blogs

Dat het hier de laatste tijd wat stil was, heeft niet alleen te maken met afwezigheid op het net, laat staan een verminderde interesse. Veel heeft ook te maken met het fenomeen Twitter, een microblogservice voor berichtjes tot 140 tekens. Kortjes dus. Enerzijds een beperking, die 140 tekens, maar anderzijds ook een interessant aspect dat je dwingt om je boodschap kort en bondig te brengen waardoor je ook in sneltempo andermans boodschappen verwerkt. Tijdens de voorbije verkiezingscampagne kwam Twitter meer in de picture, ondermeer door de (politiek/inhoudelijk waardeloze) Obarometer van De Standaard. Politici sprongen snel op de kar, om nadien massaal weer af te haken.

Nu, natuurlijk kan je ferme twijfels hebben bij het nut en de relevantie van mini-berichtjes. Zelf vind ik het vooral handig om heel snel, kort en ook mobiel iets achter te laten dat lang geen uitgesponnen blogpost (waard) is. Citaten zoals "een rokershoek in een restaurant, dat is als een hoekje "pissen toegelaten" in een zwembad" of een verwijzing naar dit artikel onder de noemer "Nederland gaat voor koppositie inzake elektrische auto. Waar blijft België?" zijn sprekend, en een duidelijke, bondige vertolking van mijn mening, maar niet meteen van die aard om er een blogpost aan te wijden wegens gebrek aan tijd/inspiratie of simpelweg luiheid. Ideaal voor twitter dus. Ook met de protesten in Iran was Twitter handig voor de aanwezigen om snel en eenvoudig informatie wereldkundig te maken.

Zelf ben ik er al iets langer dan vandaag op actief. Tijdens de verkiezingen kon je zo ook mijn campagne op de voet volgen, en ook nu blijf ik het gebruiken voor korte, snelle updates. Mijn gezever op Twitter kan je volgen via je eigen Twitter-account (door mij te volgen), geregeld naar deze pagina te surfen of door gewoon de RSS-feed in je feedreader te gooien, naast de feed van deze blog natuurlijk. (voor uitleg over RSS en feedreaders in begrijpelijke taal, zie Gentblogt) Of sinds vandaag via de rubriek "kortjes" in de rechterkolom op mijn website. Veel plezier ermee!

Vandaag ging ik nog eens langs het bloedtransfusiecentrum, wat alweer een hele tijd geleden was. Het kwam er gewoon te weinig van. Helaas kreeg ik daar slecht nieuws te horen: door mijn voorval vorig jaar en de oplossing mag ik geen bloed meer geven. Het zou een gevaar zijn voor mezelf (ik ben nu blijkbaar ook een risicogeval bij operaties) en het bloed zou van weinig waarde zijn voor transfusies. Jammer. Bij deze wil ik dan ook graag een warme oproep doen naar mensen die mijn plaats willen innemen: ga aub bloed geven, en red andermans leven.

Zoals je reeds op een aantal andere blogs kon lezen, is er een nieuwe website van De Standaard in aanbouw en kan je op aanvraag even een kijkje nemen als betatester.

Geniale zet, zo lijkt me: (gratis) feedback van gebruikers en door het stelselmatig vrijgeven van beta-toegang (eerst aan de "A-list bloggers" en nadien aan anderen) ook nog eens wat buzz genereren. Resultaat: een beter product en gratis reclame. Goed bezig.

Mijn eerste indrukken: oogt fris met al dat wit, een verbetering. Persoonlijk heb ik het wel meer voor schreefloze lettertypes zoals op de vorige site, wat me leesbaarder lijkt. Wel wat druk met die drie kolommen, maar dat zal wellicht gewoon wat wennen zijn.

Er zitten ook nog wel een aantal foutjes in, die ik gerapporteerd heb, en die ongetwijfeld een dezer zullen opgelost worden. Zo bvb een 404-fout bij een applet en wat (kleine) lay-out foutjes of ontbrekende tussentitels die de gebruiksvriendelijkheid ten goede zouden komen.

Wat ik minder goed vind, is ondermeer de weergave van foto's bij de artikels. Deze komen in een zwart kader, ik vermoed om ze allemaal even groot te maken. Alleen ziet dat er niet uit, kijk zelf maar:

Bovendien werkt dat nog niet goed, want bij een klik op de pijl naar rechts krijg ik even in een flits (vermoedelijk) Daniel Craig te zien, waarna die weer verdwijnt en alleen het grote zwarte kot overblijft. Of zou dit liggen aan mijn browser en besturingssysteem?

Verder vraag ik me af in hoeverre er iets achter de schermen verandert. Zo wordt het momenteel (betalende) linuxgebruikers onmogelijk gemaakt om de volledige krant als PDF te downloaden. Een heel spijtige zaak, waarvoor men zich verschuilt achter het gebruik van voze DRM-toestanden om ongeoorloofde verspreiding tegen te gaan. Een beter alternatief is volgens mij om het e-mailadres of abonneenummer in de pdf-file te verwerken waardoor de schender van de auteursrechten snel op de vingers getikt kan worden indien men die pdf's ergens op het internet aantreft waar ze niet horen. Ook ben ik ferm benieuwd naar de nieuwe versies van "de krant in beeld" en de door mij dagelijks gebruikte "de krant in tekst" die nu nog niet beschikbaar is. Binnenkort nog eens terugkeren zeker?

Maar alleszins, tot nu toe een hele verbetering.

Ik schreef reeds over de VEP Powerweeks on blogging. Het (eerste) project nadert reeds haar einde en wordt besloten met een heuse megaconference: vanuit de lokalen van IBBT in Gent kan je deelnemen aan een videoconferentie met deelnemers in Zweden en Catalonië. Ook van thuis uit kan je deelnemen via chatkanaal. Vanaf 18u wordt de boel opgezet, om tegen 20u te kunnen starten met de eigenlijke discussie. Wegens een andere toezegging zal ik er dan niet bij zijn, maar ik ga wel van 18u tot 19u een kijkje nemen bij IBBT. 't Is omdat het niet ver is hé ;-)

Maar voor die grote megaconference worden nog volop deelnemers gezocht. Zin om deel te nemen aan de discussie, of gewoon een videoconferentie op dergelijke schaal mee te maken, laat dan zeker iets weten (hier in de comments of aan Nele.Vaesen-AT-i-city.be) en kom gewoon af naar IBBT. Er zullen broodjes en drank klaar staan.

Na een zacht duwtje van Jan doe ik sinds gisteren ook mee aan de VEP Powerweeks on blogging. Het VEP-project staat voor Virtual European Parliament en is een uitloper van het I-city verhaal: een project om (jonge) burgers meer te betrekken bij de werking van het Europees Parlement. Deelnemers kunnen participeren aan discussies en ideeën aanbrengen gerelateerd aan de reële agenda van het EP via "Innovation Jam" achtige software, MegaConferencing software (video-conferencing met 100-400 deelnemers) in Virtual Parliament Sessions, Web 2.0 toestanden (blogs, wiki’s, tagging,...) en SMS-voting. Voorlopig is het project geconcentreerd op jongeren uit 3 Europese regio's: Luleå (Zweden), Catalonië en Vlaanderen. Voor Vlaanderen kan er op ondersteuning van IBBT gerekend worden, oa voor de megaconferencing (op basis van Jabber blijkbaar).

Deze week gaat er een discussion jam door over Issues in the blogosphere. Volgende week komen de suggesties en op 20 november gaat de grote mega video conferentie (in HD) door.

Gezien mijn interesses in nieuwe (web)technologie en (Europese) politiek kon ik het natuurlijk niet laten om mee te doen. Nieuwe deelnemers zijn ook nog altijd welkom: zie hier voor meer info.

Ik moest eventjes smakelijk lachen daarnet, bij het lezen van het laatste schrijfsel van Bram Boriau, ook gekend als de voorzitter van Animo aka de Jong-socialisten. Hij wist daarin te zeggen een hekel te hebben "aan mensen die [mij] provoceren en daar dan niet over willen debatteren". Iets waarin ik hem vanzelfsprekend helemaal kan bijtreden.

Alleen deed dit me denken aan een voorvalletje van kort geleden, waarin onze goede vriend Bram in een post over Jong CD&V-voorzitter Bert De Brabandere nogal wat ongefundeerde kritieken op N-VA uitte. Uiteraard kreeg hij een beleefde en korte reactie van mij met een paar puntjes van zijn kritiek weerlegd, maar ook een uitgebreide reactie van Brecht waar hij maar bitter weinig tegenin kon brengen. Na de tweede reactie van Brecht (en een reactie uit eigen SP.a-rangen) werd het Bram duidelijk eventjes te veel en werd het debat gesmoord door alle reacties te verwijderen en de grote Chinese censuurfilter in te schakelen waardoor reageren op zijn schrijfsels en oprispingen moeilijker wordt dan tijdens de Olympische spelen op het Tien-an-men plein te betogen voor een vrij Tibet, om Robbe te citeren. Waarna hij nog eens zijn beklag doet dat hij "de volle lading kreeg van Jong N-VA". Je zou er bijna medelijden mee krijgen. Duidelijk iemand die niet echt weet hoe met kritiek om te gaan.

Nu ja, als hij zelf al aangeeft dat zijn reactie op Tom Naegels erin bestond schaamtelijke foto's van Tom met een of andere debiele smile af te drukken, en als hij stelt dat het alle politieke studentenverenigingen vrij staat om met genoeg mensen de toegang tot universitaire gebouwen te blokkeren als een andere vereniging daar een (toegelaten) activiteit houdt, tja, dan zegt dat bijzonder veel over hemzelf en zijn visie op debat.

Echt jammer, ik had beter verwacht van de jongerenvoorzitter van een grote partij in Vlaanderen.

De afbeelding bij dit artikel, die ken ik gelijk van ergens.

Vandaag heb ik mij verdiept in een Franstalige weblog, namelijk deze van Charles Bricman, gekend voormalig journalist bij La Libre Belgique, Le Vif-L’Express en Le Soir. Dit nadat ik gemerkt had dat ik een aantal bezoekers kreeg via twee links in deze post. Een post die hij plaatste met de bedoeling om met zijn (hoofdzakelijk) Franstalig publiek meer te praten over Vlaanderen en Vlamingen, kwestie van dialoog te stimuleren, naar aanleiding van een vorig experiment waarin hij een comment achterliet bij LVB en (het onbegrip in) de reacties hierop naging. Allemaal hier beschreven, en zelfs de RTBf gehaald.

Een interessante gedachtenwisseling volgde. Er valt nog te praten met die Franstaligen ;-) Wel jammer dat ik mij lang niet zo goed kan uitdrukken in het Frans als hij in het Nederlands.

Een andere interessante post bij Charles is deze: Bart De Wever est dangereux. Zeker het lezen waard, alsook de reacties daarop.

Enkele interessante citaten die ik jullie niet wil onthouden:

Un regard est une information. Et je crois que nous en manquons, d’informations sur la Flandre et les Flamands. Je n’ai pas l’intention de changer la face du monde, mais d’essayer de le comprendre et de le faire comprendre.
L’interactivité des internautes francophones et flamands est réduite, c’est vrai. De quoi pouvons-nous parler ensemble, qu’avons-nous encore vraiment en commun, sinon un Etat qui ne fonctionne pas?
Je crois que c’est aussi un problème... linguistique :-) Surtout avec la langue “parlée” du web.

(bron)

Si j’étais Kris Peeters (le ministre-président flamand) j’engagerais rapido un bon budget de com’ pour expliquer la Flandre aux francophones. Et si j’étais Rudy Demotte, j’en ferais autant pour expliquer la francophonie belge aux Flamands.

(bron)

De nagel op de kop, en een bedenking die ik mij vandaag ook maakte na deze discussie: we proberen via Flanders Today ons beeld in het buitenland wel bij te schaven, maar iets gelijkaardigs is dringend (zelfs nog meer) nodig in de andere gemeenschap, in het Frans. Werk voor minister Bourgeois :-)

Il est intelligent, Bart. C’est pour ça qu’il est dangereux. Pas parce qu’il est Flamand, ni même parce qu’il est de la NV-A. Je le trouverais dangereux même s’il était francophone, et président du FDF, ou Wallon et député socialiste. Parce que Bart est nationaliste. C’est-à-dire antilibéral.

(bron)

Bij deze heb ik ook mijn Frans wat bijgeschaafd (wat het begrijpen betreft althans) en zijn blog toegevoegd aan mijn reader. Meer van dat!

Woensdag kreeg ik een telefoontje van Geert Neyt van Het Nieuwsblad/De Gentenaar: na het succesvolle Fietspadenrapport is er binnenkort nog een reeks rond veiligheid gepland, waarbij in Gent natuurlijk het fenomeen van de fietsdiefstal niet te verwaarlozen is. Blijkbaar kent men op de redactie mijn blog en had men gelezen dat ik op korte tijd twee fietsen kwijtgeraakt was. Of ik daarover een babbeltje wou doen? Geen probleem, graag zelfs!

Zo zat ik donderdag dan samen met reporter Geert, Patrick Ysebie (de secretaris van het kabinet Mobiliteit stad Gent) en Pieter Vercruyssen (projectmanager Max Mobiel). Ferm interessant gesprek! Uiteraard deed ik er mijn verhaal, maar het was veel interessanter te horen wat de stad allemaal onderneemt en van plan is tegen het probleem van de fietsdiefstal. Er zitten een paar heel goede initiatieven tussen, waarvoor respect. Meer hierover binnenkort in Het Nieuwsblad/De Gentenaar.

Niettemin was men wel ferm terughoudend tov mijn voorstel om een camera te plaatsen aan grote stallingen zoals aan de achterkant van het station, waarmee er misschien misdrijven kunnen opgelost worden maar waar een camera vooral preventief een grote stap voorwaarts zou kunnen betekenen. Blijkbaar ligt privacy in Gent toch iets gevoeliger dan in pakweg Leuven, waar er zelfs camera's in uitgangsbuurten hangen, wat misschien nog net iets van het goede te veel is. Helga zal hier alleszins nog een vraag over stellen in de gemeenteraad. Het argument van privacy is immers nogal loos. Als enkel de stalling gefilmd wordt, komen er slechts twee soorten mensen in beeld: gebruikers van de stalling die de extra veiligheid zullen toejuichen, en de mensen tegen wie dergelijke maatregel net bedoeld is. Het antwoord zal ik wellicht ook hier publiceren, maar zal zowieso ook hier te vinden zijn.

Ik kreeg ook te horen dat de ketting waarmee mijn fiets vastgemaakt was, vrij stevig is: niet open te knippen met een betonschaar, maar enkel open te krijgen met een (accu)slijpschijf en toch een paar minuten werk. Een bijkomend (beugel)slot zou enkel de benodigde tijd om hem te stelen verhogen, maar niet meteen ander materiaal vereisen. Met zo'n accuslijpschijfje rondlopen valt ook niet al te zeer op volgens Pieter.

Het interview en meer info over wat de stad allemaal (niet) doet en van plan is te doen, lees je binnenkort in het kader van het omvangrijke rapport in Het Nieuwsblad/De Gentenaar. Hopelijk sta ik nog een beetje deftig op een van de vele foto's die men genomen heeft. Ik ben alvast nieuwsgierig.

Blijkbaar is dergelijke actie nog steeds hard nodig. We kennen allemaal de buitenlandse voorbeelden uit Polen waar demonstranten voor holebi-rechten door tegenbetogers hardhandig aangepakt werden, of de Servische orthodox-rechtse organisatie Obraz die in een interview met een plaatselijke krant verklaart dat homo’s in Belgrado groot gevaar zullen lopen. Maar bij ons is het ook niet altijd rozengeur (pun not intended) en maneschijn: 44% van de Vlaamse jongens én 24% van de meisjes heeft een negatieve houding ten opzichte van holebi’s. Moslimjongens zijn opvallend intoleranter: 60% van de Vlaamse moslimmannen hebben een probleem met holebi's. Of denk maar aan de reactie van vzw Actie Gezin - Action Famille (met in haar rangen oa CD&V'ers, MR'ers en cdH'ers) die stelt dat dergelijke overheidscampagne tegen discriminatie van holebi's hiv-besmettingen en seksuele losbandigheid zou aanmoedigen, of aan andere idioten die homoseksualiteit expliciet een ziekte noemen, of de vele gevallen waar ouders het "anders zijn" van hun kinderen niet kunnen aanvaarden.

"Homo’s, lesbiennes, bi’s en hetero’s; iedereen is wie hij is en ik heb daar respect voor", de baseline van de campagne, waar ik me helemaal in kan vinden.