De Brompton way of life
Woensdag jl. in Volt: minister van binnenlandse zaken Annemie Turtelboom (VLD) krijgt voor twee dagen een vouwfiets ter beschikking voor haar verplaatsingen. Vraag is of de combinatie fiets + openbaar vervoer ook werkbaar is voor mensen met een druk verplaatsingspatroon. Nadien wordt in de studio nog even verder ingegaan op de vraag of de vouwfiets een hype, dan wel een blijver is, met reclamemaker Guillaume Van der Stighelen (Duval-Guillaume). Het filmpje met de minister kan je hier bekijken, de volledige uitzending (inclusief het gesprek) hier.
Zelf ben ik ondertussen al anderhalf jaar de trotse bezitter van dit juweeltje. Na mijn eerdere ervaringen met de Beixo, besloot ik te gaan voor de Royce Rolls onder de vouwfietsen: de Brompton, ondanks de toch wel aanzienlijke meerkost. Tijd voor een verslagje over mijn wedervaren hiermee.
Allereerst en uitermate belangrijk: het ding rijdt echt heel goed. De kleine wieltjes zorgen niet voor een grotere rolweerstand door de extra hoge bandenspanning, terwijl je evenmin hoeft in te boeten aan rijcomfort dankzij de demper aan het achterwiel. Drempels oprijden blijft uiteraard niet aan te raden. Ook voor lange afstanden is de Brompton heel geschikt. In augustus reed ik mee met de Vredesfietseling: eerst met de tent op de rug, slaapzak en ander gerief op de bagagedrager en in de (ferm handige!) fietstas vooraan, naar Laarne, om daar alle bagage in de bestelwagen te gooien en koers te zetten naar Diksmuide. Een tochtje van over de 100 km waarbij velen me voor gek verklaarden (wellicht deels door het grappige zicht) maar ik toch allesbehalve te klagen had over mijn fietsje. Iedereen denkt dat je veel moet trappen met die kleine wieletjes, maar hey: waarvoor dienen versnellingen anders? De zes versnellingen staan alleszins goed afgesteld, vind ik.
Naast het fietsen, is het ding ook bijzonder goed te vouwen. De Brompton staat ervoor bekend het compactst te zijn van alle vouwfietsen. En dat loont: op de trein plaats je die gewoon tussen de rugleuningen van de zetels, en ook in de wagen of op bus of tram is die makkelijk mee te nemen. 
Door het ingenieuze ontwerp, met ondermeer de rolwieltjes op het bagagerek (die wel iets steviger mochten zijn, al moet ik misschien toch eens dit overwegen) en het feit dat de fiets volledig blokkeert als je het zadel inschuift, is de fiets ook bijzonder goed hanteerbaar in opgevouwen toestand: gewoon aan het zadel meerollen, je hoeft de fiets niet eens op te heffen. Ook op een trap kan je de fiets makkelijk met één hand dragen en vastnemen aan het zadel. Iets wat niet van alle modellen kan gezegd worden: pakweg de Beixo is bijzonder lomp en onhanteerbaar op dat vlak.
Ook de rest van de fiets is bijzonder ingenieus ontworpen, zoals bijvoorbeeld de tas vooraan die kan blijven zitten als je de fiets opvouwt, waarna je het geheel zelfs als winkelkar kan gebruiken dankzij de rolwieltjes. Ook de half-vaste rekkers achteraan en de naafdynamo zijn bijzonder handig te noemen.
Het is natuurlijk niet goedkoop. Ik betaalde +/- 1300 € voor de fiets, met alle opties (tas vooraan, SON naafdynamo,... Een basismodel heb je voor pakweg 750 €) terwijl de prijzen ondertussen blijkbaar weer wat gezakt zijn en de uitrusting nog beter geworden is. Zo is bvb de naafdynamo (weliswaar een goedkopere Shimano) nu standaard en is er een beter versnellingsapparaat. Maar zoals Guillaume stelt: dat is nog altijd goedkoper dan een spoilerke voor een Nissan, en een pak functioneler, veel meer dan zomaar een fiets.
Een statussymbool zou ik het dan ook niet durven noemen, maar het is zeker een way of life, een levensstijl waar ik helemaal aan verknocht ben. In Gent doe ik quasi al mijn verplaatsingen met de fiets, weer of geen weer: met goed materiaal is dat helemaal geen probleem. 
Daarbuiten richt ik mij, voor verplaatsingen op mijn eentje, ook vooral op de combinatie trein+fiets. Niets handiger daar, zeker niet als je naar Brussel of Antwerpen moet. Waarom? Enerzijds uit overtuiging van de noodzaak aan een duurzame en ecologische mobiliteit, iets waar ik ook mee uitpak in de politiek, maar ook en vooral omdat het dikwijls een pak sneller is dan met de auto, zeker in de stad. Opvouwen en meenemen op de trein gaat sneller dan een plaatsje zoeken in overvolle stallingen, en ook voor- en natransport per fiets is handiger dan met bus of tram. Een comfortabele, goedkope en gezonde manier van verplaatsen: ik wil mijn gewicht niet kennen mocht ik minder fietsen, laat staan mijn gebrekkige conditie. Maar ook ferm handig, altijd je gerief bij te hebben. Ik neem die overal mee: staat op het werk naast mijn bureau, en gaat mee op restaurant. Ondertussen kijkt men al niet meer op als ik die afgeef aan de vestiaire: "zet maar bij die andere" is meer en meer het antwoord. Enkel in de cinema heb ik die nog niet meegenomen, al zou dat eigenlijk wel perfect kunnen. En aangezien die thuis binnen een plaatsje heeft, hoef ik me geen zorgen te maken over diefstal of vandalisme, ondanks de beperkte ruimte die ik hier heb.
Conclusie: uitermate positief en zeker z'n geld waard wat mij betreft. Zowat mijn beste investering de laatste jaren.
5 reacties
Hoe zit dat met het instellen van de zadelhoogte? Mijn ouders wilden er misschien eentje op hun appartementje aan zee zetten (kleine fietsenkelder, en meeneembaar op de kusttram), maar dan zou het relatief gemakkelijk moeten zijn om ze aan te passen aan verschillende gebruikers. Ik neem aan dat hij bij het gewoon uitvouwen altijd op dezelfde hoogte terugvalt, dus dat je materiaal nodig hebt om dit te veranderen? Had jij de telescopische versie?
Goed dat je zegt dat tochten ook mogelijk zijn, dan zijn uitstapjes naar het binnenland dus ook te doen, en moeten we niet altijd op dat ellendig strand zitten :-)
Aanpassen is geen probleem: het is een eenvoudig klemsysteem. Openklikken, zadel laten zakken, vastklikken. Ik heb de telescopische zadelpen. Als ik hem opvouw, schuif ik enkel de grote pen helemaal naar beneden, de kleine laat ik zitten op mijn hoogte. Om uit te schuiven, kan ik de grote pen dan helemaal naar boven doen zonder dat ik moet afmeten: onderaan zit een rubberen stop zodat enerzijds de pen er niet uit komt en anderzijds de fiets niet wegrolt als hij ingeklapt is. Op de nieuwe modellen (2010) staan nu ook maatstreepjes op de zadelpen zodat je kan onthouden welke hoogte de jouwe is. Maar je hebt dus idd geen materiaal nodig om dat aanpassen. Het zou ook nogal moeilijk zijn anders om hem op te vouwen.
Je mag altijd eens komen proberen als je in Gent geraakt, of als ik ooit nog eens in Hasselt moet zijn.
'k Ben ook supertevreden van mijn Brompton. 'k Gebruik'm een pak meer dan ik op voorhand had gedacht. Vooral die boodschappentas die je er vooraan op kan clipsen vind ik superhandig. Daar kan een pak in.
En dat ie goed fietst, heeft mijn schoonbroer nu bewezen door ermee van Gent naar Aalter te fietsen (had zijn trein gemist).
Ook ik ben heel tevreden van mijn Brompton, die ik anderhalf jaar geleden gekocht heb voor woon-werkverkeer. Daarvoor gebruik ik hem nog steeds in combinatie met de trein, maar ik gebruik hem nu ook voor bijna alle andere fietsritten. Als ik naar stad moet, ga ik ook met de Brompton ipv met de stadsfiets en altijd kan ik hem meenemen naar binnen.
Binnen een 2-tal weken zal ik ermee meedoen aan een fietstocht van 80 km. Ik dacht wel dat dit geen probleem zou mogen zijn en nu ik lees dat jij er al meer dan 100 km mee gedaan hebt ben ik helemaal gerustgesteld dat dit goed mogelijk is.
Beste Peter,
ziehier het berichtje dat ik achterlaat om me te identificeren na onze ontmoeting bij Jomasport afgelopen maandag.
Enkele weken geleden was ik op zoek naar informatie over Brompton en zo kwam ik jouw post en blog tegen. Is de eerste keer dat ik iemand in real life zie na die persoon toevallig via internet te hebben leren kennen! Aangename kennismaking! En binnen een paar weken rij ik ook in Gent rond op mijn Brompton... :-)
Plaats een nieuwe reactie