Bruno De Lille

Weg met politieke benoemingen, behalve die van onszelf

(tags: )


Alex Polfliet - Groentjes in en uit de Wetstraat
© Roularta Books

Wat gebeurt er als de groene partij, de zelfverklaarde maagd Maria, vol van genade en anti politieke benoemingen, zelf deelneemt aan het beleid? Vrijdag bekeken we in een eerste deel van #toenmetgroen de passage van Groen in de Brusselse regering. Een passage met een obesitas-kabinet - “want de socialisten hadden dat ook” - waarbij de administratie gepolitiseerd in plaats van gedepolitiseerd werd, en waarbij Groen in de stad Brussel meewerkte aan de creatie van graai-vzw’s in plaats van ze af te bouwen.

Vandaag hebben we het over de manier waarop Groen aan politieke benoemingen doet.

Het groene obesitas-kabinet

(tags: )

De publieke opinie is razend door de onthullingen over graaicultuur en belangenvermenging, en terecht. Mensen raken gedegouteerd van de opeenvolging van affaires als Optima, Kazachgate, Publipart en Samusocial. Een afkeer die ik deel als jong politicus, net als zovele collega’s uit alle partijen. Geen enkele partij is op dat vlak zonder zonden. Ook al verzinkt alles in het niets bij het gegraai in de aalmoezenbeker van daklozen door de socialisten, toch vallen er ook op mijn eigen partij opmerkingen te maken als het gaat over politieke vernieuwing. Met z’n allen zullen we maatregelen moeten nemen om de politiek op een hoger deontologisch niveau te brengen.

Wat me naast de feiten zelf enorm stoort, is de manier waarop het debat gevoerd wordt. En dan vooral hoe de partij Groen daarbij steeds de ‘moral high ground’ inneemt en  zich profileert als blozende maagd. Ze meent in de media volop met stenen te moeten gooien naar alles en iedereen. Maar als je dan toch zo graag met stenen gooit, dan ben je beter zelf zo wit als een maagd. Is Groen dat? Is die perceptie wel terecht? Zijn zij dan zoveel zuiverder dan andere partijen?


Bruno De Lille - Pascal Smet - Guy Vanhengel
Bruno De Lille - Pascal Smet - Guy Vanhengel © belgaimage

Om dat uit te klaren, ging ik op zoek naar hoe die partij beleid voert en voerde in het verleden. En wat blijkt? Als Groen aan de macht komt, bakken ze het nog bruiner dan sommige partijen die zij vol gespeelde verontwaardiging met de vinger wijzen. Groen is allesbehalve een witte maagd. Het blijkt een partij te zijn als een watermeloen: groen vanbuiten, donkerrood vanbinnen. Er zijn genoeg voorbeelden om enkele boekdelen mee te vullen. Vandaag serveer ik u deel 1: het groene obesitas-kabinet.

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

 

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.