twitter

Donderdag was een waar adrenalinedagje voor mij. Zo lanceerde ik een nieuwe site over Open Data waarover bericht werd in De Tijd, met heel veel positieve reacties als gevolg. Evenmin ongemeen interessant was echter de uitnodiging op een lunchgesprek bij Amerikaans ambassadeur Howard Gutman, in gezelschap van Alec Ross, adviseur Innovatie bij Hillary Clinton.

Dat het hier de laatste tijd wat stil was, heeft niet alleen te maken met afwezigheid op het net, laat staan een verminderde interesse. Veel heeft ook te maken met het fenomeen Twitter, een microblogservice voor berichtjes tot 140 tekens. Kortjes dus. Enerzijds een beperking, die 140 tekens, maar anderzijds ook een interessant aspect dat je dwingt om je boodschap kort en bondig te brengen waardoor je ook in sneltempo andermans boodschappen verwerkt. Tijdens de voorbije verkiezingscampagne kwam Twitter meer in de picture, ondermeer door de (politiek/inhoudelijk waardeloze) Obarometer van De Standaard. Politici sprongen snel op de kar, om nadien massaal weer af te haken.

Nu, natuurlijk kan je ferme twijfels hebben bij het nut en de relevantie van mini-berichtjes. Zelf vind ik het vooral handig om heel snel, kort en ook mobiel iets achter te laten dat lang geen uitgesponnen blogpost (waard) is. Citaten zoals "een rokershoek in een restaurant, dat is als een hoekje "pissen toegelaten" in een zwembad" of een verwijzing naar dit artikel onder de noemer "Nederland gaat voor koppositie inzake elektrische auto. Waar blijft België?" zijn sprekend, en een duidelijke, bondige vertolking van mijn mening, maar niet meteen van die aard om er een blogpost aan te wijden wegens gebrek aan tijd/inspiratie of simpelweg luiheid. Ideaal voor twitter dus. Ook met de protesten in Iran was Twitter handig voor de aanwezigen om snel en eenvoudig informatie wereldkundig te maken.

Zelf ben ik er al iets langer dan vandaag op actief. Tijdens de verkiezingen kon je zo ook mijn campagne op de voet volgen, en ook nu blijf ik het gebruiken voor korte, snelle updates. Mijn gezever op Twitter kan je volgen via je eigen Twitter-account (door mij te volgen), geregeld naar deze pagina te surfen of door gewoon de RSS-feed in je feedreader te gooien, naast de feed van deze blog natuurlijk. (voor uitleg over RSS en feedreaders in begrijpelijke taal, zie Gentblogt) Of sinds vandaag via de rubriek "kortjes" in de rechterkolom op mijn website. Veel plezier ermee!

Vandaag ging ik nog eens langs het bloedtransfusiecentrum, wat alweer een hele tijd geleden was. Het kwam er gewoon te weinig van. Helaas kreeg ik daar slecht nieuws te horen: door mijn voorval vorig jaar en de oplossing mag ik geen bloed meer geven. Het zou een gevaar zijn voor mezelf (ik ben nu blijkbaar ook een risicogeval bij operaties) en het bloed zou van weinig waarde zijn voor transfusies. Jammer. Bij deze wil ik dan ook graag een warme oproep doen naar mensen die mijn plaats willen innemen: ga aub bloed geven, en red andermans leven.