Ledeberg

Eén van de gangbare theorieën om verloedering van een buurt te voorkomen, is de broken windows theory. Deze werd geïntroduceerd door Wilson en Kelling in 1982 en was één van de onderdelen van de zero tolerance aanpak waarmee Rudy Giuliani de criminaliteit en no-go zones in New York City te lijf ging. Naast het effectief oppakken en bestraffen van diegenen die zich niet gedragen, is de aanblik van de buurt immers ook belangrijk om zowel het onveiligheidsgevoel te bestrijden en de veiligheid effectief te verhogen. Klein associaal gedrag stimuleert immers mensen om basale regels te gaan overtreden. Ernstige misdrijven kan je beperken door te beginnen met kleine overtredingen terug te dringen. Je doet dat door gebroken ruiten meteen te vervangen om geen bijkomend vandalisme (laat staan krakers) aan te trekken, graffiti meteen te verwijderen om niet meer graffiti aan te trekken, volle vuilnisbakken onmiddellijk leeg te maken om afval ernaast te vermijden en sluikstorten onmiddellijk op te ruimen om te vermijden dat meer mensen hun afval er bij gooien. Dit laatste is helaas één van de zaken waar het overduidelijk misloopt in Gent.

Daarnet behandelde het stadsbestuur de (kleine en minder kleine) beslommeringen van de aanwezige Ledebergenaars, en werden tevens enkele cijfers gegeven: we wonen met zo'n dikke 9000 man/vrouw van 44 verschillende nationaliteiten op amper 1,5 km2. 40% is van vreemde origine. Echter, indien Resul Tapmaz geen 10 min aanwezig geweest zou zijn, zou het publiek (op het eerste zicht) tot slechts één nationaliteit of etnische groep behoren. Waar zaten al die anderen? Hoe komt het dat zij zo moeilijk te bereiken/mobiliseren zijn? Is er vooral een taalprobleem, of is er meer aan de hand?

Hoe hou je een stads- en dorpskern aantrekkelijk als woonomgeving? Daar spelen vele zaken mee, maar één van de dingen waarop mensen een omgeving als aantrekkelijk of onaantrekkelijk beoordelen, is het aanschijn. Een verloederde buurt, al dan niet met bijhorend zwerfvuil (het ene trekt het andere aan natuurlijk), is allesbehalve uitnodigend om te komen wonen. Verloederde, al dan niet bouwvallige panden worden al snel stadskankers en kunnen we missen als de pest. Helaas zijn overheid en overheidsgerelateerde instanties (zoals sociale huisvestingsmaatschappijen) dikwijls zelf verantwoordelijk voor de verloedering van buurten. Terwijl in Ledeberg volop gebouwd en verbouwd wordt (mede doordat de woningen veelal in minder goede staat zijn en dus ideaal en vooral betaalbaar zijn voor wie zelf de handen uit de mouwen wil steken) liggen bepaalde stukken er al jaren verloederd bij. Ik had het eerder al over de hoek Kleine Kerkstraat - Zuidstraat (aka Ledebergplein) en de Hundelgemsesteenweg. Vandaag: de hoek Hoveniersstraat - Langestraat met de voormalige pitazaak Merhaba.

Eigenaar deze keer is het Vlaams Woningfonds voor Grote Gezinnen cvba. Ikzelf heb het pand nooit anders gezien dan op de foto hierboven. (klik voor een grotere en andere versie) Reeds in juni 2008 werd door het schepencollege een vergunning afgeleverd om het hele hoekpand te slopen en er een nieuwbouw met sociale woningen op te bouwen. Dat is ondertussen alweer bijna 2 jaar geleden, met ondertussen geen veranderingen op het terrein, behalve dan in de negatieve zin met almaar meer aftakeling. Waarom moet dat nu weer zo lang duren eer men daar in actie schiet?

Krakers, ik heb het er nog altijd niet voor. Echter, ook nu weer: ze hebben een punt. Het is immers te verwachten dat wanneer de huizenrij langs de Hundelgemsesteenweg gesloopt wordt, de boel er ook weer lang verloederd bij zal liggen totdat eindelijk de bouwwerken beginnen. Dat is nu eenmaal de typische traagheid der openbare werken. Ook in de Brugse Poort wacht men nu al jaren op de realisatie van sociale woningen en het Pierkespark op plaatsen waar men eerst moest onteigenen en slopen. De burgemeester is er zelfs beschaamd over.

Een (Nederlandstalig) gedicht van Hugo Claus naar het Engels vertalen, is geen sinecure en wordt al snel als een verkrachting van de taalcreativiteit van de auteur aanzien. Daarin slagen en het dan ook nog eens op muziek zetten tot dit schitterend nummer, dat is pas echt sterk, respect! Maar ook de videoclip is ronduit fantastisch, waarin al die mooie plaatsen in Gent, tot zelfs heel vlakbij in het Keizerspark in Ledeberg en de Visserij te herkennen zijn. Prachtig toch?

Wie regelmatig de zondagmarkt in Ledeberg bezoekt voor een heerlijke kip aan't spit kon er de afgelopen weken niet naast kijken: het afgebrand café op de hoek van het plein met de Kleine Kerkstraat is afgebroken. De meer dan 20 jaar verloederde stadskanker is niet meer. Eindelijk.

De Gentse Feesten lagen nog maar een dikke twee weken achter ons (zie dit verslagje) of de echte Gentenaars bouwden alweer een feestje op de Patersholfeesten vorige week. Een zalig verslagje vind je bij Tim. Echt een fijn sfeertje daar, met zelfs verrassingsoptredentjes op ad hoc locaties. Chique dinges.

Maar wie dacht dat Gent hierna uitgefeest was, heeft het mis. Dit weekend zijn er nog de Bordure Fieste in Sint-Amandsberg, maar Ledeberg zou Ledeberg niet zijn mochten ze daar niet losjes overgaan met zomaar eventjes twee feesten. Dit weekend (vanavond tom zondag) vinden namelijk de Ajuinmarktfeesten plaats, met optredens op diverse podia, straatanimatie en natuurlijk ook de lichtstoet: 13 praalwagens, Cies den Ajuinboer en de Ledebergse reuzen (waaronder Koen Crucke) trekken met de fanfare door Ledeberg. Natuurlijk is Miss Lichtstoet met haar eredames ook van de partij. Het volledige programma vind je hier.
lees zeker verder!