Jong N-VA

Met de laatste plenaire vergadering vorige week woensdag brak ook de jaarlijkse parlementaire vakantie, het zomerreces, aan. De dag voordien werden nog een heleboel wetteksten besproken, om dan nog voor het reces goedgekeurd te worden. Ook de onderhandelaars, die op 21 juli door de Koning tot spoed aangemaand werden, kregen meteen van diezelfde Koning meteen drie weken vakantie. Enkel vandaag werd het parlement, althans de gemengde commissie (Kamer + Senaat + EP) Europese Aangelegenheden, uitzonderlijk nog samengeroepen om de resultaten van de Europese top en het aangepaste herstelprogramma en de Griekse kredietcrisis te bespreken met de premier. Weinig aanwezigen, maar een des te boeiender gesprek imho.

Zaterdag was ik de gehele dag te vinden in het Vlaams Parlement. Daar ging immers het allereerste inhoudelijk congres door van Jong N-VA: Pluspunt, de jeugd van nu over het Vlaanderen van morgen. En het was meteen een schot in de roos met redelijk wat volk, een heel fijne sfeer en redelijk wat inhoudelijk werk verricht.

Zelf nam ik deel aan de debatten in de commissie onderwijs, na reeds een paar jaar meegewerkt te hebben in de werkgroep onderwijs aan deze thema's. Fijn ook om het debat te voeren in de commissiezalen van het parlement: prachtige omgeving, goede setting en ideaal voor debat. Qua onderwijs kwam er nog het meeste van alles uit de bus, met tal van onderwerpen en een heleboel pluspunten. Zo pleit Jong N-VA vanaf nu voor een vervroeging van het vak Frans (2de leerjaar) en Engels (5de leerjaar), voor de middenschool in de eerste graad van het secundair onderwijs, voor meer keuzevakken in de laatste graad, voor een verplicht vak ‘burgerzin’ of ‘maatschappelijke oriëntatie’ (geënt op de cursus Maatschappelijke Oriëntatie voor nieuwkomers) en heel wat initiatieven rond internationale studentenmobiliteit. Een van de zaken waar ik zelf het initiatief nam, was het stemrecht voor kotstudenten: sinds zaterdag is Jong N-VA nu ook officieel pleitbezorger om studenten op voorlegging van hun inschrijvingsbewijs en huurcontract stemrecht te geven voor de gemeenteraadsverkiezingen in hun studentenstad, alsook de mogelijkheid om in hun studentenstad een stem uit te brengen (voor de eigen kiesomschrijving) voor de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen.

Uiteraard werden ook in de andere commissies (wonen en mobiliteit, welzijn en gezondheid, en gezinsbeleid) nog heel wat interessante punten besproken en goedgekeurd. Een overzicht hiervan komt binnenkort op de website. Een aantal andere puntjes (waaronder voorstellen van het dagelijks bestuur) haalden het niet: basisdemocratie ten top. Zo moet dat zijn!

Meer van dat dus!

En voor de rest Sarah, hoe zit het met je wetsvoorstel op het rookverbod?
Compleet vast. Niemand laat N-VA op dit moment scoren. Alle stappen zijn afgelegd, het moet enkel nog finaal gestemd worden, eerst in de commissie, daarna in de plenaire. Maar ik kreeg gisteren te horen dat de PS van minister van welzijn volksgezondheid Onkelinx mijn wetsvoorstel niet wil steunen als N-VA mee ondertekent. Dat is frustrerend zeg! Vooral omdat je weet dat iedereen eigenlijk op dezelfde lijn zit. De PS is zelf voorstander, maar toch gaan ze dwars liggen. Politique politicienne van de laagste soort.

Uit een interview door Jong N-VA UGent met Sarah Smeyers in Den Borluut nr 1, p15.

Verder ook een heel goed en sterk nummer trouwens. Ik ben enorm blij te zien dat het mijn kindje zo goed voor de wind gaat. Het bestuur van dit jaar doet dat ferm goed, blijven gaan mannen (en vrouw)!

Gisteren trok dit artikeltje over het ethisch progressieve gehalte van de Vlaming mijn aandacht. De geïnteresseerden verwijs ik overigens graag door naar het volledige gedetailleerde onderzoeksverslag, zeker interessant en de moeite waard.

Wat ik enorm jammer vind, is dat het ex-kartel CD&V/N-VA er (nog) als een geheel beschouwd wordt, wat niet meteen een zicht levert op de verschillen tussen beide partijen. Ik kan me immers best inbeelden dat ethisch gezien CD&V een pak conservatiever is dan N-VA. Zo was N-VA, vooral onder impuls van Jong N-VA, resoluut voorstander van adoptierecht voor holebi's terwijl dat bij CD&V duidelijk een heel pak moeilijker lag. N-VA was hier trouwens al altijd een voortrekker in en liet dit ook blijken, oa door deelname aan de BGLP, in de media en inhoudelijk. Ik vraag me echter af wat voor effect de nauwe band met CD&V tijdens de voorbije jaren hierop heeft gehad, meerbepaald of het kiespubliek van N-VA veranderd is richting een meer ethisch conservatief publiek.

Wat mezelf betreft, denk ik dat ik (ethisch gezien!) zonder twijfel in het progressieve kamp thuis hoor. Adoptierecht door holebi's lijkt me vanzelfsprekend, terwijl het zelfbeschikkingsrecht over het eigen leven me een grondrecht lijkt en dus ook voor minderjarigen en dementeren (cfr het Nederlandse systeem met checklist) mogelijk moet zijn. Over dat laatste herinner ik mij nog een boompje opgezet te hebben met CD&V-er Maarten. Wat abortus betreft begrijp ik niet zozeer wat met een versoepeling bedoeld wordt. Het is volgens mij aan de wetenschap om uit te maken vanaf wanneer het om een gezond en levensvatbaar kind gaat, of om een onvolgroeide vrucht, en daar desgewenst een zekere marge bij te nemen. Verder hoort de maatschappij en de politiek zich volgens mij niet te moeien met de keuze van de ouders, en dan vooral die van de moeder die het toekomstige kind moet dragen. Zij dienen zelf te bepalen in hoeverre een kind toekomstkansen heeft bij hen en of zij hun vrucht tot een kind met een grote kans op aangeboren ernstige afwijkingen willen zien uitgroeien en ter wereld willen brengen. Daar dient men uiteraard niet licht overheen te gaan, het blijft tenslotte een stukje van jezelf. Bij de abortusvraag zou ik dus eerder neutraal antwoorden omdat ik een voorstander ben van het recht hierop, maar niet weet wat men met een versoepeling bedoelt.

Met dergelijke standpunten krijg ik ook regelmatig de vraag waarom ik bij N-VA zit, en niet bij Spirit. (Ja, ik zal (met alle respect) nog wel eventjes Spirit blijven zeggen, dat bekt en schrijft gemakkelijker dan VlaamsProgressieven, wat ik een draak van een naam vind) Ik heb hier wel regelmatig geschreven dat ik best wel sympathie heb voor die partij. Ik had vroeger, zonder politiek actief te zijn, ook al veel sympathie voor de Volksunie, waaruit N-VA en Spirit ontstaan zijn. Echter, ik vind Spirit geen serieuze partij, een partij zonder samenhangend verhaal. Ik heb wel sympathie voor links-liberale ideeën, maar ik erger mij vooral aan het "progressieve om het progressieve", zoals de voorzitster dat belijdt. Een beetje "wij zijn progressief en de rest is vuil conservatief", zonder een degelijke invulling te geven aan dat progressieve. Hokjesdenken zonder een pragmatische opening. Ja, dat stoort. Zowieso vind ik die termen conservatief vs progressief bijzonder inhoudsloos en dikwijls gericht op hokjesdenken. Het vieze predikaat dat zij graag aan conservatisme opplakken, doet vooral denken aan het ethisch conservatisme zoals je het enkel in het VB en bij (grote groepen van) de Amerikaanse republikeinen terugvindt. Iets waar, op het VB (en in mindere mate CD&V) na, alle partijen in Vlaanderen weinig mee te maken hebben. Die "progressieve strijd" tegen de "conservatieven" vind ik in dat opzicht voorbijgestreefd. "Progressief" geeft helemaal geen inhoud aan waar pakweg Spirit voor staat en is bijgevolg geen USP, een label dat geen meerwaarde geeft aan de partij of het idee dat ze verkoopt. Als de voorzitster haar toespraak op het congres van haar partij begint met een hoofddoek op, bij wijze van statement, dan vind ik dat even inhoudsloos, belachelijk, gratuit tot ronduit dwaas. (terzijde: over het hoofddoekenverbod waartegen ze hiermee reageerde schreef ik al eerder) Ik heb het dan echt veel meer voor iemand als Geert Lambert, die best wel een goed politicus is en bovendien bijzonder aimabel in de omgang. (niet dat Bettina niet aimable is in de omgang natuurlijk, integendeel) Algemeen beschouwd vind ik het best jammer dat deze (ja, toch wel) Vlaamsgezinde partij amper 0.6% van de kiezers weet te overtuigen. Nu, daar zal de tegenstrijdigheid in het kartel met de SP.a, waarmee het enige bindmiddel alweer dat progressieve-om-het-progressieve is, wel voor iets tussen zitten. Maar zonder kartel zijn ze politiek dood, dat is de paradox.

Progressief en progressief, dat is twee. Er is een groot verschil tussen ethisch progressief/conservatief, en dezelfde termen in andere domeinen, net zoals ik links en rechts als de ultieme overkoepelende hokjes voorbijgestreefd vind. Ik kan me bvb heel goed vinden in het conservatisme dat Bart De Wever op schitterende manier uiteenzet in de eerste aflevering van De Keien van de Wetstraat, waarbij hij de nadruk legt op een organisch gegroeide gemeenschap die veel meer is dan de optelsom van individuen en waarin je sturingen met de grootste voorzichtigheid moet doorvoeren. Maar tegelijk wil ik er op andere vlakken dan weer met de iets grovere borstel door, zoals bvb met groene fiscaliteit grotere veranderingen bewerkstelligen. Dit terwijl ik een groot probleem heb met ethisch conservatisme, laat staan welke economische principes pakweg ABVV als "progressief" omschrijft. Ik zie mezelf dan ook niet in een van die hokjes progressief vs conservatief zitten, net omdat ze geen overkoepelend begrip meer vormen, en al zeker niet gezien de semantische vervuiling waar Bart De Wever het over heeft.

Ik moest eventjes smakelijk lachen daarnet, bij het lezen van het laatste schrijfsel van Bram Boriau, ook gekend als de voorzitter van Animo aka de Jong-socialisten. Hij wist daarin te zeggen een hekel te hebben "aan mensen die [mij] provoceren en daar dan niet over willen debatteren". Iets waarin ik hem vanzelfsprekend helemaal kan bijtreden.

Alleen deed dit me denken aan een voorvalletje van kort geleden, waarin onze goede vriend Bram in een post over Jong CD&V-voorzitter Bert De Brabandere nogal wat ongefundeerde kritieken op N-VA uitte. Uiteraard kreeg hij een beleefde en korte reactie van mij met een paar puntjes van zijn kritiek weerlegd, maar ook een uitgebreide reactie van Brecht waar hij maar bitter weinig tegenin kon brengen. Na de tweede reactie van Brecht (en een reactie uit eigen SP.a-rangen) werd het Bram duidelijk eventjes te veel en werd het debat gesmoord door alle reacties te verwijderen en de grote Chinese censuurfilter in te schakelen waardoor reageren op zijn schrijfsels en oprispingen moeilijker wordt dan tijdens de Olympische spelen op het Tien-an-men plein te betogen voor een vrij Tibet, om Robbe te citeren. Waarna hij nog eens zijn beklag doet dat hij "de volle lading kreeg van Jong N-VA". Je zou er bijna medelijden mee krijgen. Duidelijk iemand die niet echt weet hoe met kritiek om te gaan.

Nu ja, als hij zelf al aangeeft dat zijn reactie op Tom Naegels erin bestond schaamtelijke foto's van Tom met een of andere debiele smile af te drukken, en als hij stelt dat het alle politieke studentenverenigingen vrij staat om met genoeg mensen de toegang tot universitaire gebouwen te blokkeren als een andere vereniging daar een (toegelaten) activiteit houdt, tja, dan zegt dat bijzonder veel over hemzelf en zijn visie op debat.

Echt jammer, ik had beter verwacht van de jongerenvoorzitter van een grote partij in Vlaanderen.

Jong N-VA voorzitter Bas Luyten trok de voorbije dagen rond in Palestina om samen met 15 medereizigers de Palestijnse kwestie ter plaatse te bekijken. Zijn ervaringen schreef hij dagelijks neer op de Jong N-VA website.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik mij eigenlijk vrij weinig aantrok van de situatie aldaar: beide partijen zijn religieuze extremisten, en op basis van een religieus superioriteitsgevoel of religieuze gronden om aanspraak te maken op bepaalde gebieden, is een discussie of echte vrede volgens mij onmogelijk, zeker niet als beiden aanspraak maken op dezelfde "heiligdommen".

Maar de schrijfsels van Bas openen echt wel de ogen. Zijn ervaringen met Israëlische intimidatie, getuigenissen van misdaden tegen de menselijkheid en andere ronduit mensonterende praktijken zijn gewoonweg onaanvaardbaar. Niet te begrijpen hoe de internationale gemeenschap dit zomaar laat gebeuren. Bas haalt zijn informatie wel vooral (uitsluitend?) uit Palestijnse milieus, zoals de gastgezinnen, gidsen en Hamas-vertegenwoordigers aldaar, waardoor deze zeker en vast gekleurd is, maar toch, de verhalen spreken boekdelen. Zeker het lezen waard. Israël is bezig met een ware volksvernietiging die te vergelijken is met de praktijken tov de Joden 60 jaar geleden, praktijken waartegenover het apartheidsregime peanuts lijkt, en de wereld kijkt gewoon toe...

De reisverslagen van Bas vind je hier:

• Eerste voet aan grond...
• Wir haben es nicht gewusst?
• De illegale muur
• Een echte stadskanker
• Gerechtigheid, maar niet voor iedereen
• Vrouwen en water: bronnen van leven
• Georganiseerde chaos
• De ware aard...
• Excuses zijn gemaakt om ze te gebruiken

Niet dat ik nu partij trek voor de Palestijnen, (zelf)moordaanslagen en doelstellingen zoals de vernietiging van Israël zijn niet echt vredevol te noemen, maar respect voor de mensenrechten is gewoonweg een minimum.

Godsdiensten, ze moesten dat afschaffen...

Edit: de reisverhalen zijn nu ook mooi gebundeld in chronologische volgorde te bezoeken via de link rechts op de homepage van Jong N-VA of rechtstreeks via de url www.jongnva.be/palestina.

Vandaag, 17 mei, is de Internationale Dag tegen Homofobie. Het is een dag waarop aandacht gevraagd wordt voor het verschijnsel homohaat en de sociale onwenselijkheid daarvan. De datum van 17 mei is ingegeven door het feit dat op die dag in 1990 de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) homoseksualiteit officieel schrapte van de internationaal gehanteerde lijst van ziekten, de International Classification of Diseases. Tot dan toe stond homoseksualiteit op die lijst als psychische aandoening te boek. (bron: Wikipedia) Ik had er in mijn post over de tolero-campagne reeds op gewezen dat zoiets blijkbaar nog steeds hard nodig is, jammergenoeg. Jong N-VA pleit in een persbericht ook voor initiatieven van de Europese Unie om de aanvaarding en gelijkberechtiging van holebi’s in de lidstaten te verzekeren en een krachtdadig optreden tegen lidstaten die nalaten holebi’s bescherming te bieden tegen discriminatie, haat of geweld omwille van hun geaardheid.

Vandaag valt deze internationale dag trouwens samen met de Belgian Lesbian and Gay Pride aka roze zaterdag. Een dag waarin holebi's en sympathisanten in een kleurrijke optocht door het centrum van Brussel trekken. Wellicht zullen er vanavond in de TV-journaals dan ook cliché beelden te zien zijn van half naakte dansende holebi's, al dan niet met pluimen in hun gat en zo. Niet meteen het beste beeld dat men kan geven van holebi's, maar het blijft natuurlijk een feit dat men het op die dag op die manier terecht wil uitschreeuwen niet beschaamd te zijn voor de eigen geaardheid, één van de zovele onderdelen van de complexe identiteit die ieder mens is.

En daarmee weet u ook waarom vandaag de regenboogvlag wappert op het Gentse stadhuis en Gravensteen.

Anderhalf jaar geleden ben ik gestart met Jong N-VA UGent, met twee prioriteiten voor ogen: een erkenning door het Politiek en Filosofisch Konvent aan de UGent, en een beter imago voor (Jong) N-VA, en de Vlaamse zaak in het algemeen.

Na een voorlopige erkenning vorig jaar, en het succesvolle Gravensteendebat, werd donderdag de kers op de taart gezet met de definitieve erkenning, op één onthouding na unaniem, door het PFK. Tot zover de eerste prioriteit.

Wat het tweede punt betreft, kreeg ik vorige week een ferm schoon compliment: verschillende mensen wisten me (los van elkaar) te zeggen dat ze tot vorig jaar de N-VA (en de Vlaamse zaak) op één hoopje gooiden met het VB, ons zagen als een hoopje onverdraagzamen, egoïsten, racisten, gespuis, fascisten en andere minder mooie zaken waarvan mijn tenen gaan krullen, maar dat beeld ondertussen al serieus hebben moeten bijstellen: een ervan weet het aan de inzet (activiteiten, website, gedrag en communicatie) van Jong N-VA UGent, iemand anders zag het als een persoonlijke verdienste van mij. Ik was er toch eventjes niet goed van. Iets om bijzonder trots op te zijn, vind ik, en zondermeer het resultaat van het engagement van een hele ploeg mensen die elkaar tot een jaar geleden niet eens kenden, maar wel het hart op de juiste plaats hebben en ferm veel goesting hadden om voor hun idealen te gaan! Ze verdienen zeker en vast mijn groot respect en dank.

Deze tweede prioriteit is natuurlijk iets dat niet zomaar op één jaar tijd verandert, maar toch zie ik al een grote verbetering. Een waar succes, al zal het werk nooit af zijn. Respect, dat krijg je niet, maar moet je verdienen, elke dag opnieuw. Ik roep de nieuwe ploeg (die we vorige week verkozen hebben) dan ook van ganser harte op om hierin verder te gaan. Ik wens hen een fantastisch goed jaar toe en heb er alvast alle vertrouwen in.

Dinsdag hielden we met Jong N-VA UGent ons grote Gravensteendebat. Thema van de avond was het Gravensteenmanifest, waarin de auteurs reageren tegen de eenzijdige stigmatisering van de Vlaamse eisen als onverdraagzaam, onredelijk en geïnspireerd door enkel rechts of extreem-rechts gedachtengoed. De hamvraag van de avond was dan ook "kan dat wel, links-progressief zijn én flamingant zijn?" of verkort tot "kijkt de Leeuw naar links of naar rechts?"

Het was een ferm groot succes. Een kleine 200 man kwam erop af, alsook een reporter van Zoomin.tv. Ook inhoudelijk was het ferm de moeite waard.

Voor een verslagje verwijs ik dan ook graag door naar onze website.

Bij deze wil ik graag iedereen uitnodigen ons grote Gravensteendebat, over het gelijknamige Gravensteenmanifest van 15 april. De initiatiefnemers hiervan zijn verontrust door het feit dat in de recente discussies over de staatshervorming de indruk wordt gewekt dat redelijke en rechtvaardige Vlaamse eisen telkens weer met (extreem-) rechts gedachtegoed worden geassocieerd. Mensen die mij kennen, weten dat dit een bezorgdheid is die ik volledig deel, net als de mensen van Jong N-VA UGent.

Ik weet dat deze uitnodiging vrij laat is, maar zeker niet te laat. En daarnaast hoop ik dat je er hier en daar al wat van opgevangen hebt: we zaten immers absoluut niet stil en plaatsten aankondigingen in de pers, op Facebook, op onze website, bij de VVB, kregen aandacht in een aantal magazines en op een aantal sites, en vele studenten zullen misschien al iemand een woordje erover hebben horen zeggen in het auditorium of konden op z'n minst niet naast de talloze affiches en flyers kijken.

Daarom dus nogmaals: Iedereen is van harte welkom komende dinsdag om 20u in aud E van de Blandijn voor een ferm interessant debat met prof Eric Defoort (historicus, voorzitter VVB), prof Peter De Graeve (filosoof), prof Eric Corijn (cultuursocioloog, initiatiefnemer tegenmanifest) en moderator Miel Dullaert (Meervoud). De toegang is gratis en nadien kunnen we nog even napraten bij een frisse pint op het gratis vat.

Klik hier voor meer info, of hier voor de affiche. De zaal heeft een capaciteit van 650 man, aarzel dus vooral niet om potentieel geïnteresseerden mee te brengen.