dienstencheques

Frank Vandenbroucke pleitte er deze morgen in De Zevende Dag voor om dienstencheques duurder te maken voor tweeverdieners. (zie ook DS of DM) Het systeem legt inderdaad een heel zware hypotheek op onze openbare financien die er al niet te best aan toe zijn. Dat die kost (voor de schatkist) moet dalen, staat eigenlijk buiten kijf.  De vraag is echter: waarom moet er dan überhaupt een verschillend tarief zijn naarmate het inkomen van de gebruiker, laat staan dat het systeem duurder moet zijn voor gezinnen waar beide partners werken en die dergelijk systeem meer nodig hebben? Dat dit het geval is voor basisproducten (of mensen die die cheques echt nodig hebben, zoals gehandicapten die er vervoer mee kunnen betalen), kan ik begrijpen. Maar voor iets dat eigenlijk een luxeproduct is, moeten we toch geen verschillende prijzen gaan hanteren zeker? Hiermee beginnen, of dat beleid versterken, is alleen maar een versterking van de nu al veel te sterke werkloosheidsval. Het aanvaarden van een job houdt immers niet alleen het verlies van een uitkering in (waardoor de meerwaarde van de nieuwe inkomsten beperkt is), maar ook nog eens het verlies van tal van voordeeltarieven voor vanalles en nog wat alsook bijkomende kosten aan vervoer en dergelijke.

Neen, het enige wat me hierin normaal lijkt, is dat de fiscale aftrek afgeschaft wordt. Dat is niet alleen eerlijker (wie meer verdient en in een hogere schijf valt, betaalt nu eigenlijk minder) maar helpt weer een beetje meer kafka de wereld uit, en maakt onze belastingaangifte eenvoudiger. Iets waar ik trouwens al eerder voor pleitte. Dan rest nog slechts de enige vraag: hoe duur moeten die dingen nog zijn? Dat is louter een kwestie van afwegen van de kosten voor de schatkist, en de baten onder de vorm van bestrijding van het zwartwerk.

De Standaard mist blijkbaar Q. Reden is de complexe regelgeving van de dienstencheques, en gelijk hebben ze:

Minister van Werk Josly Piette (CDH) wou evenwel de invoering van een cheque van 5 euro voor mensen met een laag inkomen. Dat was dan weer te moeilijk voor de liberalen, waarop Didier Reynders voorstelde om via het belastingkrediet te werken, om mogelijke misbruiken tegen te gaan.

Zo geschiedde. Met een draak van een regeling als gevolg. Iedereen die minder dan 22.870 euro bruto per jaar verdient (geïndexeerd) en gebruik maakt van dienstencheques, zal via een belastingkrediet een deel van het bedrag terugbetaald krijgen. Het terugbetaalde bedrag komt overeen met het fiscaal voordeel dat ze zouden krijgen indien ze wel belastingen hadden moeten betalen. Zij die toch belastingen betalen, maar minder dan het fiscale voordeel van de dienstencheques, krijgen van de fiscus het verschil terugbetaald.

Wat een walgelijk gedoe zeg. Ik vond het al bij het begin onnozel dat je die dingen kan aftrekken van je belastingen. Op die manier betaalt een veelverdiener een pak minder voor dezelfde huishoudhulp als iemand met een laag inkomen. Pervers toch?

Hou die dingen dus gewoon goedkoop (of maak ze goedkoper) en schaf in ruil die belastingaftrek gewoon af. Iedereen die van het systeem gebruik wil maken, betaalt dan even veel of even weinig. Simpel toch?