Ingenieurs van morgen stimuleer je vandaag

Initiatieven die bij jongeren een intellectuele pijplijn creëren voor energie, technologie en wetenschappen, zitten in de lift. Ook vanuit de allochtone gemeenschap wordt initiatief genomen om de hang naar wetenschap aan te zwengelen. Iets wat ik graag ondersteun door mijn aanwezigheid op de vierde wetenschapsbeurs in Brussel, waar teams van scholieren hun eigen (technologisch) project inzake duurzaamheid in de kijker plaatsen en zichzelf positioneren als de wetenschappers en ingenieurs van morgen.

De wetenschapsbeurs is een Vlaamse projectolympiade met dit jaar als thema “milieu en duurzaamheid”, vanuit technologische en wetenschappelijke invalshoek. Het is een grote wetenschapsbeurs ontstaan vanuit een schoolwerking in Vlaanderen. Het aanvankelijke initiatief ging uit van de Turkse gemeenschap en het Lucernacollege, dat vier Nederlandstalige ASO-scholen herbergt in Antwerpen, Genk, Gent en Brussel. Deze scholen, begin deze eeuw opgericht door de Turkse gemeenschap om de doorstroom van hun hier geboren kinderen in het hoger onderwijs te stimuleren, treden meer en meer uit de beslotenheid van die Turkse gemeenschap door bijvoorbeeld ook katholieke godsdienstlessen en zedenleer aan te bieden. Men maakt er de jongeren ook graag warm voor de belangrijkste arbeidsmarkten en knelpunten van onze maatschappij.

Voor de organisatie van de beurs heeft men ondertussen de Vlaamse Olympiadevereniging opgericht (niet te verwarren met pakweg de klassieke “Vlaamse Wiskundeolympiade”) om dit open te trekken naar andere scholengroepen die zich aan de wetenschappelijke uitdagingen op de beurs wagen. Meer en meer scholen geven immers gehoor aan de oproep vanuit de arbeidsmarkt, om kinderen warm te maken voor een wetenschappelijke of technologische carrière. De beurs is daarnaast ook letterlijk een schoolvoorbeeld van een positief onderbouwde integratiepolitiek: al te vaak worden kinderen uit gemeenschappen met allochtone roots ‘afgeblokt’ in het onderwijs, en in de richting van het beroepsonderwijs gestuurd. De wetenschapsbeurs is een spreekwoordelijk duwtje in de rug voor vele allochtone kinderen, in de richting van een mooie toekomst.

Met mijn wetenschappelijke achtergrond ben ik dan ook vereerd dat ik een prijs mocht uitreiken voor dergelijk enthousiasme en positieve stimulering. Vlaanderen heeft meer dan ooit nood aan wetenschappers en technologisch gerichte mensen. Een nood aan onderzoek en ontwikkeling die van blijvende aard zal zijn. Ik ondersteun dan ook graag elk initiatief in die richting, elk initiatief dat jongeren met wetenschap en techniek in aanraking doet komen en positief stimuleert, wat ik met mijn aanwezigheid alvast geprobeerd heb.