Over groene alternatieve feiten

(tags: )


Meyrem Almaci
Meyrem Almaci © belgaimage

Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel. Het is een gezegde dat perfect opgaat voor de mythe die de groene partij cultiveert als zelfverklaarde zuiverste der zuiveren. Want niets is minder waar. Groen mag dan wel doen alsof ze de maagdelijkheid veruitwendigt en zich vanuit die positie geroepen voelen om stenen naar anderen te gooien. Maar die verwijten krijgen ze, onder meer met deze reeks #toenmetgroen, als een boemerang terug in hun eigen gezicht. Vooraleer verder te gaan met de analyse van het groene beleid, even een actueel intermezzo over groene alternatieve feiten.

Verwijten waarmee je in de politiek met de grootste voorzichtigheid moet omspringen, zijn die over leugens. Een politicus liegt beter niet, en beschuldigt een ander best ook niet op heel directe wijze van leugens zonder enig bewijs. Alvast in dat laatste is Groen best sterk.

Zo stelde voorzitster Meryem Almaci in De Morgen van 21 januari dat Theo Francken manifest foute informatie de wereld instuurt. Op het zeer regelmatig herhaald verzoek van Francken om welke manifest foute informatie dat dan precies zou gaan, blijft het oorverdovend stil. Oorverdovende stilte is nochtans niet meteen het handelsmerk van Almaci. Misschien een interessante vraag voor een volgend politiek interview met Almaci of Calvo: over welke leugens van Francken heeft men het hier? Dergelijke ongefundeerde beschuldigingen zijn immers zaken die je niet meteen zou verwachten van een partij die zichzelf steevast de positieve vernieuwer noemt.

Het omgekeerde bestaat evenwel ook: de waarheid geweld aandoen over zaken waarvan het tegendeel bewezen kan worden.

Zo schreef ik woensdag dat ex-gemeenteraadslid Meyrem Almaci tevergeefs probeerde om haar kinderopvang tijdens gemeenteraadszittingen en commissievergaderingen te laten vergoeden door de stedelijke belastingbetaler. Waarop Bart Brinckman zaterdag in De Standaard schreef dat het groene kopstuk dit ontkent. Helemaal ontkennen, dat is straf.

Biologische meststof aan de knikker

Los van de feiten zelf, waarover je zeker kan discussiëren, is de manier waarop Groen er hier mee omgaat bijzonder tekenend voor de manier waarop die partij aan politiek doet. Dat een gemeenteraadslid een aanvraag doet om te krijgen waar ze meent recht op te hebben, daar is volgens mij helemaal niets mis mee. De vergoeding voor gemeenteraadsleden is ook niet zo royaal. Als cumulerend groen parlementslid en boegbeeld van de nieuwe politieke cultuur daarentegen nog wat proberen afschuiven op de belastingbetaler, tja ... Maar bovenal is het nefast voor haar geloofwaardigheid als politica om dergelijke aanvraag te ontkennen terwijl daar bewijzen van zijn. Dat zou niet wijs zijn.

Het bewijs staat vandaag in De Morgen. Op de vraag van Almaci bezorgde de stadssecretaris een schriftelijk antwoord om te stellen dat haar aanvraag voor terugbetaling niet in aanmerking komt. Die brief, een officieel bestuursdocument, vind je hier.

Brief stadssecretaris aan Meyrem Almaci, kunnen niet ingaan op uw vraag terugbetaling kinderopvang

Hiermee geconfronteerd wisselt Groen snel het geweer van schouder en kiest de partij voor alternatieve feiten. De aanvraag wordt niet meer ontkend, maar nu zou het ineens gaan om een vraag naar verduidelijking in algemene termen. “Het reglement werd namelijk recent gewijzigd.” Dat ruikt toch al verdacht veel naar biologische meststoffen aan de groene knikker.

Immers, wanneer een raadslid uitleg wil over een reglement, dan stelt die daarover een formele schriftelijke vraag op voor de bevoegde schepen of de burgemeester, of stelt die een mondelinge vraag tijdens de gemeenteraad of een van de commissies, al dan niet geïllustreerd door hypothetische situaties om de draagdwijdte van het reglement na te gaan. Het antwoord dat je krijgt is dan meteen ook een officieel antwoord dat je kan gebruiken om rechten af te dwingen, te bezorgen aan belanghebbenden, of te gebruiken in je eigen (politieke) communicatie.

In dit geval echter liet Almaci haar medewerker rechtstreeks bellen naar een bevoegd ambtenaar met het verzoek om haar eigen kosten te laten terugbetalen door de stad. Dat is al helemaal iets anders dan een officiële politieke vraag, en niet toevallig zonder schriftelijke versie of verslag van de vraag. De vraag dateert overigens van maart 2014, terwijl de reglementswijziging waarvan Groen spreekt dateert van april 2013, een jaar eerder.

Toevoeging: intussen is ook de oorspronkelijke vraag duidelijk:

Opnieuw: dergelijke aanvraag doen is geen misdaad. Daarin verschillen Groen en Almaci niet van andere partijen of sommige politici die de groene kantjes opzoeken. Wat deze situatie wel laat crashen met de noemer #hetkananders, is de manier waarop hiermee omgegaan wordt. Vind je je initiatief achteraf bekeken een inschattingsfout? Dan zou het geen probleem mogen zijn om dat toe te geven. Mensen maken nu eenmaal fouten, en wie zonder zonde is, werpe de eerste steen. Maar constant anderen bekritiseren en wanneer je zelf met kritiek te maken krijgt komen aandraven met groene alternatieve feiten, dat is niet netjes. Want één ding is zeker: al is de groene leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel.

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

Kom op Tegen Kanker

logo Loop naar de Maan

Steun Kom op Tegen Kanker en laat me naar de maan lopen!

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Je vindt me ook terug op

Facebook logo

Twitter logo

YouTube logo

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.