energie

Onze boiler is aan vervanging toe. We wisten al eerder dat de veiligheid niet echt optimaal was, maar zo'n (tocht)gat in de muur zagen we niet echt zitten in tijden van isolatie en energiebesparing. Een nieuwe, veilige boiler dus.

Enkele jaren geleden kondigden de grote fabrikanten genre Vaillant en co aan een HRe-toestel aka micro-WKK op de markt te brengen. Deze ketels werken volgens het principe van een elektriciteitscentrale: de warmte die vrijkomt bij de verbranding van fossiele brandstoffen (in dit geval aardgas) wordt eerst gebruikt om elektriciteit op te wekken, waarna de restwarmte bij een elektriciteitscentrale de lucht in gepompt wordt via de koeltoren, maar bij de HRe-ketel gebruikt wordt om je huis of sanitair water te verwarmen. Aangezien je de ketel maar laat draaien als je warmte nodig hebt, is elektriciteit hier dus een interessant rest- of nevenproduct.

De pers maakt vandaag melding van het feit dat EDF 51% van SPE Luminus overneemt. Met 1,5 miljoen klanten is SPE Luminus de tweede leverancier van elektriciteit en aardgas in België, en vrijwel de enige noemenswaardige uitdager van gigant en voormalig monopolist Electrabel. Echter, EDF, een Frans overheidsbedrijf, bezit ook nog eens 35% van GDF Suez, het moederbedrijf van Electrabel. De klok van de vrije energiemarkt, met lagere prijzen door de concurrentie, dreigt dus teruggedraaid te worden. Als er al sprake was van noemenswaardige concurrentie in een land waar de liberalisering mislukt is en Electrabel het nog altijd voor het zeggen heeft, met hogere tarieven dan in onze buurlanden als gevolg.

Daarom lijkt het me gepast om nogmaals een van de speerpunten van de N-VA campagne voor deze verkiezingen onder de aandacht te brengen: VL.Energie, waar ik het reeds eerder over had. Naar het voorbeeld van de Telenet-operatie breken we de markt open met een eigen Vlaamse energiemaatschappij die investeert in groene, hernieuwbare energie. Tijd om te zorgen voor een echte vrije markt, concurrentie, bevoorradingszekerheid en lagere prijzen!

Een van de mensen die ik "het graag hoor uitleggen", is Geert Noels, nog tot eind mei hoofdeconoom van vermogensbeheerder (aka beurshuis) Petercam. De man duikt regelmatig op bij de VRT nieuwsdienst om toelichting te geven bij economisch nieuws en is niet te beschaamd om krasse (maar geheel terechte!) uitspraken te doen. Sinds oktober heeft hij ook een boek uitgegeven, getiteld "Econoshock: hoe zes economische schokken uw leven fundamenteel zullen veranderen", waarin hij op begrijpbare manier (lees: voor niet-economen) de veranderende wereldeconomie probeert te schetsen aan de hand van zes economische uitdagingen. Dit op een nuchtere manier (zoals hij voor mij toch overkomt op TV) en uitgaande van drie pijlers: ondernemen, duurzaamheid en solidariteit. Bij het boek hoort ook de website Econoshock waarop Geert een blog bijhoudt over economische thema's en in gesprek gaat met het aanwezige publiek, zoals bijvoorbeeld in deze post. Bijzonder interessant allemaal, en heel interessante materie. Ik heb het boek dan ook besteld.

In een van zijn recente posts pleit Geert ervoor om het heft meer in eigen handen te nemen. Terecht, als je 't mij vraagt. Passief toekijken kan echt niet de bedoeling zijn. De verwijzingen naar Telenet en IMEC zijn bijzonder relevant: beiden zijn destijds opgericht door de Vlaamse regering en hebben een ware dijkbreuk veroorzaakt. Herinner je nog de situatie bij de lancering van Telenet: ineens konden de tarieven van Belgacom drastisch omlaag, werd er ook daar geïnvesteerd in breedband en moesten mensen niet langer een maand wachten op hun aansluiting. Het is nog niet helemaal wat het zou moeten zijn: een duopolie waarbij de regulator geen ballen heeft (dat Belgacom haar enige potentiële ADSL-concurrent Scarlet mocht overnemen kan er bij mij niet in) heeft nog steeds hoge prijzen (hoger dan in onze buurlanden) tot gevolg, maar het is wel een ware verademing in vergelijking met de tijden voordien. De innovatie in de sector is sterk toegenomen. Ook IMEC mag nog steeds als een Vlaamse nationale trots beschouwd worden met haar toonaangevende en internationaal vermaarde kennis over halfgeleidertechnologie, nanotechnologie en nano-elektronica. Zelf voeg ik ook nog graag het VIB (en het relatief jonge maar groeiende IBBT) aan dit rijtje toe.

Voorbeelden uit het verleden die dringend aan navolging toe zijn. Maar eveneens beproefde recepten waaruit we hebben kunnen leren. Op het N-VA congres van vorige week in Hasselt, dat ik helaas heb moeten missen, werd een voorstel gelanceerd dat ik in dat opzicht ten zeerste kan smaken: VL.energie. Onder impuls van de Vlaamse overheid willen we de academische en zakenwereld samenbrengen om een Vlaamse energiespeler op te richten en zo een einde te maken aan het (de facto) monopolie van Electrabel. Belangrijkste punt hier is dat dit nieuwe energiebedrijf gericht moet zijn op hernieuwbare energie. Dit zou niet alleen zorgen voor lagere prijzen (door de concurrentie met Electrabel) maar tevens de Vlaamse knowhow samenbrengen en onderzoek en innovatie in deze toekomstgerichte sector (met naast duurzame energie-opwekking tevens belangrijke aandacht voor slimme energienetwerken) stimuleren en alzo voor een ware boost zorgen voor onze bedrijven. En dan zwijg ik nog over onze afhankelijkheid van buitenlandse energieleveranciers die niet altijd even betrouwbaar zijn. We hebben in ons land reeds enkele internationaal sterke spelers: baggeraars Jan De Nul en Deme voor de aanleg van off shore windparken, Hansen Transmissions (een van de weinige fabrikanten gespecialiseerd in transmissiekasten voor windmolens), een sterk Solar Team gebaseerd op technologie en research van Vlaamse bedrijven en onderzoekscentra, de waterstofbus van Van Hool, de UGent Hydrabus, organische zonnecellen van IMEC,... De bundeling van deze krachten biedt niet alleen enorme mogelijkheden voor de Vlaamse tewerkstelling (liever hier zelf energie produceren met onze mensen dan in te voeren uit het buitenland, om van de researchers maar te zwijgen) maar kan Vlaanderen een nieuwe nationale trots bezorgen, een internationaal vermaard instituut, in navolging van IMEC en VIB. Yes, we can!

Als je van de duivel spreekt, zie je zijn staart. Ik had het gisteren over Johan Vande Lanotte, en net vandaag verschijnt zijn rentree-interview nav zijn brief aan de SP.a-militanten. Scherpe oppositietaal, hij heeft duidelijk zijn draai gevonden daarin.

Op een paar punten scoort hij sterk, maar er zitten evengoed ferme kemels tussen. Zo is zijn kritiek op de begroting minstens terecht, maar de vraag van journaliste Isabel Albers "Alsof uw begrotingen altijd zo orthodox waren" is ook hier zeker gepast. In tijden van hoogconjunctuur de staatsschuld nominaal laten toenemen, is zonder meer schandalig. Ondertussen geeft ook vicegouverneur van de Nationale Bank en kabinetschef tijdens Verhofstadt I, Luc Coene, toe dat die meevallers niet gebruikt zijn om de financiële situatie van het land structureel te verbeteren. Evenzeer boter op het hoofd dus. En leugentjes over begrotingen, daar kennen ze in zijn partij ook wel een en ander van natuurlijk.

Ik kan hem echter volledig volgen wanneer hij zegt dat Leterme Reynders publiek had moeten terugfluiten toen deze laatste stelde dat voor hem de campagne voor 2009 belangrijker was en hij nu geen tijd meer heeft om zich bezig te houden met zijn bevoegdheden als minister van institutionele hervormingen. Raak. Net als zijn kritiek op de ongelijke inning van de venootschapsbelasting door diezelfde Reynders, die echter al langer aan de gang was.

Wat de stijgende energieprijzen betreft, hebben we de voorbije legislatuur ook een ferme kans gemist om de markt open te breken en de dominantie van Electrabel aan diggelen te slaan. Helaas, er kwam een Pax Electrica. Ook zijn punt, dat de prijs van nucleaire elektriciteit kon losgekoppeld worden van de olieprijs, verbleekt wat bij het gegeven dat het aantal regeringen zonder socialisten sinds de invoering van de kernenergie op één hand te tellen is. Zijn kritiek op de schamele verhoging van de maximumrente op spaarboekjes van 4 naar 4.25 %, waarmee de concurrentie beperkt wordt, is dan weer terecht. Helemaal onterecht is zijn kritiek op de bestrijding van de inflatie: vakbonden, en dan vooral zijn teergeliefde rode dogma-club, die strijden voor loonsverhogingen bovenop de normale indexstijgingen, zijn de beste garantie om die boel om zeep te helpen en ons in de negatieve spiraal mee te sleuren.

Het meest pijnlijk is echter zijn kritiek op de "onrealistische en nutteloze hervormingen" die door het Vlaams kartel geëist worden. Welke hervorming uit het fameuze Hertoginnedal-lijstje, of de fiscale autonomie is er zo nutteloos? Welke nutteloze hervorming werd er geëist die niet goedgekeurd is door uw partij in de bekende resoluties, of valt er niet onder de noemer "responsabilisering" die uw partijgenoot VDB kortgeleden bepleitte? En welke zinvolle hervormingen hadden we dan niet beter doorgevoerd de voorbije legislaturen? Juist, ja.

België scoort slecht voor groene energie, dixit De Standaard. België staat op een troosteloze zeventiende plaats in een ranglijst van vijfentwintig industrielanden die aandacht besteden aan hernieuwbare energie. De Bond Beter Leefmilieu (BBL) is er als de kippen bij om dit te wijten aan het open blijven van de kerncentrales en de onzekerheid over de eventuele kernuitstap.

Wat blijkt echter? In de lijst, opgesteld door Ernst & Young, staat Duitsland 2de, Frankrijk 9de en Nederland 15de. Hét kernland bij uitstek, Frankrijk, met 78% nucleaire elektriciteitsproductie, staat 9de. Lang niet slecht toch? De oorzaak eenduidig bij de aanwezigheid van kernenergie leggen, lijkt me dan ook wat kort door de bocht.

Dat Duitsland de 2de plaats impalmt, verwondert me niet echt. Als je langs de Oostkantons de grens oversteekt, valt het meteen op: windmolens duiken op in het landschap, en redelijk wat huizen hebben zonnepanelen op het dak. Alleszins goed bezig daar.

Misschien is een en ander te wijten aan de ruimtelijke ordening. In Duitsland vind je vele kleine dorpjes, met een twintigtal huizen in een uitgestrekt gebied, waarbij het opvalt dat een redelijk deel van die huizen uitgerust is met zonnepanelen. Lokale productie van elektriciteit is een pak makkelijker, efficiënter en goedkoper dan transport over lange afstand. De hoogspanningslijnen zijn er wel, maar als het verbruik toeneemt,... Een andere oorzaak kunnen we ook zien in de visie op ruimtelijke ordening: om zonnepanelen op je dak te plaatsen, heb je nog altijd een bouwvergunning nodig als het gaat om meer dan 20% van het dakoppervlak. Binnenkort, als het voorstel uitgewerkt is tot decreet en in het staatsblad verschijnt, gelukkig niet meer.

En dan zwijg ik nog over de NIMBY's rond windmolens: herinner je nog de bewoners van de appartementen op de zeedijk in Knokke (Le Zoute?) die protesteerden tegen de komst van windmolens op de Thorntonbank, 30 km van de kust en zelfs met een verrekijker nauwelijks zichtbaar. Die vergunning werd in eerste instantie dan ook geweigerd door toenmalig minister Johan Vande Lanotte. Gelukkig is daar ondertussen verandering in gekomen, oa door dezelfde minister, zodat deze geoloog zijn werk kan doen. Of wat dacht je van dit NIMBY-verhaal uit Gent?

Ah, de vooruitgang. Totdat de OPEC en Rusland de kraan nog eens dichtdraaien, dan zullen we nog eens wat meemaken.

Gelukkig zijn er ook nog positieve signalen. Zo overtreft de groei van zonnepanelen alle verwachtingen, en spreekt men in Gent ook van een verdubbeling van de aanvragen. Niet moeilijk, de investering brengt een pak meer op dan een spaarboekje.

Nog een aanvulling op mijn vorige post:

'Het stookoliefonds is een totaal verkeerde maatregel. Voor leefloners bedraagt de tussenkomst 210 euro. Tien jaar lang ondersteuning door het fonds betekent 2.100 euro. Een dakisolatie met aannemer kost 2.000 euro en je bespaart per jaar 800 euro aan verwarmingskosten. Dan is het een stuk efficiënter om mensen hun dakisolatie te betalen.'

Dankuwel, socialisten, om ons nog maar eens verder de verkeerde richting in te duwen...

'In Wallonië zorgt het OCMW er zelf voor dat er in de woning bij mensen met een laag inkomen energiebesparende werken worden uitgevoerd. Op vraag van de mensen zoekt het OCMW een aannemer, zij zorgen dat de werken worden uitgevoerd en dat de rekeningen betaald worden. De maximumgrens ligt wel op 1.400 euro.'

Dat zijn dan weer wel chique dinges waar we nog iets van kunnen leren. Toch beter zo? Elk z'n eigen weg laten gaan, eigen visie uitwerken en dan van elkaar leren, ipv twee verschillende visies proberen verenigen en geen stap verder geraken...

Al vraag ik me wel af welke OCMW's dat zijn en hoeveel er zo zijn...

(bron)

Maar niet bij de belastingen blijkbaar:

Dat is daar elke dag zo, tot 's avonds laat, terwijl het gebouw volledig verlaten is. Tsss, en dat in Kyoto tijden, om nog maar te zwijgen van de geldverspilling.

Let niet op de kwaliteit van de foto's, ze zijn afkomstig van mijn nieuw speelgoed.

Aha, een ferm goede maatregel in het verschiet: de energielening die je terugbetaalt met wat je uitspaart. Ferm goede zaak als je 't mij vraagt. Dat de regeling niet gebonden is aan inkomensgrenzen en er dit jaar een grote campagne komt om mensen duidelijk te maken hoe belangrijk deze ingrepen in de woning zijn, kan alleen maar toegejuicht worden. Weg met de financiële drempels, tijd om ook ouderen te overtuigen! Waarop wachten we eigenlijk om in putje winter een satellietbeeld te nemen en de rode vlekken (= huizen zonder dakisolatie) eens een bezoekje te brengen met advies en later evt bepaalde verplichtingen of een engagementsverbintenis?

Lijkt me alvast een toonbeeld van goede politiek, helaas misschien vrij laat, maar toch een heel pak beter dan de verguisde stookoliecheques die dankzij onze rode "vrienden" zelfs nog uitgebreid worden. Als je de omgekeerde weg wil begaan, energie voor diegenen met de slechtst geïsoleerde huizen goedkoper maken, de vraag nog wat aanwakkeren en dus de prijs op lange termijn nog meer de hoogte injagen, tja,... Om nog maar te zwijgen van de fameuze inbreng van de oliesector aka de lening aan 12% ;-)

Nog een goede tip: neem eens een kijkje op www.energiesparen.be, zeker de moeite waard!