huis

Onze boiler is aan vervanging toe. We wisten al eerder dat de veiligheid niet echt optimaal was, maar zo'n (tocht)gat in de muur zagen we niet echt zitten in tijden van isolatie en energiebesparing. Een nieuwe, veilige boiler dus.

Enkele jaren geleden kondigden de grote fabrikanten genre Vaillant en co aan een HRe-toestel aka micro-WKK op de markt te brengen. Deze ketels werken volgens het principe van een elektriciteitscentrale: de warmte die vrijkomt bij de verbranding van fossiele brandstoffen (in dit geval aardgas) wordt eerst gebruikt om elektriciteit op te wekken, waarna de restwarmte bij een elektriciteitscentrale de lucht in gepompt wordt via de koeltoren, maar bij de HRe-ketel gebruikt wordt om je huis of sanitair water te verwarmen. Aangezien je de ketel maar laat draaien als je warmte nodig hebt, is elektriciteit hier dus een interessant rest- of nevenproduct.

Onze wasmachine heeft ons goed liggen gehad vandaag. Thuisgekomen in het pikkedonker, geen elektriciteit. En als ik toch een licht aan kreeg, mogen constateren dat er overal water op de vloer stond en in de zetels gedrupt was. Niet wijs, niet wijs. Bleek dat de afvoer van de wasmachine losgeraakt was en deze dus vandaag (Lynn had die vanmorgen ingesteld) al het afvalwater rechtstreeks op de grond spoot. Boven in de badkamer welteverstaan, waarna alles door het plafond moet gedrupt zijn. Eén zekering kon niet meer aangezet worden of de verliesstroomschakelaar vloog eruit: yeah, op zoek naar de kortsluiting dus. Mijn pa kwam er (alweer) aan te pas om de boel op te sporen, wat uiteindelijk een plas water in een stekkerblok bleek te zijn. Amai mijne frak, kloterij zeg.

Toen we een paar weken terug de badkamer aanpakten, hebben we de stroomvoorziening daar verbeterd en meteen ook een verliesstroomschakelaar geplaatst. Die zat er immers nog niet. En maar goed ook zeg: stel je voor dat er vonken aan te pas kwamen of zo... Altijd opletten met installaties in oude huizen!

Nee, het houdt maar niet op in onze badkamer. Vandaag is de chauffageman langsgekomen voor het onderhoud van onze boiler. Blijkbaar zijn we niet meer reglementair bezig. Vroeger was één ventilatie-opening ergens in een deur (dus niet rechtstreeks naar buiten maar gewoon naar de rest van het huis) voldoende en hadden de vorige bewoners gekozen om geen deur maar een soort gordijntje te hangen aan de badkamertoegang. Bij aankoop van het huis was er al een deur geplaatst in de badkamer, en bovendien is ondertussen de regelgeving veranderd en moet in de locatie van de gasketel (althans ons type, dat nu niet meer geplaatst mag worden) ook een rechtstreekse ononderbreekbare toegang tot buiten voorzien zijn. Joy, terwijl we toch bezig zijn... Nu ja, beter dat we 't weten natuurlijk, en achteraf niet met CO-problemen zitten. En ook wel goed dat we het nu kunnen opnemen in de rest van de werken en geen gaten moeten boren nadat alles afgewerkt is.

Daarnet was het weer van dat. En nog geen klein beetje: boven het dressoir en net er voorbij volgende de druppels elkaar in sneltempo op.

Deze keer blijkbaar een stommiteit van mij. De badkamer ligt namelijk half open, om een nieuw badkamermeubel (aan de andere kant) en een bad te installeren. Voor het koude water is alles in orde, voor het warme water moeten we wachten tot morgen, als de winkels terug open zijn (stomme feestdag... ;-)). In afwachting uiteraard de kraan van het koude water opengedraaid en die van het warme water aan de boiler gesloten. Natuurlijk moet je dan, als je water neemt in de keuken, de kraan enkel aan de koude kant opendraaien of je koude water geraakt in de warmwaterleiding en drupt er bovenaan weer uit...

Die badkamer, dat heeft ons ondertussen toch wel weer een paar verrassingen opgeleverd. Het zal nog niet direct allemaal in orde zijn.

Vandaag hebben we de aftrap gegeven van onze zoektocht naar een hypotheek met onze eerste afspraak bij KBC voor een goed gesprek. Enkele weken terug waren we reeds bij KBC geweest, maar dat was eerder een eerste verkennend gesprek om ons budget wat beter te bepalen ed.

Eigenlijk werd de aftrap reeds dinsdag gegeven, maar dat vond ik een beetje een valse start. Toen tekenden we immers het compromis voor ons huisje, maar dat immobureau doet blijkbaar ook aan leningen (via partnerbanken) en stelde voor om maar meteen een offerte te vragen bij Axa Bank. Volgens hen waren er immers interessante voorwaarden wegens Batibouw. Het ging nogal rap-rap: hoeveel we wilden lenen, op hoe lang, vaste maandelijkse aflossingen of vaste kapitaalsaflossingen, formuliertje invullen en dat was het. Vijf minuten werk. Het resultaat zou me gisteren gefaxt worden, wat echter niet gebeurde. Aan de telefoon vandaag wist men echter te zeggen dat de aanvraag zeker goedgekeurd is en dat we meteen de scherpe prijs van 4,21% (vast) zouden krijgen, terwijl KBC bij ons verkennend gesprek een basistarief (ruwe bepaald) gaf van 4,41%. Grote probleem is echter dat die batibouw-voorwaarden morgen aflopen. Daarom heb ik eerder het vermoeden dat het niet-faxen van de offerte gisteren of vandaag eerder een poging was om ons onder druk te zetten en morgen toch maar snel-snel te tekenen om toch maar van die korting te genieten, hoewel de vriendelijke dame als excuus gaf dat ze vandaag niet op kantoor geweest was (niet in Gent was) en dat haar collega speciaal naar Axa gereden was om de boel op te halen. Maar zo laat ik me niet inpakken ;-) Verder wel een heel behulpzame makelaarster, het was zij die ons de tijdelijke woonst versierd heeft om de periode oktober-december te overbruggen.

Vandaag dus naar KBC voor een echt goed gesprek. Dat ik 4,21% kreeg bij Axa vonden ze al meteen vrij scherp, maar de kantoordirecteur maakte zich sterk daar onder te geraken (na overleg met de regiomanager) en mij morgen iets te laten weten. Maar ik ben vooral tevreden dat de aanpak helemaal anders, tot zelfs heel goed was. Het was een uiterst vruchtbaar gesprek dat verder ging dan de standaard lening op 25 jaar aan vaste rentevoet. Wat gepraat over onze specifieke situatie met een belastingvrij netto-inkomen gedurende nog drie jaar (en dus zonder aftrek van kapitaals- en renteaflossingen van de belastingen) en de mogelijkheden en onze plannen met de woning. Een heel goeie aanpak wat mij betreft.

Uiteindelijk zijn we er zo'n beetje uitgeraakt dat we een groot deel zullen lenen op 25 jaar, wat net genoeg is om gedurende de looptijd van de lening het maximaal aan fiscale aftrekken te krijgen, beginnende vanaf binnen een jaar of drie. De rest van het nodige bedrag lenen we op een veel kortere termijn: zo kort mogelijk in functie van het bedrag dat we maandelijks willen/kunnen besteden aan aflossingen, aan een lagere rentevoet, wat uiteindelijk een pak goedkoper uitkomt dan het gehele bedrag te lenen aan 25 jaar (al dan niet met vaste kapitaalsaflossingen) en, rekening houdend met het belastingvoordeel, ook nog goedkoper dan op 20 jaar met vaste maandelijkse aflossingen.

Ferm interessante materie dus. En normaal met morgen een offerte in de bus waarmee we kunnen langsgaan bij de (andere) banken om die rentevoet nog wat te drukken. Boeiende tijden op komst!

Huisje kopen of huisje huren? We zijn er ondertussen een beetje uitgeraakt en hebben beslist om nog een jaar of drie iets kleins te huren in Gent. Tegen dan is Lynn haar doctoraat (hopelijk) afgewerkt en heb ik ook iets meer duidelijkheid en kunnen we uitkijken om iets te kopen.

De laatste tijd speurden we dus het internet af en doolden hier en daar in de Gentse straatjes rond op zoek naar geschikte huisjes. Criteria: niet te duur (pakweg +/- 500 € per maand), gelegen liefst in de buurten Strop, Ledeberg of Gentbrugge, degelijk in orde qua isolatie, verwarming en elektriciteit ed, voor ons Lynnemien liefst van al met een tuintje of koerke, ruime living/keuken, een slaapkamer of twee,...

Woensdag hebben we dan het eerste huisje bezocht in Gentbrugge. Het zag er heel goed uit, degelijk in orde, goed gelegen in een rustige buurt, kortom, dik in orde. We waren de eersten die het huis bezochten. Omdat het voor ons de eerste keer was, besloten we toch nog even af te wachten en de twee andere huisjes op ons lijstje eerst te bezoeken.

Vandaag hebben we dan het tweede huisje bezocht. 65 € per maand goedkoper dan het eerste, maar dat was er ook wel een beetje aan te zien. De living was nog kleiner als waar we nu zitten, overal enkele beglazing, geen dakisolatie, een uiterst mottige badkamer,... Niet zò slecht, maar toch heel wat minder dan het eerste huisje.

Op de terugweg hebben we goed nagedacht. Eigenlijk was het eerste huisje echt wel ons ding. Enige minpunt was dat we onze fietsen niet in een gang of zo konden zetten, dat was nog iets om over na te denken. Wat gepraat en zo, tot we besloten dat we dat best zouden nemen voor het weg was.

Wij dus terugbellen, maar ja, je raad het al, de boel was al verhuurd. Woensdag, toen wij gaan kijken waren, zijn er nog mensen na ons geweest die meteen toegezegd hebben. De verhuurster van het tweede huisje vroeg ons vandaag ook of ze ons even alleen moest laten en of we het zouden nemen, aangezien ze de vorige drie huurders ook meteen toegezegd hadden.

Blijkbaar moet je echt wel snel zijn tegenwoordig, wil je iets huren. Zeker geen week mee wachten. Toch laten we ons niet onder druk zetten, we hebben nog tijd zat om iets te vinden, maar toch... Nu zijn we er allebei toch wel even niet goed van. We hadden er onze zinnen al helemaal op gezet, om dan het slechte nieuws te krijgen... Er bestaat nog een waterkansje dat de huurders die nu toegezegd hebben toch nog de boel annuleren, maar daar valt niet op te hopen.

Volgende keer beter dus. Morgen gaan we al naar een ander huisje kijken. Grootste minpunt is wel dat het een beetje aan de andere kant van Gent is. Dagelijks een half uurtje naar 't werk fietsen, pffft, we zullen zien wat dat geeft.