Den Baard is terug
Als je van de duivel spreekt, zie je zijn staart. Ik had het gisteren over Johan Vande Lanotte, en net vandaag verschijnt zijn rentree-interview nav zijn brief aan de SP.a-militanten. Scherpe oppositietaal, hij heeft duidelijk zijn draai gevonden daarin.
Op een paar punten scoort hij sterk, maar er zitten evengoed ferme kemels tussen. Zo is zijn kritiek op de begroting minstens terecht, maar de vraag van journaliste Isabel Albers "Alsof uw begrotingen altijd zo orthodox waren" is ook hier zeker gepast. In tijden van hoogconjunctuur de staatsschuld nominaal laten toenemen, is zonder meer schandalig. Ondertussen geeft ook vicegouverneur van de Nationale Bank en kabinetschef tijdens Verhofstadt I, Luc Coene, toe dat die meevallers niet gebruikt zijn om de financiële situatie van het land structureel te verbeteren. Evenzeer boter op het hoofd dus. En leugentjes over begrotingen, daar kennen ze in zijn partij ook wel een en ander van natuurlijk.
Ik kan hem echter volledig volgen wanneer hij zegt dat Leterme Reynders publiek had moeten terugfluiten toen deze laatste stelde dat voor hem de campagne voor 2009 belangrijker was en hij nu geen tijd meer heeft om zich bezig te houden met zijn bevoegdheden als minister van institutionele hervormingen. Raak. Net als zijn kritiek op de ongelijke inning van de venootschapsbelasting door diezelfde Reynders, die echter al langer aan de gang was.
Wat de stijgende energieprijzen betreft, hebben we de voorbije legislatuur ook een ferme kans gemist om de markt open te breken en de dominantie van Electrabel aan diggelen te slaan. Helaas, er kwam een Pax Electrica. Ook zijn punt, dat de prijs van nucleaire elektriciteit kon losgekoppeld worden van de olieprijs, verbleekt wat bij het gegeven dat het aantal regeringen zonder socialisten sinds de invoering van de kernenergie op één hand te tellen is. Zijn kritiek op de schamele verhoging van de maximumrente op spaarboekjes van 4 naar 4.25 %, waarmee de concurrentie beperkt wordt, is dan weer terecht. Helemaal onterecht is zijn kritiek op de bestrijding van de inflatie: vakbonden, en dan vooral zijn teergeliefde rode dogma-club, die strijden voor loonsverhogingen bovenop de normale indexstijgingen, zijn de beste garantie om die boel om zeep te helpen en ons in de negatieve spiraal mee te sleuren.
Het meest pijnlijk is echter zijn kritiek op de "onrealistische en nutteloze hervormingen" die door het Vlaams kartel geëist worden. Welke hervorming uit het fameuze Hertoginnedal-lijstje, of de fiscale autonomie is er zo nutteloos? Welke nutteloze hervorming werd er geëist die niet goedgekeurd is door uw partij in de bekende resoluties, of valt er niet onder de noemer "responsabilisering" die uw partijgenoot VDB kortgeleden bepleitte? En welke zinvolle hervormingen hadden we dan niet beter doorgevoerd de voorbije legislaturen? Juist, ja.
4 reacties
Het is toch altijd een beetje wrang om als (relatief) grootverdiener met een automatisch geïndexeerd loon te declameren dat loonsverhogingen voor mensen die het moeilijk hebben "onverantwoord" zijn. Niet dat ik het ABVV-standpunt zonder meer onderschrijf, maar je kan de problemen die kleinverdieners momenteel hebben niet zomaar wegwimpelen omdat je hun eisen onverantwoord vindt. Daarmee verander je uiteindelijk niets aan de grond van de zaak.
Nog erger is het argument dat hùn eisen op termijn jouw welvaart zullen raken, ik noem het NIMLB -- not in my loonbriefje -- al bekt het nog niet zo vlot :-)
Hun loon wordt toch ook automatisch geïndexeerd? Het gaat om hetgeen ze daar nog bovenop willen, dat brengt ons in een negatieve spiraal met nieuwe prijsverhogingen.
Heus niet iedereens loon wordt geïndexeerd hoor, ik neem aan dat het afhangt van onder welke CAO je resorteert. (Of ik zou gewoon enorm fout moeten zitten, kan ook altijd gebeuren.) En die negatieve inflatiespiraal is uiteindelijk niet de schuld van de werknemers, je kan dan toch ook niet verwachten dat ze eens een winter zonder stookolie doen omdat de economie er wel bij zou varen? :-)
Begrijp me trouwens niet verkeerd, mijn tenen krullen ook van al die deftig betaalde ambtenaren of middenkaders die opeens op straat komen met fel overtrokken looneisen en uit de lucht gegrepen doemscenario's. Maar dat wil niet zeggen dat het voor sommige mensen wél moeilijk wordt en als hun lonen niet aangepast worden, dan dreigt de werkloosheidsval open te klappen.
@Matthias: het zit idd meestal in de CAO, en dan zijn er meestal bedragen afgesloten als zijnde "x % loonsverhoging in/exclusief index", maar je hebt vrijwel altijd minstens de index. En de ambtenaren die staakten (cfr blokkering sluizen), dat was er echt wel ferm over, die verdienen echt niet slecht.
De negatieve inflatiespiraal is voor een groot deel wel te verklaren door de incorporatie van de index in de lonen, bij de distributiesector haalt men volgend voorbeeld aan: als een winkel op een krop sla een marge heeft van 10 eurocent, gaat daarvan 6 tot 8 cent naar personeelskosten. Verhoog dat met X % en we zijn vertrokken voor stijgende voedselprijzen, waarbij die stijging dan weer resulteert in een indexaanpassing en een straatje zonder einde... Werknemers persoonlijk beschuldigen is zeker uit den boze, maar die dogma-vakbonden, dat is echt rampzalig.
En het is ook niet dat met enkel de indexaanpassing zonder bijkomende extra loonsverhoging men ineens de stookolie niet meer kan betalen he ;-)
Plaats een nieuwe reactie