EHBO in de praktijk

Sinds mijn tweede kandidatuur, toen ik op kot ging in Home Vermeylen, heb ik elk jaar, eerst zelfs twee maal per jaar, EHBO-sessies gevolgd. Eerst als preventiestudent in de homes, nadien als EIP-er bij IBCN in de Zuiderpoort. Kennis die ik tot nu toe nog nooit heb moeten gebruiken, gelukkig maar.

Tot vandaag.

Tijdens de test van de eerstejaars werd het zwart voor de ogen van een van de studenten die dan ook van zijn stoel zakte. De collega die toezicht hield in die groep, riep mij erbij.

En daar sta je dan, even aarzelend, "shit, wat moet ik nu?"

OK, eerste stap: proberen wakker maken. Gelukkig reageerde de jongeman vrij snel op een paar tikjes en was hij terug voldoende bij positieven om zijn naam te zeggen. Even rondkijken en hij kon zijn klasgenoot benoemen en wist weer ongeveer waar hij was. So far so good.

Maar wat dan? Zoveel geoefend op poppen, maar die reanimatietechnieken zijn nu niet nodig. Gelukkig maar, uiteraard. Stabiele zijlig? Dat was toch voor mensen die niet bij hun positieven komen maar wel ademden?

Er werd nog een EHBO'er bijgeroepen. Wat tassen onder het slachtoffer zijn benen gestoken en een raam opengezet. Misschien wat cola laten drinken om op krachten te komen? Hij was geen slachtoffer van een ongeval die je nooit mag laten drinken. Hij wist ook te zeggen geen gekende problemen (zoals suikerziekte) te hebben, maar toch, dat kan opkomen en dan weet je nooit of cola wel goed doet.

Dan sta je daar, niet meer weten wat je nog kan doen, stoot je op de grenzen van wat je weet. Gezien er geen dokter kon bereikt worden die ter plaatse kon komen, werd de jongeman met Life-care naar het ziekenhuis gebracht voor een check-up.

Zijn er nog andere zaken die je kan doen voor net-flauwgevallen mensen die terug bij bewustzijn komen?