N-VA en Vrije Software

MIsschien moet er vanuit de regering dan maar dringend eens worden gekeken naar wat er op dit moment gebeurt ivm Bruno Lowagie (http://lowagie.com/) anders kan je moeilijk spreken van een regering die FOSS ondersteunt.

Idd, het verhaal van Bruno is hallucinant op dat vlak. Maar niet alleen voor Bruno is het dikke miserie: onze overheid is allesbehalve stimulerend voor het opstarten van een kleine eigen zaak als zelfstandige in bijberoep,of mensen die met hun hobby een centje willen bijverdienen (of nog maar uit de kosten willen geraken): je moet al meteen over iets groots gaan spreken en een ferm voorschot op dergelijke lasten en bijdragen gaan betalen. Allesbehalve stimulerend. Maar dat lijkt me eerder een ander verhaal, algemeen aan ons KMO-beleid en niet zozeer aan ons FOSS-beleid. Iets wat we dringend moeten aanpakken: het opstarten van een zaak (al dan niet in bijberoep) zou gratis moeten zijn en lasten zouden pas betaald mogen worden nadat er inkomsten zijn: eerst geld verdienen en dan pas de overheid betalen, en niet omgekeerd. Natuurlijk is Bruno hier wel een treffend voorbeeld van de gevolgen van dergelijk falend KMO-beleid voor FOSS-ontwikkeling, maar ook voor andere zaken zijn die gevolgen dramatisch.

"je moet al meteen over iets groots gaan spreken en een ferm voorschot op dergelijke lasten en bijdragen gaan betalen".
Ik heb zelf een jaar in bijberoep gewerkt en ben eind 2007 full time met mijn eigen zaak gestart en wat je hier schrijft klopt helemaal niet.

Je bent helemaal niet verplicht sociale bijdragen vooraf te betalen als je een bijberoep start. Je kan die bedragen zelf kiezen in het begin (ook "nul" - http://www.rsvz.be/nl/selfemployed/contributionobligation/contributions_... ). Ook als zelfstandige kan je in het begin lage bijdragen betalen als je wil (maar dat is niet aan te raden, want je gaat achteraf dan een dure afrekening krijgen, je betaalt beter volgens wat je schat dat je inkomen gaat zijn - http://www.rsvz.be/nl/selfemployed/contributionobligation/start_business... ). Wat de opstartkost betreft: een ondernemingsnr en BTW registratie kosten niet veel (2 x ~70 euro via Acerta als ik het me goed herinner) en zijn momenteel echt wel vrij snel aan te vragen.

Wat Bruno zijn probleem is, is (voor zover ik het kan volgen) dat hij pas achteraf "beboet" wordt omdat hij een zelfstandige activiteit uitvoert (???) en daardoor vermoedelijk een of andere forfaitaire berekening + boete in zijn nek gedraaid gekreegd. De hele discussie heeft mi veel meer te zien met een starre en weinig menselijke interpretatie van de regels door de administratie dan met KMO beleid...

Luc, als zelfstandige in bijberoep werk je toch beter via een BVBA? Dat is bij mijn weten alleszins een ferme investering op voorhand: 18550 euro minimumkapitaal, waarvan 6200 euro volstort (weliswaar in geld of natura). Daarbovenop nog de kosten van de notaris, de controle en het verslag van de revisor. Ondernemingsnummer en BTW registratie vallen nog mee. Maar dat alles direct investeren, lijkt me niet voor iedereen weggelegd.

Bij Bruno is het idd vooral wegens de regulering achteraf, waar hij allesbehalve proper/menselijk behandeld wordt. Nu ja, ik begrijp zijn ongenoegen en deel het, maar zijn reactie in de licentie van iText vind ik wel sterk overdreven. De ombudsdienst kan hem wellicht beter helpen, of een raadsman. Ik ben dan ook volledig akkoord met wat Jibbe en Steven in en onder dit artikel schrijven.

pff, zit hier ook met een factuur van 1700€ van SVMB... in juli was ik noch student noch werknemer dus ben ik dat tweede kwartaal zogezegd zelfstandige in hoofdberoep!

Voor mensen met meer vragen: Infoavond zelfstandige in bijberoep

Je bent niet verplicht een BVBA te nemen, er zijn ook goedkopere vennootschappen (bv http://nl.wikipedia.org/wiki/Commanditaire_vennootschap ) of je kan als zelfstandige werken (vennootschap is vooral nuttig voor belastingen eens je een bepaalde winst hebt). Een BVBA opstarten kost inderdaad meer, maar je kan je kapitaal wel gebruiken he. Als je full time een eigen zaak start ga je ook wat moeten investeren, zelfs als je puur diensten verkoopt. Ik ben ook begonnen met die 6200 en eigenlijk is dat mi zelfs laag als je wil starten. De eerste maanden heb je geen inkomsten (30 dagen betalingstermijn: 1 maand werken, 1 maand wachten op geld en bij sommige klanten -kuch overheid- zelfs heel wat langer...) en wel al je kosten (laptop, wagen, gsm, internet...), dus een beetje buffer is dan zeer welkom. Tenslotte moet je ook nog leven.

Wat Bruno betreft... Ik begrijp dat hij het moeilijk heeft (op allerlei gebieden) en denkt dat heel de wereld hem moet hebben, maar ik denk dat hij met een rustigere en meer doordachte aanpak al heel wat verder zou gekomen zijn. (niet alleen op dit gebied, maar ook op commercieel vlak met ITEXT). Je merkt heel wat frustratie als je zijn blog leest en ik vrees dat dit slechts één van de vele druppels is die zijn emmer doet overlopen.

@Peter: die verplichte buffer is er ook om bestaande bedrijven te beschermen tegen malafide of niet toegewijde ondernemers. Door die buffer af te schaffen, is de kans veel groter dat facturen, die de nieuwe onderneming heeft bij gezonde bedrijven, niet (op tijd) betaald worden. Dit zou dus de hele economie kunnen besmetten. Daarnaast zullen gevestigde bedrijven minder snel geneigd zijn om diensten of goederen te leveren aan nieuwe ondernemingen als deze buffer wegvalt...waardoor de kans op een faillissement groter wordt.

Dus nee, beter toch maar snoeien in alle regeltjes en (pest)wetten. Een ander meer drastisch ideetje is om *alle* directe belastingen af te schaffen (ook werknemers; let wel: RSZ is geen belasting!), subsidies af te schaffen, de indirecte belastingen te vereenvoudigen tot 1 tarief zonder uitzonderingen en ook bedrijven dit te laten betalen. Hierdoor zou in de hele economie (ook bij de overheid) een hele hoop administratie bespaard kunnen worden...

Hm.

Foss is mooi he, geweldig zelfs, maar de essentie van de zaak komt helemaal niet naar boven in jullie stellingname. Laat staan in de reacties die prompt over opstartende bedrijven en het iText verhaal gaan. Niet dat het totaal ongerelateerd is, ik merk alleen wat symptoombehandeling, en mis een aanpak ten gronde.

Waar het dan wel over gaat volgens mij? Ontvoogding begod, en (zelf) verantwoordelijkheid oppikken, en ICT niet zien als een kost/last/noodzakelijk kwaad, maar als een opportuniteit, een punt van inhoudelijke aandacht en uit te bouwen mogelijkheden, eerder dan een punt dat je overlaat aan anderen.

Kijk, voor je een FOSS strategie kunt hebben, moet je een software/ICT/automatiseringsbeleid hebben, en dat ontbreekt, of deugt niet. Allez, ik ben geen zwartdenker, en om de zoveel tijd zie je van bij fedict en corve echt zinvolle projecten en bemoedigende resultaten, maar nu en dan mag ik me toch ook eens ergeren aan:

1. de uitbestedingsziekte

Outsourcing van je ICT? Hoe kun je als administratie beweren dat automatiseren niet een core opdracht is die je met eigen mensen moet volbrengen? Hoe kun je je eigen inbreng, verantwoordelijkheid op de zaak actief gaan beperken tot het uitschrijven van een lastenboek? Wie heeft ooit bedacht dat domeinkennis en technische kennis gescheiden moeten blijven, dat mensen die inhoudelijke vraag en technisch antwoord bespreken dat vooral nooit samen moegen doen.

De uitdaging/toegevoegde waarde van de administratie zit echt niet in het *juist* kunnen kiezen tussen leveranciers en packetjes (open of toe).

Wel in de uitbouw van een efficient technisch platform voor conceptie, beheer, ontwikkeling en (terecht) democratische controle van wat gewoon echt nog gebouwd moet worden, en waar al die packetjes moeten op aansluiten. Wel in het uitdenken en plannen wat er aan uitbouw van welke voorzieningen echt kan bijdragen aan administratieve vereenvoudiging. Wel in het actief beredeneren van waar je door gerichte automatisering mensen/tijd kunt vrijmaken voor meer en beter inhoudelijk, menselijk werk ....

2. de lastenboekziekte

En dan komen we vanzelf bij hoe uitbestedingen nu eenmaal dienen te lopen bij de overheid. Met een boutade vertel ik het wel eens zo: "Uit angst voor onoordeelkundig beheer van overheidsmiddelen gooit men er een verplichte procedure tegenaan waarna je op het einde van de rit *zeker* van kunt zijn dat er 10-15% overhead/marge/indekking wordt genomen. Opdracht volbracht: weg angst!"

Enfin, ik volg je redenering over onzinvol protectionisme, maar de uitwas van een en ander op vandaag is een onoorbaar favoritsme in de andere richting. De zwaarte van de procedures, gecombineerd met de bovenvermelde initiele houding van "Ik wil het vooral zelf niet weten, of er op kunnen aangekeken worden" leidt op vandaag tot steeds weer megalomaan grote lastenboeken waar alle aspecten tot hardware leveringen en 5 jaar nazorg in gedekt moeten worden. Vergeet het maar dat je dan een lokale, kleine speler gaat vinden die met "innovatie van bij" ons daarop kan/durft in te gaan.

3. het lokale wantrouwen, het personeelsbeheer

Ten tijde van de succesvolle decoderingen van de Duitse enigma boodschappen door de Britse geheime dienst zakte de efficientie van de u-boten drastisch. Echter , helemaal nefast was dat de Duitsers bij hun analyze van de oorzaken nooit een falen van 'het systeem' vooropstelden, maar eerder achterdochtig naar de mol in eigen rangen gingen zoeken.

Hehe, lichtelijk dramatische quote natuurlijk, maar het te maken punt is dit: ongewild of bewust zorgt de huidige aanpak voor een sfeer die gewoon eigen kunnen en expertise wantrouwt of toch minstens onderwaardeert:

* ICT werknemers worden niet op de ambtenarenlijst gezet, maar via raamcontracten (marge? retentie?) ingehuurd, en dus als vervangbare tijdelijke krachten bestempeld
* door ontbrekende eigen competentie en eigenaarschap van probleem of oplossing wordt afhankelijkheid van externe partijen in de hand gewerkt
* lastenboeken zelf worden door externe consultants opgesteld
* ...

Et bien, ik heb het wat zwart gesteld, en nogmaals er zijn zeker lichtpunten, en als lokaal bedrijfje lukt het zelfs daar nu en dan zelfs actief aan mee te werken. Maar voor we allemaal denken dat het best wel meevalt denk ik toch dat we in essentie eerst moet pleiten voor een andere houding en aanpak:

* centrale dienst die algemeen (federaal, europees) ICT platform uitzet en
* samenwerkingen tussen diensten/administraties op technisch vlak
* kruisbestuivingen tussen ICT en administratie
* meer eigen ICT personeel op architect niveau dat zelf beslissingen neemt, nek uitsteekt, en eigenaar is van een uitgedragen strategie
* meer en kleinere lastenboeken waar gericht lokale spelers kunnen op intekenen
* open vrijgave van alles wat met overheidsgelden is gemaakt (universiteiten, gesubsidieerde projecten, ...)
* meer en beter

Uiteraard, kom je in mijn hoofd dan vanzelf bij FOSS terecht, maar dat is omdat FOSS als model dichter bij de natuur en logica van software an sich zit en zo makkelijker de efficiente exploitatie van de vooruitgang die erin beloofd zit oplevert.

Je komt bij mijn weten ook vanzelf uit bij een betere ondersteuning van je lokale ondernemers, en de uitbouw van een lokale innovatie rond automatisering van de administratie zonder voorbij te gaan aan het spontaan en logisch recyclage van goede globale ideeen.

Maar goed, FOSS is dan wel geen antibiotica, ik denk dat we toch beter eerst nakijken of de patient geen griep heeft. :-)

Dag Marc,

Bedankt voor je uiteenzetting. Mijn post was louter gericht op het gebruik van FOSS, en niet op het gehele IT-beleid van de overheid. Natuurlijk, zoals je zelf zegt, zullen beslissingen inzake het IT-beleid hun invloed hebben op het gebruik (en de ontwikkeling) van FOSS.

Wat het IT-beleid zelf betreft: daar heb je heel wat rake punten. Het is idd dikwijls onzinnig om IT als een service, een noodzakelijk kwaad, te zien en dat te laten invullen door externen. Beheer, onderhoud en (beperkte) uitbreidingen van de eigen IT-infrastructuur zou idd beter door eigen werknemers gebeuren: zij kennen de situatie en noden het best en kunnen veel korter op de bal spelen. Automatisering en het informatiebeheer maken idd inherent deel uit van de dienst die de overheid in die bepaalde administratie wil aanbieden.

Het zware lastenboek en procedure is idd een probleem. Maar vergeet niet dat dit zijn oorsprong vindt in het bestrijden van vriendjespolitiek, waarbij opdrachten maar al te snel willekeurig aan bevriende consultant(sbedrijfjes) van de voogdijminister gegeven werden. Zo merken we bvb ook op lokaal niveau dat projecten dikwijls opgedeeld worden in kleine deelprojecten om onder de grens van de aanbestedingsprocedure te blijven, waarna die deelprojectjes dan "willekeurig" toegewezen worden. Natuurlijk kunnen we ons hier de vraag stellen in hoeverre we niet te veel in het andere extremum verzeild geraakt zijn, en of die manier van werken uberhaupt een oplossing is voor het probleem van oneerlijke gunning gezien de vele mogelijke omwegen zoals aangehaald. Een middenweg, met meer kleinere aanbestedingen (en dito lastenboeken) lijkt me niet slecht, maar dat lijkt me eerder een vorm van management in de departementen en niet zozeer iets dat wettelijk te regelen valt.

Heel wat werk aan de winkel dus.

Yep, mee eens, en met mijn excuus voor mijn eerdere uitweiding omtrent de lastenboeken en het algehele beleid, dat is idd niet makkelijk in wetten te vatten, maar eerder een kwestie van beleid. (De samenstelling van de beheersploeg is natuurlijk ook wel het secundaire/tertiaire gevolg van de verkiezingsuitslag straks, dus niet helemaal ongerelateerd toch?)

Terug naar de FOSS topic denk ik dat jullie antwoord vooral kan aangesterkt worden met een stellingname, en set van voorstellen rond de ondersteuning van de ontwikkeling van FOSS.

Want dat lijkt me nu net de kerngedachte van FOSS: een vervagen van de lijn tussen gebruikers en ontwikkelaars. Een herbesteding van je middelen dus, niet langer in het afkopen van de gemoedsrust via support en licentie-contracten maar in eigen mensen / een eigen industrie die zich verdiept in de problemen en daar adequate antwoorden op verzint, eerder dan de problemen tracht aan te passen aan de door de leverancier geleverde oplossingen.

Als producent van open source software krijgen we het dan ook spontaan op de heupen van mensen die maar blijven denken dat omdat het open is het ook geen geld/moeite kost om geschreven en onderhouden te worden. Een partij als de overheid kan mijns inziens zich in deze dus niet echt opstellen als een strikte "enkel maar gebruiker".

En dan iets anders. (Misschien toch wel beetje om je uit je kot te lokken, ik beken)
Dergelijke inhoudelijke instap in de ondersteuning van zeg maar iets als een globale samenwerking op het gebied van e-government toepassingen die makkelijk lokaliseerbaar zijn (inplugbare eigen regels en vertalingen)

Dat neigt heel snel, naar een nuancering van de term "Vlaanderen" weg van zijn strikt isolerende of elitaire interpretatie naar een logische, ondersteunende, motiverende en zelfs gul delende !

Nuja, nuances zijn gervaarlijk terrein in verkiezingstijden he :-)