fietsen

Volgens een persbericht van de Gentse Jong VLD slikt paars in Gent haar project van "witte leenfietsen" in. Ik vroeg me vorige week al af waar deze oude belofte bleef, na de Antwerpse aankondiging te zien. Na het Visserij-debacle, waar de schepen haar kar keerde, alweer een smet op het blazoen van Gent Fietsstad. Het systeem zou in Gent te duur zijn volgens De Gentenaar. Volgens mij zijn er echter een aantal creatieve manieren om de kosten te drukken, waaronder samenwerking met het Gentse OCMW.

Het beleid waar het Gentse schepencollege het sterkst in is, is zonder twijfel het communicatiebeleid. Goed bestuur wordt uitstekend gecommuniceerd. Minder goed bestuur wordt zo mogelijks nog beter gecommuniceerd. Het recentste voorbeeld: de Visserij, Gents eerste "fietsstraat".

"Lap, 't is weer van dat", dacht ik toen ik gisteren een berichtje kreeg van een bezorgde Gentenare met de melding dat er alweer twee zware ongevallen gebeurd zijn voor haar ogen aan Dampoort. Zelf moest ze tot twee keer toe de remmen dichtknijpen om niet omver geknald te worden, en een derde keer omdat er een fietsster voor haar neus op het (voorrangs)fietspad lag die net zelf omvergeknald was. In de namiddag kon haar man getuigen van een ongeval dat een zwaargewonde opleverde, alweer op een plaats waar de fietser voorrang had. Je kan begrijpen dat dergelijke beelden voor de betrokkene in kwestie niet echt uitnodigend zijn om nog langer met haar kinderen met helmpjes en fluovestjes, enkel bij daglicht, naar school te fietsen. Dagelijkse kost, Gent Fietsstad ronduit onwaardig.

Het is zondermeer kort door de bocht als de verkeerscoördinator van de Gentse politie Dominique Van Den Eeckhaut stelt dat de dramatische stijging van het aantal fietsongevallen in Gent de schuld is van de studenten. Ik kan me niet inbeelden dat de Gentse studenten zoveel onveiliger zijn gaan fietsen dan hun Leuvense en Hasseltse collega's waar het aantal fietsongevallen zelfs daalde.

Kan het absurder dan dit? Een fietsroute die je aanraadt om een straat in te rijden, in een richting verboden voor fietsers. Goed bezig, dacht men ook bij De Gentenaar, die het verhaal overnam van Helga Stevens (N-VA).

Woensdag jl. in Volt: minister van binnenlandse zaken Annemie Turtelboom (VLD) krijgt voor twee dagen een vouwfiets ter beschikking voor haar verplaatsingen. Vraag is of de combinatie fiets + openbaar vervoer ook werkbaar is voor mensen met een druk verplaatsingspatroon. Nadien wordt in de studio nog even verder ingegaan op de vraag of de vouwfiets een hype, dan wel een blijver is, met reclamemaker Guillaume Van der Stighelen (Duval-Guillaume). Het filmpje met de minister kan je hier bekijken, de volledige uitzending (inclusief het gesprek) hier.

Zelf ben ik ondertussen al anderhalf jaar de trotse bezitter van dit juweeltje. Na mijn eerdere ervaringen met de Beixo, besloot ik te gaan voor de Royce Rolls onder de vouwfietsen: de Brompton, ondanks de toch wel aanzienlijke meerkost. Tijd voor een verslagje over mijn wedervaren hiermee.

Begin vorig jaar kwam ik na een falikant afgelopen experiment tot de conclusie dat een goede regenbroek en -vest voor op de fiets geen slechte aankoop zouden zijn. Zo gezegd, zo gedaan: een ademende broek en vest met reflecterende stroken van AGU werden eind vorig jaar de mijne. Uiteindelijk heeft het nog tot deze week geduurd eer ik die nodig had en kon uittesten, op een ritje van de hogeschool naar huis. Blijkbaar regent het echt bijna nooit! Iets wat weerman Frank Deboosere bevestigt.

In een flyer roept Animo Gent, de jongerenbeweging van de SP.a, op tot een actie aan Dampoort: het getalm van de Vlaamse Regering voor een structurele aanpassing van deze (vooral voor fietsers) levensgevaarlijke situatie is hen een doorn in het oog. Iets waarin ik hen alleen maar kan bijtreden natuurlijk.

Gisterochtend werd ik wakker gebeld door Radio 2: een hobby-nevenprojectje van Amedee en mezelve was nog niet eens afgewerkt maar werd vroegtijdig ontdekt door een journalist die besloot met mijn smoelwerk meteen de (papieren en online) voorpagina van De Gentenaar en een binnenpagina van Het Nieuwsblad te ontsieren. Het nieuws verspreidde zich en haalde prompt de opener van het 9u-nieuws op Radio 2 Oost-Vlaanderen, een uitgebreid onderdeel (4 min) van het middagprogramma van Radio 2 Oost-Vlaanderen (herbeluisteren via de VRT-mediaplayer), TV Oost en nadien nog de websites van de verschillende nationale dagbladen alsook een intro op de voorpagina van De Redactie met verwijzing naar dit artikel en een telefoontje van VTM om morgen ons verhaal te doen terwijl we de Paterberg naar boven fietsen voor De Zwarte Doos. Komkommertijd zeker? ;-) Toch even schrikken die dag.

Een van mijn laatste wapenfeiten: dit pamflet werd op 5000 exemplaren gedrukt, voorzien van een gaatje en een elastiekje, en aan het zadel van fietsen gehangen. Dinsdagochtend alle fietsen aan Dampoort (diezelfde avond ben ik daar de op de grond gegooide exemplaren nog gaan opruimen, kwestie dat Max Mobiel geen slachtoffer moet worden), vandaag alle fietsen aan stations Deinze, De Pinte, Gentbrugge, Merelbeke, Drongen en Wondelgem. Een ferm arbeidsintensief werkje, waarvoor ik gelukkig hulp kreeg van Lynn en mijn ouders voor het ineensteken van de elastiekjes, en Kurt en Renzo voor het bedelen. Allemaal heel erg bedankt!

Tijdens het bevestigen kreeg ik trouwens een heleboel positieve reacties. Mensen die het een fijne folder vinden, een praatje maken, het appreciëren dat het "the man himself" is die dergelijk werk doet en zo. Doet allemaal veel deugd natuurlijk. Zowieso is het een thema waar ik al langer sterk op inzet en wil blijven op inzetten.