internet

Eén van mijn eerste vragen in het parlement was al meteen een leuke, en resulteerde in een debatje met Vincent Van Quickenborne over Open Data, een problematiek die me nauw aan het hart ligt. Ik schreef er meermaals over op deze website, trok verder aan de kar in het parlement, bracht achter de schermen mensen bij elkaar, bestookte de kabinetten van Vincent Van Quickenborne op federaal niveau en Geert Bourgeois op het Vlaamse, en organiseerde, samen met Pieter en Bart, een heuse Apps for Ghent om ook het lokale niveau mee te krijgen. Dit laatste zal trouwens navolging krijgen in Leuven. Zowel de vakpers als de reguliere kwaliteitsmedia brachten, naar aanleiding hiervan, de open data problematiek verder onder de aandacht. Druk en werk, dat nu ook concrete resultaten aflevert: beide ministers stelden gisteren hun aanpak in dit verhaal voor, samen met Agoria ICT, in Living Tomorrow.

In de Senaat werden deze maand deze twee resoluties over de digitale kloof behandeld. Verstoken blijven van de rijke informatie en communicatiemogelijkheden die het net biedt of de kennis daartoe ontbreken, is immers ook een vorm van armoede die we moeten zien te bestrijden.

Sabam zag de omzet vorig jaar dalen met 25 miljoen euro ten opzichte van 2008. Intussen is de CD-verkoop alleen maar verder ingestort, en namen ook de inkomsten van de thuiskopieheffing op blanco CD's en DVD's af. Sabam wijst in de eerste plaats naar het illegaal downloaden en wil de internetoperatoren hierin naar eigen zeggen “responsabiliseren”. Men wil het zich hierbij echter vooral niet te moeilijk maken: “Laat elke internetgebruiker betalen!” is het motto. Ik heb daar grote bedenkingen bij.

Enkele weken geleden was ik te gast in Genève voor het parlementair forum "Shaping the Information Society", waarbij de driedubbele uitdaging van Cyber-Security centraal stond: Information, Citizens and Infrastructure. Dit in het kader van de World Summit on the Information Society (WSIS), georganiseerd door de Verenigde Naties, de International Telecom Union en de Interparlementary Union. Ik mocht er ons land vertegenwoordigen namens de Kamer, samen met Rik Daems voor de Senaat en Eric, medewerker van de PS.

Vincent Van Quickenborne, nooit verlegen voor een stunt meer of minder, heeft het weer geflikt. In een videoboodschap zingt hij een lofzang over uwzaakverdientonline.be, het commerciële initiatief van Google en staatsbedrijven/monopolisten Belgacom en bpost om KMO's gratis aan een website te helpen. Dit dik tegen de zin van de vele internet dienstenleveranciers die ons land rijk is natuurlijk. Een stunt die hij mijns inziens mag uitleggen aan een deontologische commissie.

Donderdag was een waar adrenalinedagje voor mij. Zo lanceerde ik een nieuwe site over Open Data waarover bericht werd in De Tijd, met heel veel positieve reacties als gevolg. Evenmin ongemeen interessant was echter de uitnodiging op een lunchgesprek bij Amerikaans ambassadeur Howard Gutman, in gezelschap van Alec Ross, adviseur Innovatie bij Hillary Clinton.

Open Data is niet alleen een verhaal van federale en regionale overheden, maar ook van de verschillenede steden en gemeenten in ons land. Zo ook in Gent. Daar stelde Helga voor mij deze vraag in de gemeenteraad.

Op vraag van Tom heb ik gisteren een klein experimentje ondernomen om deze website ook beschikbaar te maken in een mobiele versie, voor mensen met een iPhone, Blackberry, Palm of andere smartphone. De wereld wordt immers steeds mobieler en meer mensen surfen via dergelijke apparaten, ergens onderweg, tijdens een doods moment, in een vergadering, op de trein, of gewoon omdat iets ergens ter sprake komt en men het meteen ook nakijkt.

Gisterochtend werd ik wakker gebeld door Radio 2: een hobby-nevenprojectje van Amedee en mezelve was nog niet eens afgewerkt maar werd vroegtijdig ontdekt door een journalist die besloot met mijn smoelwerk meteen de (papieren en online) voorpagina van De Gentenaar en een binnenpagina van Het Nieuwsblad te ontsieren. Het nieuws verspreidde zich en haalde prompt de opener van het 9u-nieuws op Radio 2 Oost-Vlaanderen, een uitgebreid onderdeel (4 min) van het middagprogramma van Radio 2 Oost-Vlaanderen (herbeluisteren via de VRT-mediaplayer), TV Oost en nadien nog de websites van de verschillende nationale dagbladen alsook een intro op de voorpagina van De Redactie met verwijzing naar dit artikel en een telefoontje van VTM om morgen ons verhaal te doen terwijl we de Paterberg naar boven fietsen voor De Zwarte Doos. Komkommertijd zeker? ;-) Toch even schrikken die dag.

Dat het hier de laatste tijd wat stil was, heeft niet alleen te maken met afwezigheid op het net, laat staan een verminderde interesse. Veel heeft ook te maken met het fenomeen Twitter, een microblogservice voor berichtjes tot 140 tekens. Kortjes dus. Enerzijds een beperking, die 140 tekens, maar anderzijds ook een interessant aspect dat je dwingt om je boodschap kort en bondig te brengen waardoor je ook in sneltempo andermans boodschappen verwerkt. Tijdens de voorbije verkiezingscampagne kwam Twitter meer in de picture, ondermeer door de (politiek/inhoudelijk waardeloze) Obarometer van De Standaard. Politici sprongen snel op de kar, om nadien massaal weer af te haken.

Nu, natuurlijk kan je ferme twijfels hebben bij het nut en de relevantie van mini-berichtjes. Zelf vind ik het vooral handig om heel snel, kort en ook mobiel iets achter te laten dat lang geen uitgesponnen blogpost (waard) is. Citaten zoals "een rokershoek in een restaurant, dat is als een hoekje "pissen toegelaten" in een zwembad" of een verwijzing naar dit artikel onder de noemer "Nederland gaat voor koppositie inzake elektrische auto. Waar blijft België?" zijn sprekend, en een duidelijke, bondige vertolking van mijn mening, maar niet meteen van die aard om er een blogpost aan te wijden wegens gebrek aan tijd/inspiratie of simpelweg luiheid. Ideaal voor twitter dus. Ook met de protesten in Iran was Twitter handig voor de aanwezigen om snel en eenvoudig informatie wereldkundig te maken.

Zelf ben ik er al iets langer dan vandaag op actief. Tijdens de verkiezingen kon je zo ook mijn campagne op de voet volgen, en ook nu blijf ik het gebruiken voor korte, snelle updates. Mijn gezever op Twitter kan je volgen via je eigen Twitter-account (door mij te volgen), geregeld naar deze pagina te surfen of door gewoon de RSS-feed in je feedreader te gooien, naast de feed van deze blog natuurlijk. (voor uitleg over RSS en feedreaders in begrijpelijke taal, zie Gentblogt) Of sinds vandaag via de rubriek "kortjes" in de rechterkolom op mijn website. Veel plezier ermee!