Gent

Met enige trots kon ik dinsdag melden dat een eerste wetsvoorstel van mijn hand goedgekeurd werd in de Kamercommissie Handels- & Economisch Recht. Met dit wetsvoorstel wordt het mogelijk om woonboten, horecaboten, varend erfgoed en plezierboten in te schrijven in het scheepsregister, en dus ook om er een hypotheek op te nemen. Aangezien een hypothecaire lening de bank meer zekerheid geeft, is deze goedkoper voor de eigenaars dan een persoonlijke lening, waardoor aankoop en renovatie van deze schepen goedkoper wordt.

Dat N-VA en het provinciale niveau koele minnaars zijn, wist u wellicht al langer dan vandaag. Niet alleen is de provincie veelal een overbodig beleidsniveau en toonbeeld van verspilling, dikwijls werken de verschillende bestuursniveau's elkaar gewoonweg tegen, zeker als ze een verschillende politieke samenstelling hebben. Een recent schrijnend voorbeeld van regelrechte verspilling en pure "kloterij" van de mensen ter meerder eigen eer en glorie, is het voorbeeld van de restauratie van het Lam Gods.

Net als vorig jaar staat er ook dit jaar een Glazen Huis in Gentbrugge. Toen was ik ook gedurende een hele tijd van de partij om wat te helpen met sociale media en vaneigenst ook een actie te houden. Dit jaar is dat helaas niet gelukt wegens enkele verplichtingen, maar uiteraard kom ik minstens even de sfeer opsnuiven. En die sfeer is hier wel degelijk ruimschoots aanwezig! Ik kwam toe tijdens een heel sfeervol optreden van Renée aan de overkant van het water, onder feërieke verlichting, en vooral met een prachtige stem! Beluisteren, die handel! De strandstoelen, voorzien van terrasverwarmers, zorgen voor een gezellige boel en een comfortabele manier om de koude te trotseren en te genieten van de muziek.

Vorig weekend verscheen in De Morgen een schitterend interview met mijn sympathieke collega Zuhal Demir. Je kan het hier nalezen, of op haar website. Ze heeft het, als Turks-Koerdische Vlaming, over de problemen in de Seefhoek, ondermeer tussen Turken en Koerden die elkaar met baseballknuppels en messen te lijf gingen. Maar vooral de manier waarop we, en dan vooral bepaalde leiders, naar allochtonen kijken, krijgt er serieus van langs, maar natuurlijk ook de houding van vele allochtonen zelf. Een aantal stukken zijn op Antwerpen van toepassing, maar de vergelijking met Gent is niet altijd ver te zoeken.

Eén van de gangbare theorieën om verloedering van een buurt te voorkomen, is de broken windows theory. Deze werd geïntroduceerd door Wilson en Kelling in 1982 en was één van de onderdelen van de zero tolerance aanpak waarmee Rudy Giuliani de criminaliteit en no-go zones in New York City te lijf ging. Naast het effectief oppakken en bestraffen van diegenen die zich niet gedragen, is de aanblik van de buurt immers ook belangrijk om zowel het onveiligheidsgevoel te bestrijden en de veiligheid effectief te verhogen. Klein associaal gedrag stimuleert immers mensen om basale regels te gaan overtreden. Ernstige misdrijven kan je beperken door te beginnen met kleine overtredingen terug te dringen. Je doet dat door gebroken ruiten meteen te vervangen om geen bijkomend vandalisme (laat staan krakers) aan te trekken, graffiti meteen te verwijderen om niet meer graffiti aan te trekken, volle vuilnisbakken onmiddellijk leeg te maken om afval ernaast te vermijden en sluikstorten onmiddellijk op te ruimen om te vermijden dat meer mensen hun afval er bij gooien. Dit laatste is helaas één van de zaken waar het overduidelijk misloopt in Gent.

Met de laatste plenaire vergadering vorige week woensdag brak ook de jaarlijkse parlementaire vakantie, het zomerreces, aan. De dag voordien werden nog een heleboel wetteksten besproken, om dan nog voor het reces goedgekeurd te worden. Ook de onderhandelaars, die op 21 juli door de Koning tot spoed aangemaand werden, kregen meteen van diezelfde Koning meteen drie weken vakantie. Enkel vandaag werd het parlement, althans de gemengde commissie (Kamer + Senaat + EP) Europese Aangelegenheden, uitzonderlijk nog samengeroepen om de resultaten van de Europese top en het aangepaste herstelprogramma en de Griekse kredietcrisis te bespreken met de premier. Weinig aanwezigen, maar een des te boeiender gesprek imho.

Een goed jaar geleden vond onder impuls van Watererfgoed Vlaanderen de studiedag “Gents havenerfgoed” plaats in de pas gerenoveerde Loods 22 aan de Voorhaven in Gent. Iedereen die ook maar iets met de haven, water of Gent te zien had, was van de partij: het provincie- en stadsbestuur, havenbonzen en gepassioneerde haven- en/of erfgoedliefhebbers. De speeches waren enthousiasmerend, iedereen straalde de overtuiging uit dat we “iets” moesten doen rond watererfgoed in Gent. Applaudisseren is één ding, de daad bij het woord voeren iets anders: een jaar later blijkt er immers bijzonder weinig gebeurd te zijn. Misschien is het, naar aanleiding van de Vlaamse Havendag op 25 juni, tijd voor een wild ideetje, in het slechtste geval klaar om afgebrand te worden, in het beste geschikt om het publieke debat aan te zwengelen: laat ons gaan voor een groots haven- en erfgoedproject in de Voorhaven, aan één van de drie loodsen, schuin tegenover de droogdokken.

Onder het motto "slaan en zalven" ook bijzonder goede punten voor het Gentse bestuur: Gent is goed op weg om als eerste stad in Vlaanderen grote stappen vooruit te zetten op vlak van Open Data. Op korte tijd is er een positieve dynamiek ontstaan waarop heel goed valt verder te bouwen. Eerste resultaat: Apps for Ghent, komende zaterdag, in de lokalen van het IBBT.

Volgens een persbericht van de Gentse Jong VLD slikt paars in Gent haar project van "witte leenfietsen" in. Ik vroeg me vorige week al af waar deze oude belofte bleef, na de Antwerpse aankondiging te zien. Na het Visserij-debacle, waar de schepen haar kar keerde, alweer een smet op het blazoen van Gent Fietsstad. Het systeem zou in Gent te duur zijn volgens De Gentenaar. Volgens mij zijn er echter een aantal creatieve manieren om de kosten te drukken, waaronder samenwerking met het Gentse OCMW.