ABVV

Een waarschuwingsactie moest het worden vandaag. Mijn gat. Die bende idiote mafkezen vindt er niets beter op dan quasi heel het land nog eens plat te leggen met een staking. Niet gaan werken voor meer koopkracht, go figure. Mensen een beetje gijzelen en beletten dat ze op hun werk geraken, heel sociaal...

Een pre-emptive strike, eerst aanvallen en dan gaan onderhandelen. Logisch toch? Ik zou wel heel naïef zijn mocht ik denken dat stakingen een laatste actiemiddel zijn, voor het geval het echt niet meer anders kan. Als dat principe zo zwaar uitgehold wordt, lijkt een beteugeling van het stakingsrecht onafwendbaar als we de boel hier nog een beetje draaiende willen houden.

Zelf ben ik wel ferm content in Gent te wonen en werken. Mij kunnen ze alvast niet gijzelen met hun idioot gedoe. Wel beu dat met die actie de administratieve mallemolen in gang gezet werd en ik nog een extra toertje mocht doen met de fiets om een of andere lijst te gaan tekenen om aan te geven dat ik wel degelijk werk vandaag en niet mee staak. Een dag loonverlies, dat zullen ze mij in koopkrachttijden ook niet afpakken.

Als je van de duivel spreekt, zie je zijn staart. Ik had het gisteren over Johan Vande Lanotte, en net vandaag verschijnt zijn rentree-interview nav zijn brief aan de SP.a-militanten. Scherpe oppositietaal, hij heeft duidelijk zijn draai gevonden daarin.

Op een paar punten scoort hij sterk, maar er zitten evengoed ferme kemels tussen. Zo is zijn kritiek op de begroting minstens terecht, maar de vraag van journaliste Isabel Albers "Alsof uw begrotingen altijd zo orthodox waren" is ook hier zeker gepast. In tijden van hoogconjunctuur de staatsschuld nominaal laten toenemen, is zonder meer schandalig. Ondertussen geeft ook vicegouverneur van de Nationale Bank en kabinetschef tijdens Verhofstadt I, Luc Coene, toe dat die meevallers niet gebruikt zijn om de financiële situatie van het land structureel te verbeteren. Evenzeer boter op het hoofd dus. En leugentjes over begrotingen, daar kennen ze in zijn partij ook wel een en ander van natuurlijk.

Ik kan hem echter volledig volgen wanneer hij zegt dat Leterme Reynders publiek had moeten terugfluiten toen deze laatste stelde dat voor hem de campagne voor 2009 belangrijker was en hij nu geen tijd meer heeft om zich bezig te houden met zijn bevoegdheden als minister van institutionele hervormingen. Raak. Net als zijn kritiek op de ongelijke inning van de venootschapsbelasting door diezelfde Reynders, die echter al langer aan de gang was.

Wat de stijgende energieprijzen betreft, hebben we de voorbije legislatuur ook een ferme kans gemist om de markt open te breken en de dominantie van Electrabel aan diggelen te slaan. Helaas, er kwam een Pax Electrica. Ook zijn punt, dat de prijs van nucleaire elektriciteit kon losgekoppeld worden van de olieprijs, verbleekt wat bij het gegeven dat het aantal regeringen zonder socialisten sinds de invoering van de kernenergie op één hand te tellen is. Zijn kritiek op de schamele verhoging van de maximumrente op spaarboekjes van 4 naar 4.25 %, waarmee de concurrentie beperkt wordt, is dan weer terecht. Helemaal onterecht is zijn kritiek op de bestrijding van de inflatie: vakbonden, en dan vooral zijn teergeliefde rode dogma-club, die strijden voor loonsverhogingen bovenop de normale indexstijgingen, zijn de beste garantie om die boel om zeep te helpen en ons in de negatieve spiraal mee te sleuren.

Het meest pijnlijk is echter zijn kritiek op de "onrealistische en nutteloze hervormingen" die door het Vlaams kartel geëist worden. Welke hervorming uit het fameuze Hertoginnedal-lijstje, of de fiscale autonomie is er zo nutteloos? Welke nutteloze hervorming werd er geëist die niet goedgekeurd is door uw partij in de bekende resoluties, of valt er niet onder de noemer "responsabilisering" die uw partijgenoot VDB kortgeleden bepleitte? En welke zinvolle hervormingen hadden we dan niet beter doorgevoerd de voorbije legislaturen? Juist, ja.

Wie mij een beetje kent, weet dat ik niet al te hoog op loop met het ABVV. Vandaag echter een positieve noot: Karel Gacoms, voorzitter ABVV Vlaams-Brabant, provinciaal secretaris van de metaalbond CMB in Vlaams-Brabant en de man die destijds de spreekbuis was van de ontslagen werknemers bij Renault Vilvoorde, treedt toe tot de Gravensteengroep en heeft het manifest ondertekend. Dat het taboe dat rust op Vlaamsgezindheid nu ook door een vooraanstaande ABVV-er doorbroken wordt, is alvast een goede zaak.

Het is zondermeer positief dat mensen vanuit tal van verschillende strekkingen, met standpunten waarover we het serieus oneens kunnen zijn, inzien en er voor uitkomen dat het territorialiteitsbeginsel een absolute basis is, en dat cultuurimperialisme (zoals bedreven door drie gekende burgemeesters in de Vlaamse Rand) en ongezond parasitisme in de weg staan van interregionale solidariteit. Of zoals de Gravensteengroep het verwoordt: Wie dit negeert, pleit voor de ontbinding van de staat (...) In dat geval moeten we stappen zetten om de regio’s als onafhankelijke staten deel te laten maken van de EU. Met onze Franstalige vrienden als het kan, zonder als het moet. Wallonië als bevriende partner-natie lijkt ons een aantrekkelijker perspectief dan een staatsbestel dat zich van de ene crisis naar de andere voortsleept.