Groen!

De senaat wordt wel eens smalend "het sterfhuis voor politici" genoemd. Heel zelden kan men er eens iets nuttigs doen, maar voor de rest doet de Senaat het werk van de Kamer ten hoogste heel dunnetjes nog eens over en streelt ze vooral het ego en aanzien van de voorzitter ervan. In de Senaat mag de premier zijn beleidsverklaring nog een tweede keer gaan voorlezen, maar van echt debat is geen sprake, laat staan een stemming: de Senaat heeft er toch niets over te zeggen.

De Standaard publiceerde vandaag een opmerlijke opiniebijdrage van Luckas Vander Taelen, Vlaams parlementslid voor Groen!. Hoewel, opmerkelijk? In "De getto's van Brussel" schrijft Luckas over de "probleemwijken" in Brussel, over hoe hij het beu is naast een getto te leven waar allochtone jongeren hem behandelen alsof hij op hun privéterrein loopt. Hij vraagt zicht af waarom "wij niet durven opkomen voor wat eigenlijk essentieel is: respect voor de wetten en de waarden van het land waarin wij leven". Terechte verzuchtingen die iedereen die daar al eens gepasseerd is, deelt. Net als iedereen die de berichtgeving in de media hierover volgt.

Deze week is de Heen-en-weer-week, een campagne die pleit voor milieuvriendelijke mobiliteit en bewust autogebruik. Als actief lid van de Gentse Fietsersbond ondersteunde ik gisteren dan ook de actie "druk, druk, druk voor de fietsvergoeding" aan de fietsbrug in het Keizerpark. Voorbijrijdende fietsers kregen gratis fietspompje, een folder en wat extra lucht in de banden als dank voor het leefbaar houden van onze stad en mobiliteit.

Vorige keer liet ik al blijken dat ik niet echt gewonnen ben voor een hoofddoekenverbod ofte voluit een verbod op "het dragen van uiterlijke kentekenen van religieuze, levensbeschouwelijke, filosofische, ideologische of politieke aard door personeelsleden die de stad vertegenwoordigen ten aanzien van derden": een mens zet voor mijn part op zijn/haar kop wat hij/zij graag wil, al moet die persoon achteraf niet komen klagen over wat de mensen van hem/haar denken.

Echter, hoe het spelletje momenteel gespeeld wordt in Gent, begint mij meer en meer de keel uit te hangen. Na de goedkeuring in de gemeenteraad hebben Groen!, SP.a en SpiritVl.Pro zich als bijzonder slechte verliezers laten kennen. Zo hadden we al het feit dat Groen! in de OCMW-raad een motie indiende waar de hoofddoek expliciet toegelaten wordt, terwijl het personeel van het OCMW onder het statuut van de stad valt en beslissingen van de gemeenteraad dus voorrang hebben. Een besluit dat terecht door de provinciegouverneur geschorst werd. Nu is men nog een stap verder gegaan en hadden Groen!, SP.a en Vl.Pro opnieuw een voorstel ingediend in de gemeenteraad om het verbod ongedaan te maken. Dit op een bijzonder laffe manier: wetende dat het heel nipt zou zijn (uiteindelijk 25/25 en dus staking van stemming), werd er gewacht tot schepen Sas Van Rouveroij (Open VLD, voorstander van het verbod) in het buitenland een (voor de stad/haven) belangrijke afspraak had en Verhofstadt op reis was om dan op het allerlaatste moment het voostel in te dienen: donderdagavond om 23u50, de laatste dag dat het mocht ingediend worden. Laag, bijzonder laag. Dat sommige partijen zich blijkbaar niet kunnen neerleggen bij een democratisch gestemde beslissing, zegt meer over henzelf dan over de beslissing op zich. Om nog maar te zwijgen van de motivatie voor het voorstel, waarover meer info bij Kurt. Of men nu gelukkig is met deze beslissing of niet (ik ben er zelf ook niet voor te vinden) vind ik dat men zich met dergelijke zielige spelletjes absoluut niet van zijn beste kant getoond heeft en alleen maar de antipolitiek gevoed heeft. Proficiat, Groen!, SP.a en Vl.Pro, fantastisch goede zet van jullie! Misschien kunnen jullie je in het vervolg met nog belangrijker dingen bezighouden?

Als laatste wil ik jullie volgend citaat van een interview met professor mensenrechten Eva Brems, voorzitster van Amnesty International Vlaanderen niet onthouden, waar ik mij redelijk goed in kan terugvinden:

BREMS: Mijn standpunt over de hoofddoek is altijd hetzelfde gebleven: ik ben voor de vrije keuze van de vrouw. Zo simpel is het. Emancipatie betekent dat je zelf mag kiezen. Ik ben tegen een verplichting, maar evenzeer tegen een verbod.

Deugt het neutraliteitsargument dat tegenstanders gebruiken?

BREMS: Het verschuift de vraag alleen maar: wat is neutraliteit dan? Wil dat zeggen dat niemand zijn of haar levensbeschouwing mag manifesteren? Of betekent het dat iedereen zich in de publieke ruimte mag uiten, zonder dat de overheid deze of gene levensbeschouwing bevoordeelt? Volgens de voorstanders van een verbod zijn het de loketbedienden die de overheid vertegenwoordigen en moet hun levensbeschouwing dus onzichtbaar zijn. Maar dat vind ik te abstract. Iedereen weet dat een loketbediende een mens is. En een mens heeft nu eenmaal een levensbeschouwing. Dan vind ik een kerststalletje in de hal van een gemeentehuis veel erger: dat is echt de overheid als instelling. Maar een bediende? Wat doen we dan met een loketbediende die manifest homoseksueel is? Voel ik me ongemakkelijk als ik met hem mijn heterohuwelijk ga regelen? Moet ik vrezen dat een zwarte loketbediende een blanke burger niet goed zal behandelen? Is er enige empirische basis voor een vermoeden dat een ambtenaar met hoofddoek sommige burgers zou benadelen?

Vandaag weer in de kijker: de links-liberalen van Spirit en hun kartel met SP.a. Ik vroeg me vorige keer al af wat de SP.a ervan weerhoudt om Spirit te dumpen, maar blijkbaar vragen ze zich dat bij Spirit nu ook al af. Gisteren in De Standaard:

'Ik zou liegen als ik zeg dat er geen spanningen zijn', zegt Spirit-voorzitter Bettina Geysen in een interview met De Morgen. (...) Ze onderstreept dat haar partij 'bekijkt of ze nog samen met de SP.A, alleen of in nog een andere formule voortdoet'. Een mogelijke samenwerking met Groen! sluit ze helemaal niet uit. (...) Voor de Vlaamse verkiezingen van 2009 eist Geysen nu garanties. 'Voor ons is het simpel, als we niet aan goeie plaatsen komen, doen we het niet.

Dat een Spirit-kopstuk in dat artikel nog eens onderstreept dat het communautaire hun corebusiness is en de SP.a daarvoor respect moet hebben als kartelpartner, is uiteraard een goede zaak.

Collega-blogger en socialist Frederik houdt er dan weer een andere mening op na:

Spirit zorgt ervoor dat alle Vlaamse partijen de facto confederalistische standpunten innemen. Spirit is in die discussies echt een blok aan het been, omdat het binnen sp.a ook verhindert dat er partijstandpunten komen die de mening van de leden (die van communautaire kwesties niet wakker liggen) weergeven.
sp.a heeft in 2005 de deal over BHV opgeblazen door het veto van Geert Lambert (blijkbaar na een telefoontje van Hugo Schiltz). Die fout moeten we geen twee keer maken, niet? Ik weet ook wel dat Spirit geen separatistische partij is, maar men moet consequent zijn: ofwel evolueer je weg van de Vlaams-nationalistische partij en word je een volwaardige progressieve partij, ofwel keer je terug.

Dat moet gewoon botsen!

Kartelpartner Domi stelt "dat ze bij SPIRIT al lang in de mot hebben dat het gedaan is met profiteren van de socialistische kartelpartner." Dat volgens Bettina de SPIRIT kopstukken er in juni overal twintig tot dertig procent op vooruit gingen terwijl de hele lijst met 20 tot 30 procent achteruit ging, klopt dan ook niet. Frederik staaft dit met cijfermateriaal en maakt in zijn post Rekenen met Bettina... jij kan het ook! zijn kartelpartner dan ook helemaal af.

Een kartel met Groen!, waarvoor Bettina aangaf open te staan, lijkt dan weer niet direct een optie. Zelf denk ik niet dat de groenen het communautair zo goed zouden kunnen vinden met Spirit, enkele mensen uit de groene achterban kennende. Mieke Vogels, die in haar verkiezingscampagne tot voorzitter nog uitpakte met het feit dat zij niet diegene was met een verleden in de VU, bevestigt: "Ik heb in elk geval geen zin om de komende maanden permanent over posten en plaatsen op lijsten te gaan praten met wie dan ook", stelt ze. Vogels denkt overigens dat het links-liberalisme zijn beste tijd heeft gehad. Een ferm goed geschreven antwoordhierop kwam er dan weer van Thomas Leys, de oud-voorzitter van Jong Spirit. Met voorbeelden uit het Nederlandse GroenLinks geeft hij aan dat groen en links-liberaal heel gelijklopende begrippen kunnen zijn. Op communautair vlak mist Groen! volgens Thomas dan weer volledig de Europese trein terwijl in Catalonië en Schotland groenen op de barricaden staan voor autonomie en in het Europees Parlement samen met de democratische nationalisten een fractie vormen. Daar kan ik mij, met mijn Vlaamse en groene sympathieën redelijk goed in vinden. En dan heeft hij het nog niet eens over hoe iemand als Bart Staes, een fijne man waarvoor ik veel sympathie heb, een Vlaams en groen profiel combineert. (terzijde: fijne quote van hem) Zeker eens lezen dus.

Een ding is echter zeker: de mailaise bij links zit redelijk diep, de verdeeldheid na de verkiezingsnederlaag is groot, zoals De Standaard het vandaag verwoordde. Ik ben alvast ferm benieuwd wat de toekomst zal brengen. Dat uit een interne ledenenquête bij Spirit heel sterk de roep naar een scherper communautair profiel weerklonk, is alvast positief, maar vergroot nog maar eens de tegenstelling met de groep belgicistisch-vastgeroeste conservatieve socialisten in SP.a.