De digitale kloof in de Senaat

In de Senaat werden deze maand deze twee resoluties over de digitale kloof behandeld. Verstoken blijven van de rijke informatie en communicatiemogelijkheden die het net biedt of de kennis daartoe ontbreken, is immers ook een vorm van armoede die we moeten zien te bestrijden.

De eerste resolutie, van Olga Zihren (PS), heeft het weliswaar over het gebrek aan inburgering en kennis inzake de ICT-wereld bij een deel van de bevolking, maar focust in de oproep aan de regering enkel op maatregelen inzake de fysieke toegang. Dat onderscheid is echter essentieel: we spreken in ons land immers over zowel de digitale kloof van de eerste graad, de fysieke toegang tot het internet (beschikken over een pc en verbinding) die serieus is toegenomen, als de digitale kloof van de tweede graad, zijnde de e-geletterdheid. Voor deze laatste spelen interesse en vaardigheden een grotere rol. De tweede resolutie, van André du Bus de Warnaffe (cdH) maakt duidelijk dat onderscheid en zet evenwichtig op beide in.

Gemiste kansen voor e-government

Het kon echter nog een heel stuk beter volgens ons. Daarom dienden senatoren Elke Sleurs en Piet De Bruyn amendementen 8 tem 12 in. Wat mij echter het meeste stoorde, was de defensieve houding van de oorspronkelijke indieners tegen e-government, met onder meer een pleidooi voor behoud van papieren procedures. Dat is volgens mij helemaal fout. Je moet mensen niet bestendigen in die situatie waarmee ze niet langs de digitale weg hun ding kunnen doen, maar hen er net toe aanzetten die digitale weg te proberen en hen met ondersteuning mee over die drempel, die digitale kloof heen te helpen. Ik mis een pleidooi voor verdere ontwikkeling van aantrekkelijke en gebruiksvriendelijke e-gov toepassingen als betere dienstverlening naar de burger en de reorganisatie van de overheid. Een pleidooi van aanmoediging van die digitale weg, ook voor kansengroepen, door bijvoorbeeld geld vroeger terug te storten van aangiftes die gebeuren via Tax-on-web. Aantrekkelijke e-gov toepassingen kunnen immers een extra stimulans betekenen voor kansengroepen om mee te surfen op de golf van de digitale samenleving, die sowieso verder zal evolueren. De boodschap is om iedereen mee te krijgen. Iets dat ook in deze studie mooi uitgewerkt is.

Het is dan ook bijzonder jammer dat de meerderheidspartijen, die hierin een akkoord hadden, onze amendementen zonder meer wegstemden. Zeker voor Open VLD, de partij van minister Van Quickenborne, de minister voor digitaliseren en vereenvoudigen en groot pleitbezorger van e-gov, vind ik dit een bijzonder betreurenswaardige houding. Elke, die deze lijnen schitterend verdedigd heeft, heeft zich bij de eindstemming dan ook symbolisch onthouden en deze verklaring meegegeven.