Campagnemateriaal

De campagne is dit jaar bijzonder kort, waardoor een en ander moeilijk voor te bereiden valt. Dat daarbij foutjes gemaakt worden, zoals eerder aangehaald, is normaal. Maar door die korte campagne, en vooral ook door tijdsgebrek doordat ik ondertussen ook mijn twee thesisstudenten deftig probeer te begeleiden en er nog wat ander dringend werk is, is een en ander dit jaar niet gelukt.

Deze keer geen filmpjes bijvoorbeeld. Het tijdsgebrek was daarin de meest bepalende factor, maar daarnaast was ook de inhoud moeilijker: vorig jaar kon ik nog gemakkelijk iets onnozels maken dat er allesbehalve professioneel uitzag, en waarmee ik de media haalde, maar vanop een strijdplaats leek me dat niet zo opportuun. Een degelijker filmpje kost daarnaast ook meer tijd, maar vooral betwijfel ik het effect daarvan: als het niet ludiek is, als het er door zijn onnozeliteit niet bovenuit springt en de media haalt, is dat vooral preken voor eigen kerk, vrees ik. Geen filmpje dus dit jaar. Andere bezigheden.

Die andere bezigheden bestaan natuurlijk voor een groot stuk uit het klassieke flyeren. Ja, er zijn een paar markten bij, waarbij ik het effect ook durf te betwijfelen. Maar daarnaast trek ik ook een aantal keer de boer op, niet op een drukke markt, maar op plaatsen waar je makkelijker een langer praatje kan slaan met de mensen. Een goede persoonlijke babbel. En ja, dat lukt vrij goed, vind ik. Veel mensen die hiervoor open staan, en met meer overtuiging een stem uitbrengen. Mijn kaartje dat ik hierbij gebruik, vind je hier. Het laatste woord in het KISS-principe levert blijkbaar wel veel vragen op...

Daarnaast kruipt er vooral veel tijd en energie in brieven. Een brief die je persoonlijk aanspreekt, heeft volgens mij nog redelijk wat effect. Zo waren een aantal mensen bereid om mij door middel van een brief aan te bevelen bij hun vrienden en familie, waarvoor heel veel dank. Ik stelde eveneens een brief op, gericht aan een deel van mijn doelpubliek: jongeren. Je kan deze hier nalezen. Deze werd op een redelijke oplage gedrukt, deels verstuurd (amai, die postzegels zijn duur!), en deels gebust op basis van de gegevens uit de kieslijsten. Die zijn dan ook heel handig daarvoor! De laatste 1000 exemplaren liggen hier nu nog te wachten om alsnog gebust te worden.

Tot slot zijn er natuurlijk nog de borden en affiches, die volgens mij het minst van al uithalen, zeker in vergelijking met de moeite die ervoor gedaan wordt (met dank aan Jong N-VA Gent om mijn ronde grotendeels over te nemen!), en plaatsten we ook een advertentie (vooral foto) in De Zondag.

Al bij al vrij beperkt, zo lijkt het, met klassieke middelen. Maar toch: daar kruipt zo ontzettend veel tijd in, zeker als je dat een beetje goed wil doen. Maar de trage campagne, waarbij je tijd maakt voor een goede babbel, lijkt me toch zoveel meer de moeite waard. Laat ons hopen. Ik ga er de komende dagen, de laatste dagen, toch nog ferme lap op geven!