Op congres in Leipzig

Het is weer eventjes geleden dat ik hier nog iets geschreven heb. Buiten het werk geraak ik dan ook niet al te veel meer op mijn pc. Komt er nog bij dat ik de laatste tijd redelijk veel weggeweest ben.

Zo was ik vorige week te vinden in Leipzig, Duitsland, voor het IWCMC congres waar ik een paper presenteerde in de MCEM workshop en ook een aantal andere interessante voorstellingen bijwoonde.

Daarnaast was er natuurlijk ook tijd om Leipzig te verkennen. Ik vertrok met lage verwachtingen, maar dat was eerder onterecht: het stadje van een 500.000 (weliswaar redelijk verspreide) zielen groot heeft immers een rijke geschiedenis en ook best een gezellige binnenstad met een fijne sfeer. Toen ik aankwam, vond net het Bachfest Leipzig 2009 plaats, met ondermeer een performance in de gigantische stationshal die met een oppervlakte van 83.640 m² het grootste kopstation van Europa onderdak verschaft. Een bezoekje aan het graf van Leipzig's meest bekende koster, Johan Sebastian Bach, die 27 jaar lang, tot zijn dood, de kerkdiensten in de Thomaskirche opluisterde. Het graf bevindt zich voor het altaar in die kerk, waar ook 39 jaar later Mozart het orgel bespeelde.

Al vanaf de eerste dag zat de sfeer al redelijk goed. Op het congres enkele mensen (een Spanjaard, een Amerikaan en een Griekse) leren kennen om 's avonds, na de openingsreceptie (met bier! leve Duitsland!), een hapje mee te gaan eten en de stad verder te verkennen. Goed gegeten in een buurt die doet denken aan de Brusselse Rue des Bouchers, met de straat helemaal ingepalmd met tafels tot één groot restaurant. De gesprekken legden toch een redelijk breuklijn tussen typische Liberty-Amerika en de Europese cultuur bloot. Best interessant en een heel aangename avond.

De tweede dag trakteerde de congresorganisatie ons op een diner in de fameuze Moritzbastei: een oud versterkt bastion met gigantische kelders, het enige overblijvende deel van de oude stadsverdedigingsmuur, dat nu onderdak geeft aan de grootste studentendiscotheek van Europa. Echt een extreem prachtige locatie, niet te doen zeg. Foto's hier. Het gezelschap werd uitgebreid met een Australiër en een Duitser, waarmee we ons te goed deden aan het buffet en het fijne Duitse bier dat in overvloed aanwezig was. De organisatie voorzag ook nog een spelletje speedminton in deze verduisterde zaal van de bastei, met blacklight en fluorescerend materiaal. Alweer een ferm fijne avond.

De derde dag stonden na het congres twee trams ons op te wachten voor een ritje door de stad met gids. Leipzig beschikt immers (samen met Dresden) over het langste tramnetwerk van Europa. Heel goed uitgebouwd alleszins, met in de binnenstad enkele haltes niet al te ver van elkaar, en net daarbuiten soms stukken door een bos van meer dan een kilometer zonder halte. Een soort lightrail dus. Stad mag je daar ook vrij ruim nemen. Helaas beperkte de tocht zich een beetje tot de rand van de stad, zoals je in Gent pakweg door Zwijnaarde en Gentbrugge zou rijden en het centrum links zou laten liggen. Wel werd er halt gehouden aan het immense Völkerschlachtdenkmal waar we even de benen konden strekken. Eveneens een prachtige omgeving. Ook nu weer werd de avond afgesloten met ons fijne gezelschap in een goed restaurantje en een bar nadien.

Het was zonder twijfel een ferm aangename trip, vooral na de congresuren ;-) Ik heb een fijne tijd gehad, fijne mensen leren kennen, en tevens een positieve indruk gekregen van de stad. Ja, ik zou er best kunnen wonen, echt aangenaam. Je merkt ook dat de stad haar verloren glorie als industriestad probeert terug te winnen, om uit de negatieve spiraal (met een werkloosheid van 20%) te geraken met allerlei initiatieven waaronder de uitbouw van de luchthaven en andere infrastructuur. Ook op taalgebied: daar waar je in Duitsland niet altijd ver geraakt met Engels, schakelden de mensen hier nogal snel spontaan over naar het Engels als ze merkten dat je het Duits niet echt goed machtig bent. Mooi mooi, respect!

Bijzonder lomp van me is het feit dat ik mijn camera meegenomen had, maar helaas met een platte batterij en zonder lader. Goed bezig... Geen foto's dus. Een van de mensen uit het gezelschap heeft er wel een paar genomen en zal die nog bezorgen, dus misschien later meer. Maar de fijne herinneren blijven natuurlijk :-)