Guy Tegenbos

Guy Tegenbos geeft er dezer dagen weer ferme lappen op in De Standaard. En groot gelijk heeft hij!

Een spoorwegmaatschappij is geen koekjesfabriek. Als die stilgelegd wordt, voelt vooral de werkgever dat. En zo hoort het ook. Zelfs als de klanten na een tijd moeten overschakelen op andere koekjes, of tijdelijk zonder koekjes door het leven moeten, is er nog geen man overboord.

Bij een spoorwegmaatschappij is dat anders. Daar voelen klanten en samenleving het meteen. Die maatschappij vervult een vitale rol. Zonder haar raken een half miljoen mensen niet dagelijks waar ze moeten zijn. Omdat die rol zo vitaal is, krijgt ze miljarden euro's belastinggeld van alle burgers toegestopt.

Als de spoorvakbonden vinden dat die rol niet zo vitaal is en lamgelegd kan worden voor een akkefietje, trekken ze zelf het karakter van de openbare dienst in twijfel, én de massale subsidiëring.

Maar er is meer. Het is ook een zaak van ethiek.

Een algemene spoorstaking treft rechtstreeks en bijna alleen de klanten. Die worden gebruikt als gijzelaars. En het gezamenlijke leed dat zij lijden, staat op geen enkele wijze in verhouding tot wat de vakbonden nastreven. Voor wat opslag zet je niet een half miljoen reizigers voor aap en breng je niet voor honderden miljoenen euro schade toe aan de economie.

In andere openbare diensten aanvaarden vakbonden en personeel die ethische beperking. In de veiligheidsdiensten, in ziekenhuizen, rusthuizen, bijzondere jeugdzorg en scholen wordt ook wel eens gestaakt, maar wordt altijd gezorgd dat de wezenlijke dienstverlening behouden blijft en dat de nadelen voor de gebruikers binnen redelijke perken blijven.

Sommige ambtenarenbonden, zoals de spoorbonden, hebben die ethiek niet. Ook de vakbonden van de Vlaamse overheid gingen over de schreef toen ze onlangs tientallen onschuldige schippersgezinnen gijzelden om wat meer opslag af te dwingen. De vakbonden van het gevangeniswezen weten dat elke staking die wat langer duurt, tot zelfmoorden leidt bij de gevangenen, maar dat verzwijgen ze angstvallig.

Sommige politici zijn medeplichtig: zij die vakbondsdictaten voorrang geven op het algemeen belang.

De spoorbonden hebben de keuze. Ofwel aanvaarden ze ethische beperkingen en voeren ze voortaan andere acties zoals betaalstakingen of beperktere stakingen. Ofwel moeten ze maar ondergaan dat ze een wettelijke stakingsbeperking opgelegd krijgen.

(bron)

Dringend dat zootje ongeregeld aan banden leggen verdorie!