Leergeld
Vanavond stond mijn eerste grote publieke debat op de agenda, georganiseerd door FZO-VL in De Centrale. Op het laatste moment liet Annelies Storms zich nog vervangen door (eveneens socialist nu) Bert Anciaux, terwijl Mathias eveneens afzegde en Mahmut Öz de honeurs in zijn plaats mocht waarnemen.
De eerste keer zijnde (op een debat over stadsontwikkelingen met 2 groenen en 2 socialisten na) was het voor mij een beetje onwennig, zeker met geroutineerden in het panel. Johny Vansevenant begon met het rijtje af te gaan met een paar eerder technische vragen, waarbij ik eventjes dacht "help?!", maar ik kon er best nog wel een degelijk antwoord op formuleren. Nu N-VA zo goed scoort in de (veel te optimistische en onrealistische!) peilingen, was ik voor de andere panelleden wel de te kloppen man. Als we bij het socio-economische aankwamen, kreeg ik dan ook de volle lading van het ter plaatse ontstane kartel tussen beide Stefaans. Amai mijn botten, dat was even afzien, maar ik denk toch wel dat ik telkens degelijk kon terug antwoorden. Het publiek was er niet altijd gelukkig mee, en op bepaalde punten begon ik te snel iets te technisch te gaan waardoor mijn betoog makkelijk kon scheefgetrokken worden door de opponenten, gereduceerd tot "asociaal".
Op een bepaald moment ging het er wel heel erg aan toe, waarbij vooral Stefaan Van Hecke Vercamer zwaar te keer ging en dacht de rol van moderator te moeten overnemen en er een ondervraging van ondergetekende van te maken, maar hey, wat je niet kapot krijgt, maakt je alleen maar sterker. Een ideale les dus, en gelukkig niet in een groot TV-debat.
Wie er nauwelijks aan te pas kwam, was Mahmut. Hij wist het blijkbaar echt heel erg laat, en kende duidelijk het VLD-programma helemaal niet goed. Nu ja, niet proper van Mathias om zo laat iemand vanop de 10e plaats te sturen, maar gezien de helft van de vooraf doorgemailde puntjes nogal wat van doen had met allochtonenproblematieken, kon zijn ervaring wel goed van pas komen. Uiteindelijk kwamen die punten nauwelijks aan bod, waardoor Mahmut vooral veel heeft zitten zweten. Een uiterst sympathieke kerel met een fijne vertelstijl, maar op de vraag of dat nu het VLD-programma was, moest hij eerlijk antwoorden dat hij het zelf niet wist. Het had dan ook weinig zin (en zou ik van mezelf smerig gevonden hebben) om mijn voorbereide kritiek op de beloofde besparingen van VLD op ambtenaren (terwijl die kosten net met 1% toenamen tot zelfs 12-51% op de blauwe departementen!) uit te spelen.
Wie er eveneens weinig aan te pas kwam, was Tanguy Veys. Zijn strafste uitspraak was dat Feryn niet discrimineerde toen hij weigerde allochtonen aan te nemen om poorten te gaan installeren: als hij denkt klanten te verliezen daardoor, is een allochtoon volgens hem niet the right man on the right job. Absoluut niet mijn ding, wat in het panel en de zaal evenmin op veel bijval kon rekenen, net als bij het arbeidshof en het Europees Hof. Hij zag algemeen geen discriminatie van allochtonen, pleitte voor een onafhankelijk Vlaanderen, en brak een lans voor frequente taaltoetsen (Nederlands) in het onderwijs. Dat laatste punt kon op mijn instemming en die van Bert Anciaux rekenen.
Bert zelf was dan weer redelijk braaf tegenover ondergetekende nieuweling. Hoffelijke houding, waarin hij vooral zijn eigen visie (of die van zijn partij) naar voor schoof ipv een ander te proberen onderuithalen. Best constructief. Enkel op het einde deelde hij een prik uit over zijn expertisedomein (over een beslissing mbt participatie in sport door minister Muyters) waarop ik geen antwoord kon geven, maar soit, viel best goed mee dus.
Bij de vragenronde uit het publiek, greep ik meteen mijn kans om een vraag over scholing van allochtonen te beantwoorden, wat op redelijk wat instemming kon rekenen, waarna de andere panelleden mijn antwoord min of meer herhaalden. Punt gescoord. Ook de federale kieskring ging vrij goed.
Verder heb ik vooral veel klop gekregen, maar dat was niet meer dan verwacht. Al bij al viel het goed mee, ik kon vrijwel altijd antwoorden en ben veel aan het woord geweest. Eens de eerste zenuwen weg waren, kwam ik duidelijk op dreef. Ik denk wel dat ik mijzelf, volgens mijn uiterst bescheiden mening, een plaatsje mag toekennen net boven Mahmut en Tanguy. Nu ja, tussen ons is er ook niet echt veel debat geweest, al was het op voorhand wel mijn doel om het verschil tussen N-VA en VB duidelijk te onderstrepen, waartoe ik helaas de kans niet gekregen (of genomen) heb. Belangrijkste is dat ik een ervaring rijker ben en er alleen maar uit geleerd heb. Zo heb ik bvb geleerd om sneller tussen te komen als de kans zich aanbiedt. Als je altijd braaf wacht tot de moderator je het woord geeft, nadat je het sein geeft een antwoord te willen geven op het betoog van de confrater, krijg je meteen een lastige vraag van Johny in je gezicht. Zelf tussenkomen als de kans zich aanbiedt, geeft je het voordeel het debat in je eigen richting te kunnen sturen. Bert en de Stefaans waren daar bijzonder goed in. Ervaring natuurlijk, al heb ik toch wel de schroom om te onderbreken: zoals pakweg De Crem dit deed in Ter Zake vind ik er echt wel over en maakt hem allesbehalve sympathiek en is ronduit arrogant.
Soit, ik heb er veel aan gehad, en het viel best mee. Wat wil een mens nog meer? Op naar het volgende!
11 reacties
Wat een gezonde dosis zelfkritiek en bescheidenheid, vele (jonge) politici mogen hieraan een voorbeeld nemen. Akkoord, het is een mooie plus als je het goed kan uitleggen, maar de boodschap waar je voor staat vind ik nog veel belangrijker. De mensen zijn echt niet dom, de mooipraters halen ze er best wel uit. Keep up the good work!
Dankje.
Als ik er zo achteraf over nadenk, heb ik eigenlijk wel veel kansen laten liggen. Toen Vercamer zei dat CD&V de werkloosheidsuitkeringen wou verhogen, zonder beperking in de tijd, had ik echt moeten reageren: dat is gewoonweg onbetaalbaar en de mensen blaaskes wijsmaken. Ik weet niet of de mensen dat konden doorprikken. Mensen horen soms graag wat ze willen horen, ook al is dat onhaalbaar.
Peter, alleen al de moed opbrengen om deel te nemen aan een publiek debat getuigt van een sterke persoonlijkheid. Het is aan jezelf om je verder te ontwikkelen. Wat mij betreft ben je sterk bezig!
WE MOETEN NAAR EEN CONFEDERATIE ALS WE ALS LAND WILLEN OVERLEVEN.
AMPUTATIE VAN EEN ZIEK LIDMAAT IS OOK EEN OPLOSSING.
Peter,
Spreken voor groepen, discussies en dialogen voeren, ... voor enkelingen een aangeboren talent, voor anderen spijtig genoeg in slechts beperkte mate. Maar weet dat zowel oefening als ervaring ook jou hierin sterker zullen maken. Ikzelf ervaar dat ervaring opdoen onvoldoende is, af en toe een cursus volgen omtrent dergelijke topics is zeker een must, zeker in de harde wereld van de politiek !
Als je bovenstaande bovendien kan combineren met een uitstekende dossierkennis, ... dan wacht je nog een mooie toekomst.
Alvast veel succes !
Jan
Het was een interessant debat vanavond op Eén ! Er zijn evenwel geen potten gebroken hoewel CD&V het soms wel moeilijk had met kritiek op hun beleid de afgelopen jaren.
Vragen die ik me ook wel eens stel:
- hoeveel impact heeft de kiesplicht op het eindresultaat ? Hoeveel % van de bevolking volgt de politiek totaal niet en maakt keuze (voor zover dat keuze is) op het moment zelf in het stemhokje ?
- wat als burger keuze zou kunnen maken op voorstellen van specifieke beleidsthema's, waarbij de keuze van de meerderheid zou moeten gerealiseerd worden, en dit per beleidsthema.
- hoeveel mensen zouden zich thuisvoelen bij thema's x en y van partij A, maar thema's b en c bij partij B, ... ?
Jan,
Bedankt voor de reactie! Dergelijke discussies zullen idd veel oefening vergen, en wellicht ook voor een stuk opleiding. Ooit hebben ze dat in de partij georganiseerd, zo'n sessie mediatraining, en ik hoop dat ze dat binnenkort opnieuw doen.
Ivm je vragen:
Heel leuk die teller op je website.
Wat zal er gebeuren bij een splitsing van België, denk je? Wallonië krijgt de staatsschuld cadeau, en Vlaanderen krijgt Brussel cadeau? Neen dus.
Een splitsing van Belgische betekent een verdubbeling van de staat en dus ook een verdubbeling van de staatsschuld, geen halvering.
Een splitsing van de staatsschuld lijkt me logisch, zodat elk een gepast beleid kan voeren en hier zelf op afgerekend wordt. Als ik zie dat de campagne in Vlaanderen voor een groot stuk draait rond besparingen: hoe gaan we om met dat gigantisch begrotingstekort? Waar halen we het geld zonder onze economie schade toe te brengen? Als ik dat zie, dan is het ronduit beschamend om te zien dat dit totaal geen thema is in dezelfde campagne vandaag in Wallonië, waar de PS het zelfs presteerde om voor 5-7 miljard euro aan cadeautjes te beloven! Dat tart gewoon alle verbeelding! Dat ze cadeautjes beloven zoveel ze willen, maar dan graag voor eigen rekening!
aha Peter, hoe gaat het ermee?
Blijkbaar al goed op stoom voor de komende verkiezingen! 4e plek bij de kamer: kan daar iets concreets uit voorvloeien? Succes gewenst.
Hoe zie jij de staatsschuld praktisch te splitsen? Is dit deelbaar Peter?
Groeten thuis,
Bart
Zal wel zijn dat ik op stoom ben! En nog geen klein beetje. 't Is zelfs al bijna voorbij...
Uit de 4e plaats kan zeker wat concreets voortvloeien: volgens de peilingen is dat een meer dan verkiesbare plaats. Maar die peilingen zijn echter rotzooi: die geven nu te veel de boodschap aan twijfelaars om toch maar voor de andere optie te gaan, die hebben het meer nodig. Niets is minder waar natuurlijk: als er genoeg mensen zo denken, hebben we een groot probleem...
De splitsing van de staatsschuld zou deel moeten uitmaken van onderhandelingen. De meest extreem-Vlaamse standpunten daar zijn dat wie ze veroorzaakt heeft, zou moeten betalen. Dat lijkt me enerzijds politiek compleet onhaalbaar, maar anderzijds ook quasi onberekenbaar en zelfs onwenselijk: de huidige generatie moet niet boeten voor de fouten van de vorige. Een andere piste is verdeling over de gewesten volgens inwoneraantal, wat me al logischer lijkt. Natuurlijk kan Vlaanderen een eventueel groter aandeel op zich nemen als compensatie voor andere verworvenheden. Maar dat zal allemaal van onderhandelingen afhangen.
Plaats een nieuwe reactie