Keuzes maken

Kan het absurder dan dit? Een fietsroute die je aanraadt om een straat in te rijden, in een richting verboden voor fietsers. Goed bezig, dacht men ook bij De Gentenaar, die het verhaal overnam van Helga Stevens (N-VA).

Je kan je natuurlijk vragen stellen bij de verantwoordelijkheid van de persoon die de routes uitstippelde en de bordjes liet plaatsen. Maar een heel pak erger vind ik de reactie van schepen Karin Temmerman (sp.a). Ondanks haar verkoopspraatje "Gent, wild van fietsen", houdt zij vast aan deze onlogische situatie en hinderpaal voor fietsers. Dit onder het mom van veiligheid, met de "blinde bocht" als argument. Hoeft dit echter zo te zijn? Kijk even mee op onderstaande luchtfoto:

Het eerste dat opvalt, is de zee van ruimte daar. Het gebouw van de Vlerick school (in het midden op de foto) staat een beetje naar achter tov de gebouwen van het Sint-Bavo humaniora (links) en de brede straat wordt deels ingenomen door geparkeerde wagens. Nochtans is er net om de hoek, in de Seminariestraat tussen beide gebouwen, een grote ondergrondse parking. Er is dan ook geen reden om die parkeerplaatsen te behouden en de vrijgekomen ruimte niet aan fietsers te geven. Veiligheid kan geen probleem zijn: doordat het gebouw naar achter staat, heb je, komende uit de Seminariestraat, zelfs een beter zicht op het linkskomend (fiets)verkeer dan op het verkeer van rechts. En als dat nog niet genoeg is, kan je de boel ook veel zichtbaarder maken en de infrastructuur beveiligen: een joekel van een rood fietspad, liefst ter plaatse nog wat verhoogd zodat je er met de wagen enkel traag over kan rijden, en we staan al een heel eind verder. Wat is er trouwens veiliger, een binnenstedelijke weg met veel fietsers die het autoverkeer afremmen, of vrije baan voor deze laatste met slechts een beperkt aantal hindernissen fietsers? En dan zwijg ik nog over het goede voorbeeld en de juiste stimulansen voor al die schoolgaande (achterbank?)kinderen aldaar.

Politiek is dan ook een verhaal van keuzes maken: je kan een euro geen twee keer uitgeven, en waar je een boom plant, kan je geen parkeerplaats maken. Een kwestie van prioriteiten, en een evenwicht vinden dus. Ik hoef u niet te vertellen dat dat evenwicht dikwijls zoek is, laat staan dat de juiste prioriteiten consequent gevolgd worden. Voor sommigen is het door het Vlaams parlement unaniem aanvaardde STOP-principe (voorrang voor stappers en trappers, vervolgens openbaar vervoer, en pas ten slotte (privaat) autovervoer) niets meer dan een futiliteit. Voor mij niet, zoals ik ook vorig jaar duidelijk maakte en op deze website meer dan genoeg verdedigd wordt. Gent fietsstad?