Met de taxifiets naar huis

Gisteren was het een minder traditionele feestenavond: het was de beurt aan N-VA Gent om het N-VA terras in de Bennesteeg open te houden. Zo was ik dus ook van dienst om een handje toe te steken. Nu ja, gedurende de hele dag kwamen er regelmatig vrienden een bezoekje brengen, waardoor ik het zeker niet kon laten daar even mee eentje te drinken. Bijzonder sympathiek allemaal, vaneigenst! Behalve die ene pipo die zijn aanvraag tot lidmaatschap van SP.a invulde op de tafels van ons terras: boe, ge moest u schamen!

Na de boel afgesloten en opgeruimd te hebben, nog een bezoekje gebracht aan de Vlasmarkt waar Jo te vinden was: deed deugd haar nog eens te zien, was lang geleden.

Een paar drankjes later richting het rond puntje getrokken in de hoop een taxifiets te vinden om huiswaarts te keren, maar dikke pech. Dan maar beginnen stappen, en gelukkig aan de Zuid nog een sympathieke juffrouw op de gekende gele fietsen tegengekomen die ons naar Ledeberg bracht voor een kleine 10 €. Echt wel een heel tof concept, ik wou dat toch ook eens een keertje gedaan hebben. Ze gebruiken die taxifietsen trouwens ook voor huwelijken en zo, wijs wijs. De sportieve chauffeur bleek ook in Ledeberg te wonen en stond toch redelijk in het zweet tegen dat we er waren: ferm doortrappen, ja, dat kon ze zeker!

Meer van dat!

Maar nu eerst naar plechtige inhuldiging van de winnaar van de VDK-prijs!