Didier Reynders

Europees Commissaris Neelie Kroes was in de vorige legislatuur bevoegd voor Mededinging en dus verantwoordelijk voor het dossier van de staatssteun aan Dexia en voor de goedkeuring ervan door de Europese Commissie. Dat ze nu weigert in de bijzondere Kamercommissie Dexia te getuigen, is een zoveelste blamage voor deze commissie en voor de parlementaire controlefunctie. En toch, toch kan ik haar beslissing begrijpen.

Ondertussen heeft de ultieme brokkenpiloot Reynders in de Fortiscommissie weer laten zien dat hij het niet waard is om federaal minister te zijn. Vlaamse kiezers kunnen Reynders niet afstraffen. We kunnen ons alleen uitspreken over diegenen die Reynders in de regering tolereren. Als de leden van de Vlaamse "meerderheid" ’s morgens voor de spiegel staan, mag alleen schaamte, diepe schaamte, hen overvallen. Reynders nog langer tolereren is de kiezer minachten.

Sterke, maar bijzonder terechte verwoordingen van Carl Devos in zijn wekelijkse column. Hopelijk heeft de Vlaamse kiezer er ook oren naar.

Voor wie, net als ik, het volledige Fortis-verhaal niet vanop de voet volgde of wegzapte bij de vrees spontane walgingen te krijgen van sommige gebeurtenissen in die commissie, kan ik toch nog deze bijzonder interessante en bevattelijke samenvatting (van Tim Pauwels) aanbevelen.

Het is alleszins bijzonder gortig dat de commissie niet verder uitzoekt wat er precies aan de hand is met het grote verschil in wat Reynders en alle anderen onder ede verklaren: dat stinkt ronduit naar meineed, iets wat bijzonder zwaar bestraft wordt en moet uitgezocht worden. En toch doet men liever de boeken toe? Onbegrijpelijk.

Net een maand geleden schreef ik mijn respect voor Herman Van Rompuy uit, vergezeld van de hoop dat hij voor enige vorm van budgettaire orthodoxie zou zorgen. Hoop gebaseerd op dit citaat:

Met de opmaak van de begroting 2009 heb ik weinig te maken. Ik heb me voorgenomen zo weinig mogelijk tussen te komen in het beleid. Ik heb bewust de keuze gemaakt niet in de regering te stappen. Ik moet consequent zijn.

Maar als Reynders een relanceplan van 3,5 miljard euro voorstelt, kan ik niet meer zwijgen. We hadden al een structureel tekort van 1 procent van het bbp of 3,5 miljard euro. Dat volstond al wel als 'relance', iets waarin ik trouwens niet geloof. Meer koopkracht verdwijnt immers in meer invoer en meer sparen, zeker in de huidige onzekerheid. Dat de btw op de bouw moest verlagen bij een zo lage hypothecaire rente en dat de energiefactuur moet dalen terwijl de olieprijzen kelderen, daarbij stel ik vragen. Maar, elk zijn verantwoordelijkheid.

We zijn nu een maand later, de regering zit weer op de rails en Van Rompuy geniet zichtbaar in zijn nieuwe rol. Het Terminator-gevoel is groot.

Maar helaas: het eerste wat de nieuwe regering onder leiding van Van Rompuy bewerkstelligde, is net de bevestiging van dat relanceplan-dat-er-geen-is. "Elk zijn verantwoordelijkheid", stelt Herman terecht. Nu het de zijne is, is dat "relanceplan" blijkbaar het beste wat de regering kon beslissen en absoluut verder te zetten. Het bochtenwerk is bij CD&V tot een ware kunst verheven.

Hoe gaat het er dan verder aan toe met ons landje en haar federale regering? Niet zo best, me dunkt. Milquet roept weer eens een miserabel premietje in het leven dat geen sikkepit zal uithalen (en wellicht meer kost aan administratitis), maar dat ze tegelijk de 50-plussers tot 5% duurder maakt, is ronduit wraakroepend. Dat hiermee (alweer) vooral Vlaanderen getroffen wordt, zal wel niemand meer verbazen. En met deze regering, gedomineerd door een Franstalige minderheid, gaat het zo de hele tijd verder: vorige week nog zorgden uitspraken van Reynders en het njet van de PS ervoor dat de (in hun ogen te Vlaamse) grootbank KBC eventjes failliet was, met alle gevolgen vandien voor de vele spaarders, tot de Vlaamse regering ingreep. Vlaanderen kan blijkbaar wel wat België niet kan. En wat doet Van Rompuy? Die kan blijkbaar enkel lijdzaam toekijken hoe zijn zootje ongeregeld ons land steeds dieper in de afgrond duwt. Om ziek van te worden.

BTW: weet er iemand nog hoe het staat met de costa Gemeenschapsdialoog en de garanties die Peeters van de Franstaligen kreeg? Elke dag uitstel om essentiële bevoegdheden te regionaliseren, elke dag dat deze uitgeoefend worden door een doodziek federaal niveau dat door haar constructie niet in staat is doelmatig te regeren, zakken we verder de dieperik in. Wil iemand hier een einde aan maken, aub?

Herman Van Rompuy is dan blijkbaar toch gezwicht voor de smeekbedes, heeft het formateurschap aanvaardt en zou nu reeds een princiepsakkoord op zak hebben. Mooi mooi.

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij de aanstelling van Herman. Enerzijds blijft het natuurlijk een schandalige boel dat die regering blijft doorgaan ondanks het gebrek aan akkoorden over alles wat je maar kan bedenken: asiebeleid, werkgelegenheid, congobeleid,... laat staan een communautair akkoord. Bovendien gaat CD&V hiermee een nieuwe regering leiden met een Vlaamse minderheid, een regering tegen Vlaanderen, die ze in tijden van verkiezingsbeloftes zou bevechten van Opgrimbie tot De Panne. Een regering waar ze nooit zou instappen zonder splitsing van BHV of grote staatshervorming. Een regering waarin de verantwoordelijken van een aantal schandalen (canapebenoemingen bij de flikken, 9 jaar onafgebroken leiden van het rampzalige departement financien zonder verbeteringen met zelfs een ongelijke inning) en verdachten van strafbare feiten (aandelenhandel met voorkennis) nog steeds gedoogd worden. Nee, de boel grondig schoonmaken en van een wit blad herbeginnen lijkt mij de beste oplossing. Ook op communautair vlak heb ik nog weinig hoop: de ultieme tsjevenbocht was al gemaakt, en de nieuwe (bijna-)premier is ook niet meteen iemand die voor communautaire verwezenlijkingen gaat. Nochtans de enige weg om dit land terug op de sporen te krijgen.

Echter, wat ik wel bijzonder positief vind aan de aanstelling van Herman, is dat er eindelijk iemand ten tonele verschijnt, en zelfs de leiding krijgt, met enig gevoel voor budgettaire orthodoxie. Als minister van Begroting in de regering-Dehaene kon hij de begrotingstekorten haast volledig wegwerken en bouwde hij mee aan de afbouw van de staatsschuld om ons land de eurozone binnen te loodsen. Zo schreef hij zaterdag nog in De Standaard dit:

Met de opmaak van de begroting 2009 heb ik weinig te maken. Ik heb me voorgenomen zo weinig mogelijk tussen te komen in het beleid. Ik heb bewust de keuze gemaakt niet in de regering te stappen. Ik moet consequent zijn.

Maar als Reynders een relanceplan van 3,5 miljard euro voorstelt, kan ik niet meer zwijgen. We hadden al een structureel tekort van 1 procent van het bbp of 3,5 miljard euro. Dat volstond al wel als 'relance', iets waarin ik trouwens niet geloof. Meer koopkracht verdwijnt immers in meer invoer en meer sparen, zeker in de huidige onzekerheid. Dat de btw op de bouw moest verlagen bij een zo lage hypothecaire rente en dat de energiefactuur moet dalen terwijl de olieprijzen kelderen, daarbij stel ik vragen. Maar, elk zijn verantwoordelijkheid.

Maatregelen zonder effect die enkel geld opsouperen dat veel nuttiger kan gebruikt worden voor investeringen. Hopelijk kan hij daar al iets waarmaken. Nu ja, hij mag al beginnen met heel de begroting te herzien, want de geraamde economische groei van 1,2% blijft ongeloofwaardig, tenzij er een minteken voor gezet wordt.

Respect voor Herman, maar ik vrees er een beetje voor dat hij die hoop bekvechters op één lijn kan krijgen. Hopelijk lukt het hem toch een beetje wat betreft de begroting zodat de toekomstige generaties (wij dus) de factuur niet doorgeschoven krijgen. Die hebben we immers al van zijn voorganger gekregen.

Edit: blijkbaar wordt Dewael toch verkast naar de functie van kamervoorzitter. Toch al een eerste goede stap om deze in opspraak geraakte minister te vervangen. Nu Koekelberg echt aanpakken en die gangster buitenkuisen.

Deze maand werd alweer een symbolische grens doorbroken: de schuld van de Belgische staat bedraagt nu meer dan 300.000.000.000 € (300 miljard euro), of 28.125 € per inwoner, kinderen inbegrepen. (bron) De druppel die deze emmer van de symbolische grens deed overlopen, was de beslissing om nieuwe leningen voor 20 miljard euro aan te gaan om de banken te redden van de financiële crisis. Nu, over die laatste maatregel kunnen we zeker discussiëren. Wat echter onmogelijk goed te praten valt, is dat ondanks deze financiële molensteen om de nek de federale regering nog altijd blijft cadeautjes uitdelen, en blijft geld uitgeven voor bevoegdheden die de hare niet zijn, zoals bijvoorbeeld het grootstedenbeleid (gewestbevoegdheid) of de schoolpremie (= onderwijs, gemeenschapsbevoegdheid). Hiermee ophouden zou de federale regering meteen 1 miljard euro per jaar besparen. Hopelijk wordt dit voorstel dan ook snel goedgekeurd en houden alle (Vlaamse) partijen zich eraan.

Nu, we moeten uiteraard niet enkel schieten op de regering Leterme Un. Iedereen erkent wel dat de tijden nu iets moeilijker zijn, hoewel er toch mogelijkheden zijn zoals hierboven beschreven. Erger is het feit dat tijdens de voorbije paarse legislaturen, toen de economie op haar hoogtepunt draaide, de staatsschuld nominaal steeg omdat de paarse partijen niets liever deden dan nog maar eens nieuwe cadeautjes in het leven te roepen, zeker vlak voor verkiezingen: stookoliecheques en schoolpremie, anyone? Of eveneens: ook het hierboven aangehaalde grootstedenbeleid werd (illegaal) financieel versterkt ten gunste van de achtertuinen van enkele politieke kopstukken. (zie oa hier) Dit ondanks alle vreugdekreten van oa Reynders en Verhofstadt dat de staatsschuld daalde: relatief tov het BNP was dit inderdaad het geval, maar allesbehalve in absolute cijfers. Dit kan alleen maar door begrotingen met tekorten, of het aangaan van nieuwe leningen. Gevaarlijk spel dat de toekomst bezwaart.

En dat de toekomst hiermee bezwaard wordt, moge duidelijk zijn. Ik ga hier geen boompje over opzetten, dat deed Frederiek een paar maanden geleden al. Een heel interessante tekst die op duidelijke wijze uitlegt hoe die staatsschuld en haar rentelasten een financiële molensteen zijn voor elke regering en alle beleidsruimte opsoupeert, ten koste van beleid op de zaken ‘waar de mensen echt van wakker liggen’. En de factuur? Die is voor de jonge generatie die de boel mag afbetalen. Goed bestuur? Mijn kl***n!

Openheid, dat is het minste wat je de man kan nageven. Geen achterliggende strategieën, maar gewoon open en bloot: communautaire onderhandelingen betekenen voor Reynders een uitbreiding van Brussel, de benoeming van de drie burgemeesters die de wetten aan hun laars lappen, en vooral een operatie frigo tot minstens 2009, en wellicht ook daarna want dan komen de verkiezingen van 2011 weer angstaanjagend dichterbij. Geen verstoppertje meer spelen achter een wit blad. Furieuze reactie bij de andere Franstalige partijen, uiteraard, nu hij het grote geheim heeft prijsgegeven. Maar alleszins mijn respect, eerlijk duurt immers het langst.

En meteen weten we ook weer waar we staan: terug naar 16 augustus 2007, ergens in Hertoginnedal, waar de Franstaligen net met een welgemeende fuck you antwoordden op de Vlaamse vragen, het Vlaamse bundeltje met het minimum minimorum dat in alle discretie op tafel gelegd werd en meteen gelekt werd door diezelfde Franstaligen. Ook mensen die niet van enig Vlaams-nationalisme verdacht kunnen worden zagen dit in: hier is iets gebroken. En nog geen klein beetje.

Het enige verschil met toen in Hertoginnedal, is te vinden aan Vlaamse kant. Daar waar we toen met een eensgezinde ploeg te maken hadden, CD&V/N-VA en Open VLD die dit het minimum minimorum vonden, is daar nu al lang geen sprake meer van. Zoals Bart De Wever het vandaag nog stelde: in dit land word je staatsman als je je overtuiging in de frigo stopt zolang je carrière het vereist. Daar waar de Vlaamse Regering ondanks de crisis goed kon doorwerken, dit gedeelte van het land relatief goed bestuurd werd ondanks het feit dat de boel federaal helemaal lam lag, willen VLD en SP.a ook daar een einde aan maken en het voortbestaan van deze Vlaamse regering koppelen aan dat van de federale regering. Wie dacht dat beide regeringen relatief los van elkaar stonden, onderschat de politiek spelletjes van VLD en SP.a. Heil aan het federale niveau voor hen. Zwaartepunten bij de regio's, ah, dat stond zeker niet in de akkoorden die zij tekenden. Nu, geen probleem, vanmorgen heeft Geert Bourgeois meermaals duidelijk gesteld dat zijn positie in de Vlaamse Regering, dat de auto met chauffeur ter beschikking staan van de partij en hij het voorstel om federaal de stekker uit te trekken, volmondig steunt. Hij zal het alvast niet zijn die zich vastklampt aan de macht, er zijn andere voorbeelden genoeg.

Ah, woord houden, duidelijk een begrip waarbij blauwen en roden het horen donderen in Keulen... Nu nog afwachten hoe CD&V dit interpreteert. Hopelijk zijn ze daar hun drie voorwaarden (of waren het er zeven?) voor onderhandelingen nog niet vergeten.

Edit: aha, de achterban van VLD reageert ook. Bijvoorbeeld Michel Bullen:

Vanaf vandaag ben ik officieel EX-fervente Open VLD aanhanger. De bocht die Somers in naam van de VLD vandaag heeft voltooid tart elke verbeelding. De NVA verdient de reacties van SPa en VLD niet. Deze partijen staan er electoraal zo slecht voor dat ze op de eerste de beste zondebok schieten.

En die sossen, tja, voor hen staat "uit de federale regering stappen" (een regering waar we nota bene niet in zetelden maar louter deels steunden) gelijk aan "uit de Vlaamse regering stappen". Misschien moeten ze zelf maar even consequent zijn...

Als je van de duivel spreekt, zie je zijn staart. Ik had het gisteren over Johan Vande Lanotte, en net vandaag verschijnt zijn rentree-interview nav zijn brief aan de SP.a-militanten. Scherpe oppositietaal, hij heeft duidelijk zijn draai gevonden daarin.

Op een paar punten scoort hij sterk, maar er zitten evengoed ferme kemels tussen. Zo is zijn kritiek op de begroting minstens terecht, maar de vraag van journaliste Isabel Albers "Alsof uw begrotingen altijd zo orthodox waren" is ook hier zeker gepast. In tijden van hoogconjunctuur de staatsschuld nominaal laten toenemen, is zonder meer schandalig. Ondertussen geeft ook vicegouverneur van de Nationale Bank en kabinetschef tijdens Verhofstadt I, Luc Coene, toe dat die meevallers niet gebruikt zijn om de financiële situatie van het land structureel te verbeteren. Evenzeer boter op het hoofd dus. En leugentjes over begrotingen, daar kennen ze in zijn partij ook wel een en ander van natuurlijk.

Ik kan hem echter volledig volgen wanneer hij zegt dat Leterme Reynders publiek had moeten terugfluiten toen deze laatste stelde dat voor hem de campagne voor 2009 belangrijker was en hij nu geen tijd meer heeft om zich bezig te houden met zijn bevoegdheden als minister van institutionele hervormingen. Raak. Net als zijn kritiek op de ongelijke inning van de venootschapsbelasting door diezelfde Reynders, die echter al langer aan de gang was.

Wat de stijgende energieprijzen betreft, hebben we de voorbije legislatuur ook een ferme kans gemist om de markt open te breken en de dominantie van Electrabel aan diggelen te slaan. Helaas, er kwam een Pax Electrica. Ook zijn punt, dat de prijs van nucleaire elektriciteit kon losgekoppeld worden van de olieprijs, verbleekt wat bij het gegeven dat het aantal regeringen zonder socialisten sinds de invoering van de kernenergie op één hand te tellen is. Zijn kritiek op de schamele verhoging van de maximumrente op spaarboekjes van 4 naar 4.25 %, waarmee de concurrentie beperkt wordt, is dan weer terecht. Helemaal onterecht is zijn kritiek op de bestrijding van de inflatie: vakbonden, en dan vooral zijn teergeliefde rode dogma-club, die strijden voor loonsverhogingen bovenop de normale indexstijgingen, zijn de beste garantie om die boel om zeep te helpen en ons in de negatieve spiraal mee te sleuren.

Het meest pijnlijk is echter zijn kritiek op de "onrealistische en nutteloze hervormingen" die door het Vlaams kartel geëist worden. Welke hervorming uit het fameuze Hertoginnedal-lijstje, of de fiscale autonomie is er zo nutteloos? Welke nutteloze hervorming werd er geëist die niet goedgekeurd is door uw partij in de bekende resoluties, of valt er niet onder de noemer "responsabilisering" die uw partijgenoot VDB kortgeleden bepleitte? En welke zinvolle hervormingen hadden we dan niet beter doorgevoerd de voorbije legislaturen? Juist, ja.

S'il y a une patrie à donner aux francophones, s'il y a une patrie à leur faire aimer, c'est une patrie francophone, une Belgique francophone.

(Als er een vaderland bestaat voor Franstaligen, dan is dat een Franstalig vaderland, een Franstalig België.)

Uit een pamflet van de MR verspreid in de Vlaamse Rand rond 24 juli, ondertekend door Didier Reynders. En dan moeten wij geloven in enige goede wil en respect voor elkaars cultuur en eigenheid?

Niet te veel zever over het ontslag van Leterme hier, er zal in de diverse media genoeg over te lezen vallen. Bovendien zou ik het toch niet beter kunnen verwoorden dan Guy Tegenbos in dit commentaarstuk. Recht erop, alweer.

Waar ik echter wel op wil reageren, is de hypocrisie van een aantal mensen net na het ontslag. Zo hebben we Joëlle Milquet (cdH) die weet te zeggen dat "het er nu op aan komt een diepgaande regimecrisis te vermijden en alles in het werk te stellen om op een verantwoorde manier uit de impasse te raken". Yeah right, om een crisis te vermijden heeft zij echt haar uiterste best gedaan...

Di Rupo had dan weer "net de indruk dat de onderhandelingen in een constructief en positief klimaat konden worden voortgezet". Mo how zeg, lullen over corridors, heel constructief ja. Om nog maar te zwijgen van de Franstalige invulling van verantwoord federalisme als antwoord op het huidige consumptiefederalisme: financiële responsabilisering en de (financiële) versterking van de door hen zo geliefde federale staat kan voor hen, zoals eerder gezegd, enkel als dat de inkomsten van Waals Gewest en Franse Gemeenschap verhoogt. Goed bezig, heel constructief en positief...

De beste poging komt echter van Reynders: die "pleit voor een sociaal-economische regering met Yves Leterme aan het hoofd". Goed geprobeerd. Zelf de handen niet vuil maken, Leterme nog een vierde keer de arena insturen en zijn beloftes laten inslikken, en op die manier de noodzakelijke staatshervorming waaraan de Franstaligen oh zo graag meewerken nog maar eens uitstellen of afblazen... Leterme heeft misschien gefaald (zoals wellicht iedereen zou doen onder dit gesternte), maar is nog lang niet gek. Hoop ik.

De Standaard mist blijkbaar Q. Reden is de complexe regelgeving van de dienstencheques, en gelijk hebben ze:

Minister van Werk Josly Piette (CDH) wou evenwel de invoering van een cheque van 5 euro voor mensen met een laag inkomen. Dat was dan weer te moeilijk voor de liberalen, waarop Didier Reynders voorstelde om via het belastingkrediet te werken, om mogelijke misbruiken tegen te gaan.

Zo geschiedde. Met een draak van een regeling als gevolg. Iedereen die minder dan 22.870 euro bruto per jaar verdient (geïndexeerd) en gebruik maakt van dienstencheques, zal via een belastingkrediet een deel van het bedrag terugbetaald krijgen. Het terugbetaalde bedrag komt overeen met het fiscaal voordeel dat ze zouden krijgen indien ze wel belastingen hadden moeten betalen. Zij die toch belastingen betalen, maar minder dan het fiscale voordeel van de dienstencheques, krijgen van de fiscus het verschil terugbetaald.

Wat een walgelijk gedoe zeg. Ik vond het al bij het begin onnozel dat je die dingen kan aftrekken van je belastingen. Op die manier betaalt een veelverdiener een pak minder voor dezelfde huishoudhulp als iemand met een laag inkomen. Pervers toch?

Hou die dingen dus gewoon goedkoop (of maak ze goedkoper) en schaf in ruil die belastingaftrek gewoon af. Iedereen die van het systeem gebruik wil maken, betaalt dan even veel of even weinig. Simpel toch?