CD&V

Dat N-VA en het provinciale niveau koele minnaars zijn, wist u wellicht al langer dan vandaag. Niet alleen is de provincie veelal een overbodig beleidsniveau en toonbeeld van verspilling, dikwijls werken de verschillende bestuursniveau's elkaar gewoonweg tegen, zeker als ze een verschillende politieke samenstelling hebben. Een recent schrijnend voorbeeld van regelrechte verspilling en pure "kloterij" van de mensen ter meerder eigen eer en glorie, is het voorbeeld van de restauratie van het Lam Gods.

Is het niet verbazend dat iemand die nog geen drie maanden geleden nog een (goed) Vlaams minister was, nu "tot inkeer komt" en zijn eigen beslissing aanvecht? Een decreet dat nota bene rechtszekerheid biedt aan zorg- en bijstandsverleners in de welzijnssector die zorgtaken uitvoeren zoals het nemen van de koorts bij een ziek kind, het ondersteunen van een bejaarde die niet alleen naar het toilet kan gaan, of een gehandicapt kindje helpen bij het eten en drinken. Goed bezig daar...

Natuurlijk zijn het zowel CD&V als VLD die eerst in het Vlaams parlement het decreet goedkeuren en het dan vanuit de federale regering bekampen, maar dat een ex-minister zomaar eventjes zijn eigen decreten gaat bekampen, dat is toch wel minstens een beetje zotjes... De federale ziekte zeker?

meer info

Pleiten voor een boycot van de (perfect legale) Europese verkiezingen en tegelijk de 3 Franstalige burgemeesters ervan beschuldigen onwettige daden te stellen: il faut le faire!

Van wie zou deze uitspraak afkomstig zijn? Een FDF'er of cdH'er?

Peu-eut.

Niemand minder dan Eric Van Rompuy schrijft dit op zijn weblog. Ja, u leest het goed: de man die al vele jaren (tot vorige zomer) in geel truitje met de gevleugelde woorden "splits BHV" op De Gordel verschijnt en aanzien wordt als communautaire scherpslijper in het Vlaams Parlement. De man die nog niet zo lang geleden zelf het voortouw nam in boycotacties van verkiezingen zonder gesplitst BHV, zoals hij ook op zijn blog verkondigde.

Nu, een boycot van de Europese verkiezingen, dat vind ik een beetje dubbel. Het is een manier om op een luide manier de problemen met de illegale kieskring aan de kaak te stellen, maar anderzijds ook niet de properste. Hoewel: als de gemeentebesturen weigeren de oproepingsbrieven voor deze verkiezingen in de ongrondwettige kieskring te versturen, wordt dit doorgegeven aan de provinciegouverneur die deze taak overneemt zodat de verkiezingen in geen geval in gedrang komen. Een louter symbolische actie dus die geen kwaad kan, maar ook weinig zoden aan de dijk brengt. Een actie die volgens Louis Tobback neerkomt op een goedkope betoging, terwijl hij naar eigen zeggen "wel eens wil uitrukken met ‘een goedendag’, maar niet met een inschuifbare".

Echter, net voor deze Europese verkiezingen is het probleem BHV nog groter dan voor de federale verkiezingen. Voor de federale verkiezingen kunnen enkel Franstalige kandidaten uit Brussel kandideren in Halle-Vilvoorde (Vlaams Brabant). Voor de federale verkiezingen kunnen zelfs kandidaten uit zowel Brussel als het volledige Waalse Gewest tot zelfs uit Aarlen kandideren in Vlaanderen, stemmen ronselen bij Franstaligen in Vlaanderen, terwijl de Vlaamse partijen in geen geval stemmen kunnen halen in Wallonië. Discriminatie dus. Meer uitleg vind je in deze eenvoudige presentatie. Als Eric deze discriminatie, compleet in strijd met de grondwet en uitspraken van het grondwettelijk hof, nu ineens perfect legaal vindt, tja, dan vraag ik mij af waar zijn geloofwaardigheid naartoe is. Kazakkendraaier, net als die andere. (niet David, voor alle duidelijkheid ;-))

Il faut le faire...

Kris Peeters meldt dat hij zijn conclusies trekt en dat de communautaire dialoog geen zin meer heeft. De boel is opgeblazen.

Had die man een paar maanden geleden geen garanties gekregen van de Franstaligen? Wat toen al duidelijk was, werd dagenlang door Kris Peeters ontkend: BHV zou niét ingeroepen worden om de gemeenschapsdialoog te blokkeren, en er zouden akkoorden op tafel liggen tegen juni, zelfs tegen eind 2008. Juist, ja.

Hoe lang nog gaat de top bij CD&V haar basis een rad voor de ogen kunnen blijven draaien? Bij sommigen pakt dat alvast niet meer. Die "hebben geleerd dat de feiten negeren niet helpt om de feiten te veranderen" en durven dat ook luidop te zeggen.

Net een maand geleden schreef ik mijn respect voor Herman Van Rompuy uit, vergezeld van de hoop dat hij voor enige vorm van budgettaire orthodoxie zou zorgen. Hoop gebaseerd op dit citaat:

Met de opmaak van de begroting 2009 heb ik weinig te maken. Ik heb me voorgenomen zo weinig mogelijk tussen te komen in het beleid. Ik heb bewust de keuze gemaakt niet in de regering te stappen. Ik moet consequent zijn.

Maar als Reynders een relanceplan van 3,5 miljard euro voorstelt, kan ik niet meer zwijgen. We hadden al een structureel tekort van 1 procent van het bbp of 3,5 miljard euro. Dat volstond al wel als 'relance', iets waarin ik trouwens niet geloof. Meer koopkracht verdwijnt immers in meer invoer en meer sparen, zeker in de huidige onzekerheid. Dat de btw op de bouw moest verlagen bij een zo lage hypothecaire rente en dat de energiefactuur moet dalen terwijl de olieprijzen kelderen, daarbij stel ik vragen. Maar, elk zijn verantwoordelijkheid.

We zijn nu een maand later, de regering zit weer op de rails en Van Rompuy geniet zichtbaar in zijn nieuwe rol. Het Terminator-gevoel is groot.

Maar helaas: het eerste wat de nieuwe regering onder leiding van Van Rompuy bewerkstelligde, is net de bevestiging van dat relanceplan-dat-er-geen-is. "Elk zijn verantwoordelijkheid", stelt Herman terecht. Nu het de zijne is, is dat "relanceplan" blijkbaar het beste wat de regering kon beslissen en absoluut verder te zetten. Het bochtenwerk is bij CD&V tot een ware kunst verheven.

Hoe gaat het er dan verder aan toe met ons landje en haar federale regering? Niet zo best, me dunkt. Milquet roept weer eens een miserabel premietje in het leven dat geen sikkepit zal uithalen (en wellicht meer kost aan administratitis), maar dat ze tegelijk de 50-plussers tot 5% duurder maakt, is ronduit wraakroepend. Dat hiermee (alweer) vooral Vlaanderen getroffen wordt, zal wel niemand meer verbazen. En met deze regering, gedomineerd door een Franstalige minderheid, gaat het zo de hele tijd verder: vorige week nog zorgden uitspraken van Reynders en het njet van de PS ervoor dat de (in hun ogen te Vlaamse) grootbank KBC eventjes failliet was, met alle gevolgen vandien voor de vele spaarders, tot de Vlaamse regering ingreep. Vlaanderen kan blijkbaar wel wat België niet kan. En wat doet Van Rompuy? Die kan blijkbaar enkel lijdzaam toekijken hoe zijn zootje ongeregeld ons land steeds dieper in de afgrond duwt. Om ziek van te worden.

BTW: weet er iemand nog hoe het staat met de costa Gemeenschapsdialoog en de garanties die Peeters van de Franstaligen kreeg? Elke dag uitstel om essentiële bevoegdheden te regionaliseren, elke dag dat deze uitgeoefend worden door een doodziek federaal niveau dat door haar constructie niet in staat is doelmatig te regeren, zakken we verder de dieperik in. Wil iemand hier een einde aan maken, aub?

Herman Van Rompuy is dan blijkbaar toch gezwicht voor de smeekbedes, heeft het formateurschap aanvaardt en zou nu reeds een princiepsakkoord op zak hebben. Mooi mooi.

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij de aanstelling van Herman. Enerzijds blijft het natuurlijk een schandalige boel dat die regering blijft doorgaan ondanks het gebrek aan akkoorden over alles wat je maar kan bedenken: asiebeleid, werkgelegenheid, congobeleid,... laat staan een communautair akkoord. Bovendien gaat CD&V hiermee een nieuwe regering leiden met een Vlaamse minderheid, een regering tegen Vlaanderen, die ze in tijden van verkiezingsbeloftes zou bevechten van Opgrimbie tot De Panne. Een regering waar ze nooit zou instappen zonder splitsing van BHV of grote staatshervorming. Een regering waarin de verantwoordelijken van een aantal schandalen (canapebenoemingen bij de flikken, 9 jaar onafgebroken leiden van het rampzalige departement financien zonder verbeteringen met zelfs een ongelijke inning) en verdachten van strafbare feiten (aandelenhandel met voorkennis) nog steeds gedoogd worden. Nee, de boel grondig schoonmaken en van een wit blad herbeginnen lijkt mij de beste oplossing. Ook op communautair vlak heb ik nog weinig hoop: de ultieme tsjevenbocht was al gemaakt, en de nieuwe (bijna-)premier is ook niet meteen iemand die voor communautaire verwezenlijkingen gaat. Nochtans de enige weg om dit land terug op de sporen te krijgen.

Echter, wat ik wel bijzonder positief vind aan de aanstelling van Herman, is dat er eindelijk iemand ten tonele verschijnt, en zelfs de leiding krijgt, met enig gevoel voor budgettaire orthodoxie. Als minister van Begroting in de regering-Dehaene kon hij de begrotingstekorten haast volledig wegwerken en bouwde hij mee aan de afbouw van de staatsschuld om ons land de eurozone binnen te loodsen. Zo schreef hij zaterdag nog in De Standaard dit:

Met de opmaak van de begroting 2009 heb ik weinig te maken. Ik heb me voorgenomen zo weinig mogelijk tussen te komen in het beleid. Ik heb bewust de keuze gemaakt niet in de regering te stappen. Ik moet consequent zijn.

Maar als Reynders een relanceplan van 3,5 miljard euro voorstelt, kan ik niet meer zwijgen. We hadden al een structureel tekort van 1 procent van het bbp of 3,5 miljard euro. Dat volstond al wel als 'relance', iets waarin ik trouwens niet geloof. Meer koopkracht verdwijnt immers in meer invoer en meer sparen, zeker in de huidige onzekerheid. Dat de btw op de bouw moest verlagen bij een zo lage hypothecaire rente en dat de energiefactuur moet dalen terwijl de olieprijzen kelderen, daarbij stel ik vragen. Maar, elk zijn verantwoordelijkheid.

Maatregelen zonder effect die enkel geld opsouperen dat veel nuttiger kan gebruikt worden voor investeringen. Hopelijk kan hij daar al iets waarmaken. Nu ja, hij mag al beginnen met heel de begroting te herzien, want de geraamde economische groei van 1,2% blijft ongeloofwaardig, tenzij er een minteken voor gezet wordt.

Respect voor Herman, maar ik vrees er een beetje voor dat hij die hoop bekvechters op één lijn kan krijgen. Hopelijk lukt het hem toch een beetje wat betreft de begroting zodat de toekomstige generaties (wij dus) de factuur niet doorgeschoven krijgen. Die hebben we immers al van zijn voorganger gekregen.

Edit: blijkbaar wordt Dewael toch verkast naar de functie van kamervoorzitter. Toch al een eerste goede stap om deze in opspraak geraakte minister te vervangen. Nu Koekelberg echt aanpakken en die gangster buitenkuisen.

Wie dacht dat socialisten het opnamen voor de kleine man, is sinds gisteren alweer een illusie armer. De SP.a nam het toen in de commissie Financiën immers op voor (een van) de rijkste familie(s) van het land. Ter tafel lag een voorstel om de indexering van de dotaties van het koningshuis vanaf 1 januari 2009 te koppelen aan de gezondheidsindex in plaats van de consumptieprijsindex, zoals dit ook voor de lonen, wedden, pensioenen en uitkeringen van de normale burger geldt. Hierop werd een amendement ingediend door Jan Jambon (N-VA) dat enerzijds deze aanpassing ook geldig maakt voor 2008. Het is immers dan dat de grootste stijgingen van energieprijzen zich voordeden, terwijl in 2009 (oa door de crisis) een daling mag verwacht worden. Kijk maar naar de evolutie van ruwe olie (zie grafiek hieronder) of bedenk hoeveel je in juni aan de pomp betaalde en hoeveel nu. Door de dotatie pas vanaf 1 januari aan de gezondheidsindex te koppelen, wint het koningshuis twee keer: een keer de stijging in 2008, en een tweede keer door de daling in 2009 niet mee te rekenen. Compleet geschift dus. En ook onverklaarbaar dat socialisten als de SP.a meestappen in deze omgekeerde wereld waarbij de rijken rijker gemaakt worden ten koste van de belastingbetaler, de normale burger die niet uit de juiste baarmoeder geboren werd. Van de VLD en de tsjeven viel dat wel te verwachten, gezien hun regering enkel nog bestaat bij de goodwill van de Franstalige meerderheid erin, waarvan wel bekend staat dat zij ten allen prijze elk Belgisch symbool (zoals de koning) zo goed mogelijk beschermen, hoe ondemocratisch dat instituut ook moge zijn. Groen! en VB stemden wel voor het bewuste amendement.

Verwondert het trouwens iemand dat ook de andere amendementen over meer transparantie in de dotaties van het koningshuis en de gefaseerde afbouw van de dotaties aan Astrid en Laurent, niet goedgekeurd geraakten en geen steun genoten van de andere Vlaamse partijen? Als men dan toch een ondemocratisch gedrocht als het koningshuis in stand wil houden, dan zou dat toch op z'n minst op een transparante manier mogen gebeuren. Niet zo in ons land, blijkbaar.

Vlaanderen onderschat compleet hoe onverschillig de doorsnee Waal in normale omstandigheden tegenover de problemen van de rand rond Brussel staat. Met werkloosheidscijfers boven 20 of 30 procent op sommige plaatsen zijn er bekommernissen die meer acuut zijn dan de taal van de kiesbrief van enkele bevoorrechte villa-eigenaars zoals ze vaak worden gezien. Zeg maar rijke Brusselaars.

(...)

En wat nu? Zoals minister-president Kris Peeters zei na afloop van de laatste vergadering van de Vlaamse Regering: 'We hebben een gedachtewisseling gehad over de niet-benoeming van de drie burgemeesters. We hebben afgesproken geen enkel commentaar te geven.' Met andere woorden: het is brol! Het is vervelend voor de Franstalige partijen die nu bereid zijn om toch een staatshervorming te onderhandelen. Het is nog meer problematisch voor de Vlaamse Regering die de knoop niet kan doorhakken en nu al gezichtsverlies lijdt. En als Franstalige zal ik me niet moeien met de rivaliteit tussen CD&V en Open VLD.

Alain Gerlache, secretaris-generaal van de 'Communauté des Télévisions Francophones' in De Standaard

Gisteren trok dit artikeltje over het ethisch progressieve gehalte van de Vlaming mijn aandacht. De geïnteresseerden verwijs ik overigens graag door naar het volledige gedetailleerde onderzoeksverslag, zeker interessant en de moeite waard.

Wat ik enorm jammer vind, is dat het ex-kartel CD&V/N-VA er (nog) als een geheel beschouwd wordt, wat niet meteen een zicht levert op de verschillen tussen beide partijen. Ik kan me immers best inbeelden dat ethisch gezien CD&V een pak conservatiever is dan N-VA. Zo was N-VA, vooral onder impuls van Jong N-VA, resoluut voorstander van adoptierecht voor holebi's terwijl dat bij CD&V duidelijk een heel pak moeilijker lag. N-VA was hier trouwens al altijd een voortrekker in en liet dit ook blijken, oa door deelname aan de BGLP, in de media en inhoudelijk. Ik vraag me echter af wat voor effect de nauwe band met CD&V tijdens de voorbije jaren hierop heeft gehad, meerbepaald of het kiespubliek van N-VA veranderd is richting een meer ethisch conservatief publiek.

Wat mezelf betreft, denk ik dat ik (ethisch gezien!) zonder twijfel in het progressieve kamp thuis hoor. Adoptierecht door holebi's lijkt me vanzelfsprekend, terwijl het zelfbeschikkingsrecht over het eigen leven me een grondrecht lijkt en dus ook voor minderjarigen en dementeren (cfr het Nederlandse systeem met checklist) mogelijk moet zijn. Over dat laatste herinner ik mij nog een boompje opgezet te hebben met CD&V-er Maarten. Wat abortus betreft begrijp ik niet zozeer wat met een versoepeling bedoeld wordt. Het is volgens mij aan de wetenschap om uit te maken vanaf wanneer het om een gezond en levensvatbaar kind gaat, of om een onvolgroeide vrucht, en daar desgewenst een zekere marge bij te nemen. Verder hoort de maatschappij en de politiek zich volgens mij niet te moeien met de keuze van de ouders, en dan vooral die van de moeder die het toekomstige kind moet dragen. Zij dienen zelf te bepalen in hoeverre een kind toekomstkansen heeft bij hen en of zij hun vrucht tot een kind met een grote kans op aangeboren ernstige afwijkingen willen zien uitgroeien en ter wereld willen brengen. Daar dient men uiteraard niet licht overheen te gaan, het blijft tenslotte een stukje van jezelf. Bij de abortusvraag zou ik dus eerder neutraal antwoorden omdat ik een voorstander ben van het recht hierop, maar niet weet wat men met een versoepeling bedoelt.

Met dergelijke standpunten krijg ik ook regelmatig de vraag waarom ik bij N-VA zit, en niet bij Spirit. (Ja, ik zal (met alle respect) nog wel eventjes Spirit blijven zeggen, dat bekt en schrijft gemakkelijker dan VlaamsProgressieven, wat ik een draak van een naam vind) Ik heb hier wel regelmatig geschreven dat ik best wel sympathie heb voor die partij. Ik had vroeger, zonder politiek actief te zijn, ook al veel sympathie voor de Volksunie, waaruit N-VA en Spirit ontstaan zijn. Echter, ik vind Spirit geen serieuze partij, een partij zonder samenhangend verhaal. Ik heb wel sympathie voor links-liberale ideeën, maar ik erger mij vooral aan het "progressieve om het progressieve", zoals de voorzitster dat belijdt. Een beetje "wij zijn progressief en de rest is vuil conservatief", zonder een degelijke invulling te geven aan dat progressieve. Hokjesdenken zonder een pragmatische opening. Ja, dat stoort. Zowieso vind ik die termen conservatief vs progressief bijzonder inhoudsloos en dikwijls gericht op hokjesdenken. Het vieze predikaat dat zij graag aan conservatisme opplakken, doet vooral denken aan het ethisch conservatisme zoals je het enkel in het VB en bij (grote groepen van) de Amerikaanse republikeinen terugvindt. Iets waar, op het VB (en in mindere mate CD&V) na, alle partijen in Vlaanderen weinig mee te maken hebben. Die "progressieve strijd" tegen de "conservatieven" vind ik in dat opzicht voorbijgestreefd. "Progressief" geeft helemaal geen inhoud aan waar pakweg Spirit voor staat en is bijgevolg geen USP, een label dat geen meerwaarde geeft aan de partij of het idee dat ze verkoopt. Als de voorzitster haar toespraak op het congres van haar partij begint met een hoofddoek op, bij wijze van statement, dan vind ik dat even inhoudsloos, belachelijk, gratuit tot ronduit dwaas. (terzijde: over het hoofddoekenverbod waartegen ze hiermee reageerde schreef ik al eerder) Ik heb het dan echt veel meer voor iemand als Geert Lambert, die best wel een goed politicus is en bovendien bijzonder aimabel in de omgang. (niet dat Bettina niet aimable is in de omgang natuurlijk, integendeel) Algemeen beschouwd vind ik het best jammer dat deze (ja, toch wel) Vlaamsgezinde partij amper 0.6% van de kiezers weet te overtuigen. Nu, daar zal de tegenstrijdigheid in het kartel met de SP.a, waarmee het enige bindmiddel alweer dat progressieve-om-het-progressieve is, wel voor iets tussen zitten. Maar zonder kartel zijn ze politiek dood, dat is de paradox.

Progressief en progressief, dat is twee. Er is een groot verschil tussen ethisch progressief/conservatief, en dezelfde termen in andere domeinen, net zoals ik links en rechts als de ultieme overkoepelende hokjes voorbijgestreefd vind. Ik kan me bvb heel goed vinden in het conservatisme dat Bart De Wever op schitterende manier uiteenzet in de eerste aflevering van De Keien van de Wetstraat, waarbij hij de nadruk legt op een organisch gegroeide gemeenschap die veel meer is dan de optelsom van individuen en waarin je sturingen met de grootste voorzichtigheid moet doorvoeren. Maar tegelijk wil ik er op andere vlakken dan weer met de iets grovere borstel door, zoals bvb met groene fiscaliteit grotere veranderingen bewerkstelligen. Dit terwijl ik een groot probleem heb met ethisch conservatisme, laat staan welke economische principes pakweg ABVV als "progressief" omschrijft. Ik zie mezelf dan ook niet in een van die hokjes progressief vs conservatief zitten, net omdat ze geen overkoepelend begrip meer vormen, en al zeker niet gezien de semantische vervuiling waar Bart De Wever het over heeft.

Ik denk dat een aantal gekende uitspraken bij sommige mensen wel eens keihard in het gezicht zou kunnen teruggeslagen worden...

Ik zal maar zwijgen over de communautaire dialoog ook zeker?