Luckas Vander Taelen

De senaat wordt wel eens smalend "het sterfhuis voor politici" genoemd. Heel zelden kan men er eens iets nuttigs doen, maar voor de rest doet de Senaat het werk van de Kamer ten hoogste heel dunnetjes nog eens over en streelt ze vooral het ego en aanzien van de voorzitter ervan. In de Senaat mag de premier zijn beleidsverklaring nog een tweede keer gaan voorlezen, maar van echt debat is geen sprake, laat staan een stemming: de Senaat heeft er toch niets over te zeggen.

De Standaard publiceerde vandaag een opmerlijke opiniebijdrage van Luckas Vander Taelen, Vlaams parlementslid voor Groen!. Hoewel, opmerkelijk? In "De getto's van Brussel" schrijft Luckas over de "probleemwijken" in Brussel, over hoe hij het beu is naast een getto te leven waar allochtone jongeren hem behandelen alsof hij op hun privéterrein loopt. Hij vraagt zicht af waarom "wij niet durven opkomen voor wat eigenlijk essentieel is: respect voor de wetten en de waarden van het land waarin wij leven". Terechte verzuchtingen die iedereen die daar al eens gepasseerd is, deelt. Net als iedereen die de berichtgeving in de media hierover volgt.