Frankrijk versterkt energiegreep: tijd voor VL.Energie!
De pers maakt vandaag melding van het feit dat EDF 51% van SPE Luminus overneemt. Met 1,5 miljoen klanten is SPE Luminus de tweede leverancier van elektriciteit en aardgas in België, en vrijwel de enige noemenswaardige uitdager van gigant en voormalig monopolist Electrabel. Echter, EDF, een Frans overheidsbedrijf, bezit ook nog eens 35% van GDF Suez, het moederbedrijf van Electrabel. De klok van de vrije energiemarkt, met lagere prijzen door de concurrentie, dreigt dus teruggedraaid te worden. Als er al sprake was van noemenswaardige concurrentie in een land waar de liberalisering mislukt is en Electrabel het nog altijd voor het zeggen heeft, met hogere tarieven dan in onze buurlanden als gevolg.
Daarom lijkt het me gepast om nogmaals een van de speerpunten van de N-VA campagne voor deze verkiezingen onder de aandacht te brengen: VL.Energie, waar ik het reeds eerder over had. Naar het voorbeeld van de Telenet-operatie breken we de markt open met een eigen Vlaamse energiemaatschappij die investeert in groene, hernieuwbare energie. Tijd om te zorgen voor een echte vrije markt, concurrentie, bevoorradingszekerheid en lagere prijzen!


15 reacties
Hoe zou dit dan precies een verschil moeten maken? Voor de oprichting van Telenet was er geen concurrent voor Belgacom, maar vandaag zijn er toch wel alternatieve energieaanbieders, met en zonder een groen aanbod? Wij zijn zelf al meer dan twee jaar klant bij Lampiris, een klein Luiks bedrijf dat ons goedkoop groene stroom levert. De stroom wordt nu nog het buitenland aangekocht, maar binnenkort starten ze met een eigen installatie in België. Zou Vl.Energie dan ook niet gewoon een extra aanbieder worden? Hoe kan je er voor zorgen dat zij wel een groter marktaandeel van Electrabel en Luminus kunnen afsnoepen, zonder te vervallen in staatssteun voor één specifiek bedrijf?
Jullie pleiten er ook voor het energiebeleid op Vlaamse schaal. Is dat niet beter iets wat hoger wordt getrokken, dus naar Europa? Het gaat hier immers om gigantische investeringen als we echt een omslag willen maken, en dan denk ik dat startende energiebedrijfjes liever de stabiliteit en schaalgrootte van een Europees beleid hebben dan per land wisselende initiatieven.
Er zijn idd reeds alternatieve leveranciers, maar die zijn zeer kleinschalig, dikwijls zonder noemenswaardige eigen productiecapaciteit. Voor de komst van Telenet waren er ook al toestanden als Tele2 waarbij je een Belgacom abo nodig had en voorloopcijfers moest kiezen. De Telenet-operatie bestond voor het grootste deel uit het samenbrengen van de academische wereld en de zakenwereld met een heleboel durfkapitaal, oa via de GIMV. Iets gelijkaardigs moet zeker ook lukken in de energiesector, met de creatie van een nieuwe speler die misschien nog niet meteen Electrabel-allures heeft, maar toch zeker een pak sterker zou moeten zijn dan de huidige alternatieven.
Ik denk dat het energiebeleid zich moet concentreren op twee niveau's: de gewesten en Europa. Zaken zoals rationeel energiebeleid en stimuli voor de private opwekking van energie passen best op Vlaams niveau, zoals het nu reeds gedeeltelijk is, cfr de subsidies (certificaten) voor zonnepanelen. Europa zou zich dan weer moeten toeleggen op de creatie van transeuropese netwerken, zoals bvb de door Rem Koolhaas voorgestelde ring in de Noordzee, en initiatieven ter bevordering van de Europese bevoorradingszekerheid.
nva energie????
VEEL WIND !!!
Ik zie toch nog belangrijke verschillen met Telenet: Om een telefoonmaatschappij op te starten die transparant (dus zonder prefix en zo) te gebruiken is, heb je hopen infrastructuur nodig. Veel mensen kozen ook voor Telenet voor de internetaansluiting (zeker toen nummeroverdracht nog niet mogelijk was). Je koos dus voor een extra dienst.
Het opstarten van een energieleverancier is veel eenvoudiger: je kan starten met stroom die je zelf aankoopt, en dan op termijn zelf in productiecapaciteit investeren. Voor de eindgebruiker verandert er ook niets: stroom blijft stroom (de betrouwbaarheid hangt ook niet van je leverancier af), dus de enige argumenten om over te stappen zijn de prijs en eventueel het groenere aanbod.
Door die combinatie: een minder hoge startdrempel voor bedrijven en een minder duidelijk (of zichtbaar) voordeel voor klanten, denk ik niet dat dit een vergelijkbare situatie is met het Telenet-verhaal, en lijkt het nut van een door de Vlaamse overheid gesteunde speler mij veel kleiner.
Het Vlenergie verhaal lijkt mij ook vooral economisch interessant. Hernieuwbare energie is een veelbelovende sector waarin België al redelijk wat achterstand aan het oplopen is tegenover bijvoorbeeld Duitsland. Tegelijk verliezen we langzaam maar zeker onze welvaartscreërende maakindustrie: textiel is al dood, de autoassemblage loopt weg, de chemie krijgt het moeilijk... een nieuwe hoogtechnologische economische cluster is dus meer dan noodzakelijk. Nu België alle strategische sectoren in de uitverkoop zet, moet Vlaanderen snel zijn eigen strategische bedrijven opstarten en uitbouwen.
Tegelijk is ook duidelijk dat we dergelijke plannen van België niet moeten verwachten. Wat er nog van energiebeleid in federale handen is, loopt door de onmachtige federale regering hopeloos vertraging op: geen energiebeleid op middellange termijn, geen terugdraaien van de kernuitstap hoewel iedereen weet dat dat onafwendbaar is, de windmolenparken in de zee die nu al achterzitten op schema om nog een kans te maken de Europese doelstellingen van 2020 te halen. Vl;Energie is weldegelijk een sterk concept, en voorm ij het bewijs dat de N-VA niet alleen de communautaire plaat draait maar ook een onderbouwde visie heeft over wat er met dit autonoom Vlaanderen moet gebeuren
@Jan: ik zou niet zeggen dat het opstarten zo eenvoudig is hoor. Voor particuliere klanten valt dat nog wel mee, die brengen niet zo veel op en kosten veel aan ondersteuning ed, daar gebeurt concurrentie niet op het scherpst van de snee en kan een startend bedrijf nog wel voordeel doen als het de stroom die het aankoopt aan een voldoende lage prijs krijgt. Industrieel, da's een compleet andere zaak. Zonder noemenswaardige eigen productiecapaciteit mag je het daar helemaal vergeten. En zonder degelijke basis, kan je ook niet investeren in genoeg eigen productiecapaciteit.
Met de Vlaamse regering kunnen we industrie en onderzoek samenbrengen en voor een impuls zorgen, een grote hoeveelheid risicokapitaal (evt voorzien van waarborgen en/of fiscale stimulansen) die toelaat om productiecapaciteit uit te bouwen en te investeren in onderzoek naar duurzame energievoorziening. En het is via die duurzame energievoorziening dat we de betrouwbaarheid vergroten. Er is ook niets dat belet dat een bestaand energiebedrijf participeert in die constructie en eigen kapitaal/infrastructuur inbrengt. Met alleen Ecopower als echte groene stroomleverancier zullen we er niet (al te snel) komen en kunnen we lang niet zo sterk werk maken van onderzoek naar duurzame alternatieven. Onderzoek en investeringen die onze Vlaamse bedrijven en onderzoekscentra die reeds sterk staan in deze sector ook nog eens ten goede komen, die van Vlaanderen een kennispool op het vlak van duurzame energieopwekking kunnen maken, zoals ik vorige keer reeds schreef en zoals Karen beschrijft.
Gewoon geld steken in onderzoek naar het verbeteren van de efficiëntie van draadloze energieoverdracht (cfr. elektrische tandenborstel, Nikola Tesla e.d.). Als energie goedkoop de ruimte ingestuurd kan worden om dan via een satelliet naar eender waar ter wereld te sturen, dan smelten monopolies, duopolies en andere polies als sneeuw voor de zon. Geen wonder dat de huidige energiegiganten liever geld stoppen in alternatieve energiebronnen die hun positie op de markt niet in gevaar brengen, dan dat ze investeren in alternatieve energietransport dat op lange termijn een veel groener potentieel heeft. Immers, in de ruimte is er meer plaats voor zonnepanelen die niet worden gehinderd door een atmosfeer dan op aarde.
Energietransport vanuit de ruimte is idd ferm interessant, maar da's nog voor een tijdje toekomstmuziek. En dat zal ook niet al te goedkoop zijn waardoor aardse alternatieven nodig zullen blijven, net als onderzoek naar die alternatieven.
Draadloze energieoverdracht is vooral nuttig vanuit de ruimte naar de aarde, maar op aarde zelf lijkt het me niet echt haalbaar om lange (of zelfs maar lokale) afstanden af te leggen zonder gigantisch verlies.
"En dat zal ook niet al te goedkoop"
De kost om satellieten in de ruimte te krijgen zal normaal sterk dalen. Hoe snel die daling zal gebeuren hangt af van hoeveel instanties zich hiermee bezig houden / geld in investeren. Nieuwkomers de laatste jaren zijn China, Virgin Galactic, Google (bv Lunar X PRIZE), India enz.
"maar op aarde zelf lijkt het me niet echt haalbaar om lange (of zelfs maar lokale) afstanden af te leggen zonder gigantisch verlies."
Als de efficiëntie van de overdracht voldoende stijgt door onderzoek, dan is alles haalbaar.
Jan Peumans legt het nog eens uit op youtube:
Wat heeft een elektrische tandenborstel met draadloze energieoverdracht te maken?
@Anoniem: vele elektrische tandenborstels hebben geen metalen contacten meer tussen oplader en tandenborstel. Je plaatst gewoon de tandenborstel in het laadstation, en deze wordt door inductie opgeladen. Idem voor bvb de IMAGEO "kaarsjes" van Philips: heel het gedoe zit in een matglazen potje, waar je niet eens (metalen) connectors ziet. Je plaatst die glaasjes gewoon in een laadstation waar ze door inductie opgeladen worden. Helaas lukt die inductie voorlopig nog maar efficiënt over een korte afstand.
Ook een passieve RFID tag werkt op basis van een gelijkaardig principe, maar dan wel via resonantie: die tags zijn niet voorzien van een eigen batterij, maar als de RFID-scanner (bvb het scan-apparaatje in de supermarkt) een signaal uitzendt om de aanwezige tags te detecteren, dan gebruikt de tag de opgevangen energie uit het signaal van de scanner om een boodschap terug te sturen.
Intel hoopt alvast binnen 3-4 jaar een laptop draadloos te kunnen opladen, en heeft al een (beperkte) demonstratie hiervan gegeven.
Voor de werking verwijs ik graag naar howstuffworks.com, waar ondermeer het principe van het opladen van de elektrische tandenborstel uit de doeken gedaan wordt. Hetgeen door de andere Anoniem (get a nick please!) voorgesteld wordt voor energieoverdracht uit de ruimte, wordt er eveneens beschreven, net als het resonantieprincipe.
@Peter: inderdaad, maar inductie is slechts 1 methode van draadloze energieoverdracht. Hoewel de technologie al zo lang bestaat, is het vreselijk spijtig dat vandaag enkel iets doms als een elektrische tandenborstel gebruik maakt van draadloze energie...zelfs Telsa deed het beter.
Interesting readings:
1) Erg interessante slides: http://www.kentlaw.iit.edu/faculty/fbosselman/classes/Spring2004/PowerPo... (ook beschikbaar in HTML via Google: http://74.125.77.132/search?q=cache:0pgmu39iMf0J:www.kentlaw.iit.edu/fac... )
2) Filmpje over een experiment van NASA in 1975 (ja, schandalig dat men meer dan 30 jaar later nog niet veel verder staat!): http://www.spaceislandgroup.com/biz/NASAPowerP1.mov
3) http://en.wikipedia.org/wiki/Wireless_energy_transfer
4) http://en.wikipedia.org/wiki/Solar_power_satellite
...een microgolf heeft zoveel meer potentieel buiten onze keuken...zonde dat zoveel mensen er niet bij stilstaan dat een doorbraak in deze technologie (en dus het faciliteren van onderzoek ernaar!) wel eens een veel efficiëntere oplossing kan zijn om energiemonopolies te doen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Enkele mogelijkheden die je zou kunnen krijgen met draadloze energie:
* concurrentie op Belgische markt van bedrijven met erg interessante tarieven en die namen hebben als "Soedan Solar Company", "Islandic Earth Power", e.d. (fictieve namen)
* belastingvrije zonne-energie via kunstmatige zonnepaneeleilanden op internationale wateren
* nieuwe grote waterkrachtcentrales in erg afgelegen gebieden zouden ineens wél interessant kunnen worden
* windmolenparken ver in zee zonder dure kabel naar het vaste land
* mogelijkheid om *snel* energie te sturen naar bv. Oost-Europa wanneer Rusland/Oekraïne politieke gasspelletjes spelen tijdens een strenge winter....m.a.w. een effectief wapen tegen hoge gasprijzen!
* elektrische wagens (met batterijen) waarmee je *nooit* moet tanken
* beter bestand tegen aardbevingen en andere natuurrampen waardoor de impact van zulke rampen kleiner is en het getroffen gebied er sneller bovenop komt
* milieuvriendelijke vliegtuigen
Gigantische vermogens over grote afstanden versturen lijkt mij toch niet zo evident. Wat gebeurt er dan met alles en iedereen die in de omgeving van de microgolven terechtkomt? Als zelfs straling van een gsm-mast al voor gezondheidsproblemen kan zorgen.
@Andere Anoniem: microgolven warmen enkel van binnenuit cellen op; als het vermogen niet te groot is, is dat geen enkel probleem. Licht is ook niet gevaarlijk als je maar niet onbeschermd naar de zon kijkt. Ultraviolet licht kan ook gevaarlijk zijn als er teveel is.
Plaats een nieuwe reactie