Dexia

Na de tweede redding van Dexia zou de regering een nieuwe wind laten waaien door de Belgische financiële wereld, en een nieuwe koers varen met de overheidsbedrijven. De Raad van Bestuur van België’s nieuwste aanwinst, Dexia Bank België, zou niet meer gevuld worden met politici die uit dank voor bewezen diensten regelmatig tegen een riante verloning van een heerlijke portie kreeft mogen genieten. Neen, er zou een onafhankelijke selectie gebeuren door een onafhankelijk headhuntingbureau. Mooie woorden van Yves Leterme van op het spreekgestoelte in het parlement.

Vandaag zit Leterme echter in Parijs, en zwaait de PS nog steeds de plak: de regering legde het 100.000 euro kostende advies van headhunter Egon Zehnder vrolijk naast zich neer omdat het de PS niet aanstond dat Guy Quaden niet als eerst gerangschikt werd. Meteen werd de hele carrousel op gang gebracht waarbij alle “postjes” op één hoop gegooid worden om te verdelen onder de partijen van deze regering. Some things never change.

Ook voor Belgacom geldt dit, en denkt CD&V eraan met Etienne Schouppe voor een nieuwe, jonge en frisse wind met kennis van zaken te kiezen bij Belgacom, althans volgens haar eigen referentiekader. De leeftijdsgrens van 70 jaar voor bestuursleden bij Belgacom zal men daarvoor wel even snel aanpassen.

Als er deze week iets overduidelijk was, dan is het wel dat l'état PS, de PS-staat, terug is van nooit weggeweest. Maar liefst tot vier keer toe drukte de PS haar wil door en liet ze de andere coalitiepartners zien wie hier de baas is. Van Dexia Bank België, over Didier Bellens tot het asieldossier en natuurlijk het belangrijkste van al: een begroting gebaseerd op vooral nieuwe lasten met als top of the bill een mogelijke btw-verhoging: elk dossier werd gedomineerd door de PS. De rest van de regering zat erbij en keek ernaar. PS - de rest: 4 - 0.

Europees Commissaris Neelie Kroes was in de vorige legislatuur bevoegd voor Mededinging en dus verantwoordelijk voor het dossier van de staatssteun aan Dexia en voor de goedkeuring ervan door de Europese Commissie. Dat ze nu weigert in de bijzondere Kamercommissie Dexia te getuigen, is een zoveelste blamage voor deze commissie en voor de parlementaire controlefunctie. En toch, toch kan ik haar beslissing begrijpen.

Het bonusdebat is verre van evident. Uiteraard hebben wij er geen problemen mee om mensen (deels) te belonen afhankelijk van de prestaties, en zijn wettelijke beperkingen uiterst moeilijk: dan krijg je gewoon een braindrain richting landen of bedrijven waar men wel dergelijke verloning mag en kan betalen. Natuurlijk zijn er ook buitensporige excessen, zoals we onlangs vernamen in de fameuze Dexia-commissie.

Vandaag verlaagde Moody's de rating van de Franse Dexia-dochter Dexia Crédit Local en haar Luxemburgse zusje Dexia BIL van A3 naar Baa1 met een negatieve outlook. De rommelstatus komt angstaanjagend dichtbij. De verlaging is een reactie van Moody's op de voorlopige waarborgregeling voor de overkoepelende restbank die het agentschap duidelijk onvoldoende zeker vindt. Een verlaging met verregaande gevolgen in België.

Het debat in de plenaire vergadering van gisteren moet zowat het meest beschamende, degoutante debat geweest zijn in mijn korte periode in de Kamer, tot zelfs lang daarvoor. De manier waarop de meerderheid (in lopende zaken) zich in alle mogelijke bochten wrong om het niet-installeren van een Parlementaire OnderzoeksCommissie (POC) te verdedigen, was hallucinant. Een POC die moet nagaan waarom we de bank Dexia nu al voor de tweede keer moeten redden, wat er is misgegaan en wat er aan de basis voor de splitsing ligt, wordt nochtans gevraagd door 58 van de 88 Vlaamse Kamerleden, een bijna 2/3-meerderheid der Vlamingen.

In de marge van het Dexia-verhaal en de problemen bij de Gemeentelijke Holding is er ook nog het, volgens mij onderbelichte, verhaal van de ARCO groep, de coöperatieve vennootschappen van de Christelijke Arbeidersbeweging ACW. Hoewel deze groep investeert in aandelen van bedrijven als Elia en Belgacom, maar ook in Dexia, had Steven Vanackere het gisteren in de Zevende Dag steeds over "spaarders" die beschermd moesten worden. Iets wat niet helemaal klopt, als je 't mij vraagt. Wat wel klopt, is dat deze "spaarders", hierin tot twee maal toe belogen en bedrogen zijn door de ARCO Groep alias ACW, en de overheid nu mag opdraaien.