in de Kamer

Als er deze week iets overduidelijk was, dan is het wel dat l'état PS, de PS-staat, terug is van nooit weggeweest. Maar liefst tot vier keer toe drukte de PS haar wil door en liet ze de andere coalitiepartners zien wie hier de baas is. Van Dexia Bank België, over Didier Bellens tot het asieldossier en natuurlijk het belangrijkste van al: een begroting gebaseerd op vooral nieuwe lasten met als top of the bill een mogelijke btw-verhoging: elk dossier werd gedomineerd door de PS. De rest van de regering zat erbij en keek ernaar. PS - de rest: 4 - 0.

Europees Commissaris Neelie Kroes was in de vorige legislatuur bevoegd voor Mededinging en dus verantwoordelijk voor het dossier van de staatssteun aan Dexia en voor de goedkeuring ervan door de Europese Commissie. Dat ze nu weigert in de bijzondere Kamercommissie Dexia te getuigen, is een zoveelste blamage voor deze commissie en voor de parlementaire controlefunctie. En toch, toch kan ik haar beslissing begrijpen.

Met enige trots kon ik dinsdag melden dat een eerste wetsvoorstel van mijn hand goedgekeurd werd in de Kamercommissie Handels- & Economisch Recht. Met dit wetsvoorstel wordt het mogelijk om woonboten, horecaboten, varend erfgoed en plezierboten in te schrijven in het scheepsregister, en dus ook om er een hypotheek op te nemen. Aangezien een hypothecaire lening de bank meer zekerheid geeft, is deze goedkoper voor de eigenaars dan een persoonlijke lening, waardoor aankoop en renovatie van deze schepen goedkoper wordt.

"Met wetten is het als met worsten: je kunt maar beter niet zien hoe ze worden gemaakt." Het is een bekend citaat van Otto von Bismarck, later overgenomen door Mark Eyskens en recent nog Piet Hein Donner. Niets is minder waar, bij momenten, zeker met deze regering. Een uitstekend voorbeeld is de wet die de nieuwe heffing op bedrijfswagens regelt: nog geen maand oud, maar alweer voor herziening vatbaar verklaard.

Het bonusdebat is verre van evident. Uiteraard hebben wij er geen problemen mee om mensen (deels) te belonen afhankelijk van de prestaties, en zijn wettelijke beperkingen uiterst moeilijk: dan krijg je gewoon een braindrain richting landen of bedrijven waar men wel dergelijke verloning mag en kan betalen. Natuurlijk zijn er ook buitensporige excessen, zoals we onlangs vernamen in de fameuze Dexia-commissie.

Het debat in de plenaire vergadering van gisteren moet zowat het meest beschamende, degoutante debat geweest zijn in mijn korte periode in de Kamer, tot zelfs lang daarvoor. De manier waarop de meerderheid (in lopende zaken) zich in alle mogelijke bochten wrong om het niet-installeren van een Parlementaire OnderzoeksCommissie (POC) te verdedigen, was hallucinant. Een POC die moet nagaan waarom we de bank Dexia nu al voor de tweede keer moeten redden, wat er is misgegaan en wat er aan de basis voor de splitsing ligt, wordt nochtans gevraagd door 58 van de 88 Vlaamse Kamerleden, een bijna 2/3-meerderheid der Vlamingen.

Eén van mijn eerste vragen in het parlement was al meteen een leuke, en resulteerde in een debatje met Vincent Van Quickenborne over Open Data, een problematiek die me nauw aan het hart ligt. Ik schreef er meermaals over op deze website, trok verder aan de kar in het parlement, bracht achter de schermen mensen bij elkaar, bestookte de kabinetten van Vincent Van Quickenborne op federaal niveau en Geert Bourgeois op het Vlaamse, en organiseerde, samen met Pieter en Bart, een heuse Apps for Ghent om ook het lokale niveau mee te krijgen. Dit laatste zal trouwens navolging krijgen in Leuven. Zowel de vakpers als de reguliere kwaliteitsmedia brachten, naar aanleiding hiervan, de open data problematiek verder onder de aandacht. Druk en werk, dat nu ook concrete resultaten aflevert: beide ministers stelden gisteren hun aanpak in dit verhaal voor, samen met Agoria ICT, in Living Tomorrow.

Tijdens het parlementair reces kijk ik graag even terug op een jaartje in het parlement. Wat als een paal boven water staat, is dat het voor mij een bijzonder interessant en leerrijk jaar was, in toch wel bijzondere omstandigheden.

Met de laatste plenaire vergadering vorige week woensdag brak ook de jaarlijkse parlementaire vakantie, het zomerreces, aan. De dag voordien werden nog een heleboel wetteksten besproken, om dan nog voor het reces goedgekeurd te worden. Ook de onderhandelaars, die op 21 juli door de Koning tot spoed aangemaand werden, kregen meteen van diezelfde Koning meteen drie weken vakantie. Enkel vandaag werd het parlement, althans de gemengde commissie (Kamer + Senaat + EP) Europese Aangelegenheden, uitzonderlijk nog samengeroepen om de resultaten van de Europese top en het aangepaste herstelprogramma en de Griekse kredietcrisis te bespreken met de premier. Weinig aanwezigen, maar een des te boeiender gesprek imho.