Herman Van Rompuy

Zoals gisteren aangekondigd: wat zijn de mogelijkheden voor de federale regering om haar budget te saneren? Het zal wel duidelijk zijn dat we vooral nood hebben aan structurele maatregelen, die elk jaar opnieuw hun return behalen. Uiteraard is dit maar een eerste quick shot, er zijn nog tal van andere mogelijkheden.

Negen maanden geleden startte Herman Van Rompuy de vorming van een nieuwe federale regering nadat de regering-Leterme viel over de Fortis-affaire. Negen maanden geleden schreef ik in die zin mijn hoop uit voor een budgettair orthodox beleid door de premier die in de vorige eeuw onze overheidsfinancien saneerde en ons mede de eurozone binnenloodste. Een ferme prestatie waar ik nog altijd veel respect voor heb. Een maand later moest ik echter mijn ontgoocheling in de eerste beleidsdaden van Herman's ploeg uitschrijven . Na de Vlaamse verkiezingen ging het echter van kwaad naar erger. Negen maanden, tijd om nog eens te kijken of Herman's embryo uitgegroeid is tot een volgroeide baby en of ze een beetje op haar vader lijkt.

Net een maand geleden schreef ik mijn respect voor Herman Van Rompuy uit, vergezeld van de hoop dat hij voor enige vorm van budgettaire orthodoxie zou zorgen. Hoop gebaseerd op dit citaat:

Met de opmaak van de begroting 2009 heb ik weinig te maken. Ik heb me voorgenomen zo weinig mogelijk tussen te komen in het beleid. Ik heb bewust de keuze gemaakt niet in de regering te stappen. Ik moet consequent zijn.

Maar als Reynders een relanceplan van 3,5 miljard euro voorstelt, kan ik niet meer zwijgen. We hadden al een structureel tekort van 1 procent van het bbp of 3,5 miljard euro. Dat volstond al wel als 'relance', iets waarin ik trouwens niet geloof. Meer koopkracht verdwijnt immers in meer invoer en meer sparen, zeker in de huidige onzekerheid. Dat de btw op de bouw moest verlagen bij een zo lage hypothecaire rente en dat de energiefactuur moet dalen terwijl de olieprijzen kelderen, daarbij stel ik vragen. Maar, elk zijn verantwoordelijkheid.

We zijn nu een maand later, de regering zit weer op de rails en Van Rompuy geniet zichtbaar in zijn nieuwe rol. Het Terminator-gevoel is groot.

Maar helaas: het eerste wat de nieuwe regering onder leiding van Van Rompuy bewerkstelligde, is net de bevestiging van dat relanceplan-dat-er-geen-is. "Elk zijn verantwoordelijkheid", stelt Herman terecht. Nu het de zijne is, is dat "relanceplan" blijkbaar het beste wat de regering kon beslissen en absoluut verder te zetten. Het bochtenwerk is bij CD&V tot een ware kunst verheven.

Hoe gaat het er dan verder aan toe met ons landje en haar federale regering? Niet zo best, me dunkt. Milquet roept weer eens een miserabel premietje in het leven dat geen sikkepit zal uithalen (en wellicht meer kost aan administratitis), maar dat ze tegelijk de 50-plussers tot 5% duurder maakt, is ronduit wraakroepend. Dat hiermee (alweer) vooral Vlaanderen getroffen wordt, zal wel niemand meer verbazen. En met deze regering, gedomineerd door een Franstalige minderheid, gaat het zo de hele tijd verder: vorige week nog zorgden uitspraken van Reynders en het njet van de PS ervoor dat de (in hun ogen te Vlaamse) grootbank KBC eventjes failliet was, met alle gevolgen vandien voor de vele spaarders, tot de Vlaamse regering ingreep. Vlaanderen kan blijkbaar wel wat België niet kan. En wat doet Van Rompuy? Die kan blijkbaar enkel lijdzaam toekijken hoe zijn zootje ongeregeld ons land steeds dieper in de afgrond duwt. Om ziek van te worden.

BTW: weet er iemand nog hoe het staat met de costa Gemeenschapsdialoog en de garanties die Peeters van de Franstaligen kreeg? Elke dag uitstel om essentiële bevoegdheden te regionaliseren, elke dag dat deze uitgeoefend worden door een doodziek federaal niveau dat door haar constructie niet in staat is doelmatig te regeren, zakken we verder de dieperik in. Wil iemand hier een einde aan maken, aub?

Herman Van Rompuy is dan blijkbaar toch gezwicht voor de smeekbedes, heeft het formateurschap aanvaardt en zou nu reeds een princiepsakkoord op zak hebben. Mooi mooi.

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij de aanstelling van Herman. Enerzijds blijft het natuurlijk een schandalige boel dat die regering blijft doorgaan ondanks het gebrek aan akkoorden over alles wat je maar kan bedenken: asiebeleid, werkgelegenheid, congobeleid,... laat staan een communautair akkoord. Bovendien gaat CD&V hiermee een nieuwe regering leiden met een Vlaamse minderheid, een regering tegen Vlaanderen, die ze in tijden van verkiezingsbeloftes zou bevechten van Opgrimbie tot De Panne. Een regering waar ze nooit zou instappen zonder splitsing van BHV of grote staatshervorming. Een regering waarin de verantwoordelijken van een aantal schandalen (canapebenoemingen bij de flikken, 9 jaar onafgebroken leiden van het rampzalige departement financien zonder verbeteringen met zelfs een ongelijke inning) en verdachten van strafbare feiten (aandelenhandel met voorkennis) nog steeds gedoogd worden. Nee, de boel grondig schoonmaken en van een wit blad herbeginnen lijkt mij de beste oplossing. Ook op communautair vlak heb ik nog weinig hoop: de ultieme tsjevenbocht was al gemaakt, en de nieuwe (bijna-)premier is ook niet meteen iemand die voor communautaire verwezenlijkingen gaat. Nochtans de enige weg om dit land terug op de sporen te krijgen.

Echter, wat ik wel bijzonder positief vind aan de aanstelling van Herman, is dat er eindelijk iemand ten tonele verschijnt, en zelfs de leiding krijgt, met enig gevoel voor budgettaire orthodoxie. Als minister van Begroting in de regering-Dehaene kon hij de begrotingstekorten haast volledig wegwerken en bouwde hij mee aan de afbouw van de staatsschuld om ons land de eurozone binnen te loodsen. Zo schreef hij zaterdag nog in De Standaard dit:

Met de opmaak van de begroting 2009 heb ik weinig te maken. Ik heb me voorgenomen zo weinig mogelijk tussen te komen in het beleid. Ik heb bewust de keuze gemaakt niet in de regering te stappen. Ik moet consequent zijn.

Maar als Reynders een relanceplan van 3,5 miljard euro voorstelt, kan ik niet meer zwijgen. We hadden al een structureel tekort van 1 procent van het bbp of 3,5 miljard euro. Dat volstond al wel als 'relance', iets waarin ik trouwens niet geloof. Meer koopkracht verdwijnt immers in meer invoer en meer sparen, zeker in de huidige onzekerheid. Dat de btw op de bouw moest verlagen bij een zo lage hypothecaire rente en dat de energiefactuur moet dalen terwijl de olieprijzen kelderen, daarbij stel ik vragen. Maar, elk zijn verantwoordelijkheid.

Maatregelen zonder effect die enkel geld opsouperen dat veel nuttiger kan gebruikt worden voor investeringen. Hopelijk kan hij daar al iets waarmaken. Nu ja, hij mag al beginnen met heel de begroting te herzien, want de geraamde economische groei van 1,2% blijft ongeloofwaardig, tenzij er een minteken voor gezet wordt.

Respect voor Herman, maar ik vrees er een beetje voor dat hij die hoop bekvechters op één lijn kan krijgen. Hopelijk lukt het hem toch een beetje wat betreft de begroting zodat de toekomstige generaties (wij dus) de factuur niet doorgeschoven krijgen. Die hebben we immers al van zijn voorganger gekregen.

Edit: blijkbaar wordt Dewael toch verkast naar de functie van kamervoorzitter. Toch al een eerste goede stap om deze in opspraak geraakte minister te vervangen. Nu Koekelberg echt aanpakken en die gangster buitenkuisen.