reis

Hoewel er nog geen regering is, de onderhandelingen slabakken en de Kamer pas op oktober terug bijeenkomt, wil dat niet zeggen dat mijn dagen tegenwoordig één grote leegte zijn. Bezigheden genoeg ondertussen.

Tijdens de campagne trok ik met GMF op studiereis naar Freiburg. Van het beloofde verslag was door de drukte niet veel in huis gekomen, maar gelukkig heeft het GMF er wel werk van gemaakt. Hieronder neem ik dan ook graag hun lijst van 12 goede ideeën voor Gent integraal over, met nog een extra woordje eigen commentaar onderaan. In het merendeel kan ik me heel goed terugvinden. Een beperkte selectie uit mijn foto's vind je op Flickr (klik op deze hieronder voor een grotere versie) terwijl je voor nog meer foto's terecht kan bij Kobe.

Het is een beetje een ongelukkige timing, tijdens de eerste echte campagneweek, maar momenteel bevind ik me op een hotelkamer in Freiburg, Duitsland. Alles was al geboekt (en betaald) toen de liberalen besloten er toch maar de brui aan te geven en de stekker uit de regering te trekken, en aangezien ik nog even moet wachten op het campagnemateriaal en het onderwerp veel te interessant is, kon ik het toch niet laten.

Image by f-l-e-x via Flickr

Volgende week hebben mijn schatje en ik weer iets te vieren: onze eerste kus ligt dan immers alweer 7 jaar achter ons.  En hoe kunnen we dit beter vieren dan er met ons tweetjes een paar dagen tussenuit te knijpen?  De keuze is deze keer gevallen op Rotterdam, een grote, bruisende stad die bij mij vooral bekend staat om haar vooruitstrevende en gedurfde architectuur.  De Erasmusbrug en het hele project Kop van Zuid zijn ronduit pareltjes!  Ik kijk er al naar uit.  En waar ik ook naar uitkijk, is het hotel.  Geen klassieke toestanden deze keer, maar het H2otel: een hotel op een schip in de Wijnhaven.  Kwestie van de sfeer helemaal op te snuiven.

De voorbije week stonden mijn online (en andere) activiteiten op een laag pitje. De reden hiervoor ligt voor de hand: op skireis in Tirol (Oostenrijk) had ik wel wat andere bezigheden. Op een dagje Landgraaf na, was het de tweede keer dat ik mij op de latten bevond, nadat vorige editie goed was meegevallen. Geen skileraars getackeld deze keer en al bij al nog redelijk rechtop gebleven. Al blijf ik wel een schijtluis op latten: bij het naderen van een iets steilere helling voor de eerste keer, klap ik dicht en kom ik traag en met knikkende knieën naar beneden. Als ik al naar beneden kom. Maar soit, op één keer na is dat altijd wel gelukt, en ging het zelfs een heel pak beter dan vorig jaar. Slechts een keer of drie de sneeuw gekust, een hele prestatie zowaar ;-)

Het is weer eventjes geleden dat ik hier nog iets geschreven heb. Buiten het werk geraak ik dan ook niet al te veel meer op mijn pc. Komt er nog bij dat ik de laatste tijd redelijk veel weggeweest ben.

Zo was ik vorige week te vinden in Leipzig, Duitsland, voor het IWCMC congres waar ik een paper presenteerde in de MCEM workshop en ook een aantal andere interessante voorstellingen bijwoonde.

Het is me eindelijk gelukt om wat orde te scheppen in de vele foto's van mijn tripje naar Las Vegas. Ondermeer f-spot kwam wat roet in het eten gooien door met de EXIF-data te rommelen. Wat elementaire bewerkingen (scheve foto's recht maken, rode oogjes, bijsnijden,...) maar vooral het maken van een selectie nam tijd in beslag: van de 322 foto's heb ik er 102 in deze set overgehouden. Voor de gelegenheid allemaal hieronder geplaatst in een slideshow.

Een ervan siert nu trouwens mijn desktop:

Ondertussen is ondergetekende goed en wel thuisgekomen van een fijn weekje skiën in Zillertal, in Oostenrijks Tirol. Zondermeer een fantastische week, met veel sneeuwpret, apres ski plezier en ferm goed gezelschap, al moesten we op het laatste moment wel één iemand thuis achterlaten wegens ziekte. Bijzonder jammer.

Het hotel, Kristall in Finkenberg, was dik in orde, met zelfs een bad op onze kamer waar vooral Lynn heel gelukkig mee was. Vanaf het hotel was het slechts een paar minuutjes stappen tot aan de skilift: gewoon de weide oversteken. Die weide konden we 's avonds op de terugweg gewoon afskiën: rechtstreeks van de lift het hotel binnen. Als je kon skiën tenminste... Ook handig om bij het opstaan vanuit onze kamer te kunnen zien of de lift wel werkte die dag.

Bij aankomst, zaterdagochtend, na het ontbijt, konden we meteen ons materiaal oppikken en aan een eerste dag op de latten beginnen. Aangezien het mijn eerste keer op twee latten is, heb ik maar meteen lessen genomen. Ik zou er toch niet al te veel van bakken anders. Bij de eerste glijpoging ging ik al meteen op mijn gezicht, maar soit, buiten een opzettelijke val voor een afgrondje dat ik te laat gezien had en een val op een ijsplek (zonder ski's!) verliep de eerste dag zonder incidenten. Wel op tijd in ons bedje gekropen, want op een nachtbus zit slapen er niet echt in bij mij.

De tweede dag was minder goed: door de hevige wind aan onze kant van de berg, was de lift buiten werking. Bovendien hadden Lynn en ik ons materiaal boven laten staan. Dan maar via Mayrhofen naar boven, in de hoop dat ons gezelschap via die weg ons materiaal zou kunnen gaan halen, wat uiteindelijk onmogelijk bleek. Een skiloos dagje dus voor ons. De titel van deze post is trouwens een citaat van de chauffeur van de bus die ons van Finkenberg naar Mayrhofen zou brengen, toen hij in ons kielzog een hele meute skiërs en snowboarders op zijn bus zag afkomen.

Op de derde dag mochten Lynn en ik, na ons vele oefenen op de babypiste, dan eindelijk een (korte) blauwe piste afskiën. Iets minder evident voor een kluns op latten als ik: een groepsgenote en de skileraar werden, geheel tegen mijn wil in, onderuitgehaald en vakkundig in de sneeuw gekwakt. Meteen zaten mijn kunsten op de blauwe piste er ook voor eventjes op, en keerde ik terug naar mijn favoriete babypiste om in een andere groep wat verder te werken aan de techniek. Iets wat duidelijk een goede beslissing was, want een dagje later ging het al een pak beter en geraakte ik zonder incidenten de blauwe piste meermaals naar beneden. Tot ik op de laatste dag, in erg gure omstandigheden met een ijzige wind en sneeuwval, alweer een groepsgenote zou rammen. Neen, hier bestaan gelukkig geen foto's van.

Skiën is dus niet mijn sterkste punt, al heb ik er wel ferm veel van genoten en is dat aspect al zeker voor herhaling vatbaar! Volgend jaar nog wat oefenen, en dan misschien een rode piste beneden sjezen ;-)

Wat eveneens voor herhaling vatbaar is, is het après-ski gebeuren. Amai mijne frak, dat zijn daar echt wel ferm beestige feestjes. Dansen in skibotten op van die maffe tirolermuziek met een pint (flutjesbier) in een pot-met-oor in de hand: ambiance verzekerd! Zeker als heel de tent uit de bol gaat. Met dank aan het fantastische gezelschap, vaneigenst! Dat moeten we trouwens hier ook dringend (opnieuw?) invoeren: bierpotten met oor. Zoveel gemakkelijker om er tien tegelijk af te halen aan de toog, je bier wordt minder snel warm dan met een gewoon glas in de hand en het is ook gewoon zoveel cooler :-) Hoewel, nothing beats a duvelglas...

Om geheel in de sfeer te blijven, hieronder nog een paar pareltjes van het Tirolse après-ski gebeuren:

Meer van dat!

De thuiskomst was overigens minder goed: heel de dag mottig geweest, 39° koorts, hoesten en snuiten voor zot, koppijn, het ene moment rillen van de kou en het andere weer zweten voor dood,... Vandaag gaat het al heel wat beter, lichte koorts ed, maar toch best nog een dagje thuisblijven om de collega's niet ziek te maken. Het gaat alleszins merkbaar beter dan mijn lotgenote die niet mee kon op skireis en al 10 dagen zo ziek als een hond is, de stakker.

Blijkbaar breng ik New York weinig geluk. Ik moet maar net van de ferry gestapt zijn, of er lag een vliegtuig in de Hudson. Ik heb het niet zien gebeuren, maar het moet echt vlak erna geweest zijn, volgens de tijd die op de bewakingsbeelden te zien is. Maar tegen dat ik terug op hotel was (en dit postje geschreven had) was het verhaal non-stop op alle zenders te zien.

De dag nadien (eergisteren dus) is, zoals verwacht, nogal druk geworden. Eerst een bezoekje gebracht aan Tom, die sinds begin dit in New York woont en werkt en iets gegeten. Nadien naar het Rockefeller Center: een van de hoogste gebouwen in Manhattan, met als voordeel dat je ook nog eens een prachtig zicht hebt op the Empire State Building. Prachtig complex overigens, gebouwd tijdens de grote depressie, een van de weinige projecten dat toen nog voortgezet werd en tot een heus cultuurcentrum uitgroeide met oa de hoofdzetel van de National Broadcasting Company NBC. Het hoeft niet gezegd te worden dat het zicht daar helemaal bovenaan (verdieping 67, met de lift bereikt in 34 seconden in een koker vol lichtjes) adembenemend was. Wel wat mistig en zo, maar toch ronduit prachtig. Zeker met de sneeuw in Central Park. Foto's volgen asap.

Daar ook Debbie (Deborah) ontmoet en verder mee rondgetrokken. Jo had trouwens afgebeld wegens ziekte, wat niet echt verwonderlijk was na de tocht in de vrieskou van de eerste dag. Eerst naar het Skyscraper Museum, wat eigenlijk een beetje tegenviel gezien de beperktheid. Maar soit, de toegangsprijs was er ook naar, in tegenstelling tot de meeste attracties in New York.

Vandaar werd koers gezet naar het Museum of Modern Art. Op vrijdagavond is dat blijkbaar gratis. Prachtig initiatief, dat hier misschien eens zou moeten uitgeprobeerd worden. Er liep dan ook veel volk. Best interessant overigens. Een heel gemoedelijke sfeer. Er was ondermeer een grote zaal te vinden, met in het midden een groot wit rond tapijt en een grote ringvormige sofa. Op (de volledige oppervlakte van) de muren werden (bij momenten vrij abstracte) beelden geprojecteerd en in de zaal speelde muziek. De boodschap was ook duidelijk: "please make new friends at the museum". Kunst die mensen samen brengt, fijne bedoening. Nadien weer een hapje gegeten (waar een heuse zoektocht aan voorafging deze keer) en nog een bezoekje aan Times Square waarna de dag alweer voorbijgevlogen is.

Mijn laatste dag zou erop zitten tegen 3u in de namiddag. Daarvoor nog snel een fikse wandeling (en een paar stukjes metro) gemaakt langs Madison Square (met het Flatiron Building) en via Times Square naar Central Park: een ware oase van rust middenin de skyscrapers, fantastisch! Er was nog even tijd voor een wandeling langs Park Avenue, Grand Central Terminal, downtown tot aan het water, Brooklyn Bridge, Chinatown en Little Italy, alwaar het echt wel verdwalen is. Zeker toen het einde van mijn verblijf begon te naderen en ik maar geen metrostation vond aldaar...

Uiteindelijk dan mijn vlucht om 6u30 gehaald, om een kleine 7u later terug in Zaventem te staan waar het ondertussen ochtend was. Slapen op het vliegtuig zit er niet in voor mij, en aangezien het ondertussen ochtend was ook daarna niet meer. Een fijn weerzien met mijne schat, en verder een rustig dagje met wat foto's bekijken, wat TV en zo, en op tijd in mijn bed. Vanmorgen was het immers vrij vroeg, na die zware dagen en een nacht waarin ik nog een paar keer wakker geworden was: om 8u15 werd ik verwacht voor een examentoezicht. Maar hey, dat hebben we zeker over voor die tien fantastische dagen!

En zoals beloofd: foto's volgen nog.

Ondertussen ben ik goed en wel aangekomen in New York en zit de eerste volledige dag er al op.

De vlucht zelf verliep goed. En hier viel het alweer heel sterk op hoe artificieel Las Vegas is: midden in de woestijn. Na een uur vliegen, kom je nog geen andere stad tegen.

De aankomst had wat vertraging: door de drukte, de dichte mist en het slechte weer verliep het landen van de verschillende vliegtuigen wat moeizaam: de piloot wist te melden dat ons slot al twee keer weggevallen was waardoor we moesten blijven rondjes cirkelen boven Newark. Even later gingen we alsnog voor de touchdown.

En wat een verschil zeg: zomerse droge sferen in Las Vegas (niet moeilijk, middenin de woestijn), vrieskoude, sneeuw en een striemend harde ijskoude wind in New York. Een beetje zoals momenteel in Vlaanderen zeker? Al creëert de hoogbouw wel nogal een tochtgaten in de straten.

Soit, 's avonds niet al te veel meer uitgestoken, op een kort wandelingetje en een avondmaal na. Ik zag er een beetje tegenop om in dat gure weer en 's avonds (laat) nog rond te lopen. Eventjes op de TV gezapt: zo'n comedy channel moeten wij ook hebben zeg! Zalige satire!

Vandaag was de dag dan weer wat gevulder. Mijn wekker niet gehoord en ietsje langer geslapen dan gepland, maar soit, dat deed wel eens deugd. De eerste trip ging downtown, voor een kort wandelingetje in Battery Park. Om 12u vertrok daar in de buurt immers een (gratis) wandeling met gids door downtown New York. Interessant, heel goed initiatief! Nadien met de gids en een aanwezige Londense dame nog iets gaan drinken in Starbucks om op te warmen. Daar nog even blijven praten, en met de dame in kwestie afgesproken om morgen samen de stad verder te verkennen. Zij is hier ondertussen een dikke week, om haar zus te helpen met haar verhuis naar New York. Ideaal, met twee is altijd leuker dan alleen hier.

Daarna even langs Ground Zero gepasseerd (immens zeg!) de gratis ferry genomen naar Staten Island. Niet dat daar iets te zien was, ik ben direct met dezelfde ferry teruggekeerd, maar het zicht op de stad en het Statue of Liberty was wel de moeite waard. Ideaal, en een pak goedkoper dan de verschillende boat tours.

Vervolgens even de metro genomen naar Brooklyn, om van daar te voet terug te keren langs over de beroemde Brooklyn Bridge: de eerste (Amerikaanse?) kabelbrug en meteen de eerste brug waar op dergelijke manier van staal gebruik gemaakt werd. Een waar monument. Overigens waren de torens van deze brug de eerste die boven de toren van Trinity Church uitstaken, waardoor de (ongeschreven?) wet dat geen andere gebouwen hoger dan de kerk mogen zijn, gebroken werd. Een voorbeeld dat al snel opgevolgd werd en New York haar skyline gegeven heeft zoals we ze nu kennen: gedomineerd door hoogbouw. Tussen die hoogbouw bevinden zich trouwens een paar ware pareltjes. Foto's heb ik alvast genoeg genomen.

Tegen dat ik het einde van Brooklyn Bridge bereikt had, kwam er al meteen een domper op mijn feestvreugde: mijn camera, die mij tot dan toe trouw en veelvuldig gediend had, begaf het. Hetzelfde probleem als toen in Kopenhagen: eerst niet meer scherpstellen, en nadien "access" en "turn power on and off again" bij het aanzetten. Dikke miserie dus. Toen was hij nog maar een tweetal weken oud, binnen garantie dus, maar ondertussen zijn we toch wel al meer dan twee jaar verder, waardoor we daar niet meteen op zullen moeten rekenen. Toeme toch. Gelukkig: de dollar staat laag, en elektronica is blijkbaar niet zo duur in New York. Een nieuw toestel werd dan ook het mijne, en ik kon meteen weer verder :-) Hoewel de digitale spiegelreflexjes niet zo duur waren en ik daar redelijk zot van ben, is het toch weer een compactje geworden. Ik ben niet professioneel genoeg, en deze zijn gewoon een pak handiger om mee te nemen op alle mogelijke trips.

De oude camera (en de doos van de nieuwe) heb ik op hotel afgezet (kwestie van niet te veel de aandacht van ongure personages te trekken) waarna ik verder kon: een wandeling lang Broadway naar Times Square. Daar rond 42th Street is het blijkbaar een pak drukker dan in mijn buurt rond 28th Street. Het maakt het meteen ook gezelliger, met wat meer volk op straat. Na wat rondkuieren aldaar nog een pizza gegeten en dan terug naar het hotel. Morgen kruip ik wel op tijd uit mijn nest :-) Misschien pik ik wel een show mee op Broadway dan.

Uiteraard heb ik weer massa's foto's genomen. Die komen in de loop van deze of volgende week wel eens online. Ik zet die allemaal in volgorde online, en met één setje dat ik wou samenvoegen tot panorama zoals vorige keren met Hugin, loopt het nu wat mis. Even geduld dus, tot ik alles uitgezocht heb. Ik zal er dan wellicht ook nog een paar bij deze en de vorige posts zetten.

Je leest ook verschillende keren "gratis" in deze post. Echter, niet te hard van stapel lopen en meteen je tickets boeken: New York is en blijft een pokkedure stad. Gelukkig geeft de Michelin gids, die ik van deze sympathieke jongen meekreeg, heel wat interessante tips, zoals dat van de veerboot, de downtown wandeling en het gezellige en prijslijke restaurantje van gisteren. Goed gerief dus!

Morgen nog een drukke dag, nog een nacht, en daarna terug het vliegtuig op voor een dagje/nachtje reizen naar huis. Ik ken iemand die nogal blij zal zijn dan. En ik zal dat ook wel een beetje zijn, eerlijk gezegd, ondanks het feit dat ik hier een fantastische tijd beleefd heb en beleef. Tot binnenkort!