Spaghetti met sossen
Een jaar na de sosribben ben ik vanavond afgezakt naar de spaghettiavond van Animo Dendermonde. Voor de ongerusten onder ons: neen, ik ben helemaal niet overgelopen naar the dark side ;-)
Uitgenodigd door Niels met grotendeels dezelfde bende als vorige keer deden we ons te goed aan een ferm goede spaghetti en hebben we op een haar na de eerste prijs van de tombola gemist. De porties waren vrij klein, maar ze waren daar gelukkig zo sympathiek om zelfs deze N-VA'er nog een tweede bord aan te bieden, wat ik zeker niet afsloeg. Gelukkig was ik niet de enige ;-) Ook deze mensen tegengekomen en een babbeltje mee geslaan: aangenaam volk!
De vrij heftige tafeldiscussie ging deze keer niet over Belgische of Vlaamse politiek, maar over het feit of je als niet-gelovige op voorhand radicaal uitsluit om je kinderen ooit in het katholieke net school te laten lopen. Voor mij is het net slechts één, weliswaar belangrijk, element in de keuze van een school (waar ik zeker de voorkeur geef aan neutraal onderwijs), naast andere elementen zoals bereikbaarheid, reputatie en uiteraard kwaliteit, maar daar waren anderen duidelijk helemaal niet mee akkoord. Wat vinden mijn gerespecteerde lezers hier trouwens van?
9 reacties
"Vrij" onderwijs is katholiek, en GO/Stadsonderwijs is pluralistisch en staat open voor alle levensbeschouwingen. In het "vrij" onderwijs word je uiteindelijk - wat iedereen ook moge beweren - opgevoed in een katholiek project, in een overheidsschool laat men je de keuze. Tsjah, je snap al wel zeker hoe ik hier tegenover sta?
Mijn overtuiging en principes indachtig, heb ik een Gemeenschapsschool voor mijn kinderen gekozen. Mijn oudste gaat in het middelbaar nu ook nog naar het Gemeenschapsonderwijs. Keuze genoeg binnen dat net.
Toen mijn jongste moest overschakelen naar het buitengewoon onderwijs, lag dat iets anders. Heel wat gesprekken hebben me ervan overtuigd dat ik mijn principes opzij moest zetten. De beste keuze voor hem was een katholieke school. En daar doet hij nu ook volgende week zijn laatste week in het lager onderwijs. Ook voor het middelbaar leek me bij hem het katholieke net de beste keuze, maar 100% zeker daarvan ben ik niet. We zien wel.
Als niet-gelovige stuur ik m'n kinderen toch naar het vrij onderwijs. Het mag dan misschien een onterecht vooroordeel zijn dat nog dateert uit mijn jeugdjaren, maar ook voor mij heeft dit alles met kwaliteit te maken.
Zeker hier in Aalst zijn de verschillen volgens de publieke opinie tussen de vrije scholen (colleges, DVM, ...) en de gemeenschapsscholen (atheneum) bijzonder groot.
Ten slotte, wat godsdienst betreft is een onderdompeling in het katholicisme de beste manier om het meteen ook voor de rest van het leven kwijt te raken ;-)
Mijn ouders waren niet-praktiserende katholieken, zoals 90% van Vlaanderen in die tijd waarschijnlijk. Ze stuurden mij naar katholieke scholen omdat in mijn dorp er gewoon geen publieke school was enerzijds en anderzijds omdat die inderdaad de reputatie hebben meer discipline te hanteren en dus beter te zijn. (rare logica maar bon) En natuurlijk speelt traditie een rol.
Maar het katholieke geloof? Dat speelde totaal niet mee. De reputatie van kwaliteit en discipline van katholieke scholen is er misschien zelfs ondanks het feit dat ze katholiek zijn.
Bovendien, wat is er mis met katholiek onderwijs? Dat is meestal de snelste weg naar agnostiek of atheisme. :)
Bedankt voor het komen, zeer sympathiek.
Ik heb zelf 95% van mijn schoolcarrière in het katholiek onderwijs afgelegd, zo om zeep hebben ze mij daar niet geholpen ;-)
't Leven is nochthans groener hoor hier aan de donkere kant!
Ik zie niet in waarom katholiek een probleem kan zijn. Mij lijkt een school die iets tegen korte broeken heeft veel erger en een veel betere maatstaf van het "fundamentalistisch gehalte" van de school ;-) Van mijn katholieke school herinner ik mij nog goed dat we verschillende lessen godsdienst hadden besteed aan de Islam, het Boedisme, het Hindoeïsme en nog wat andere godsdiensten. Er werden dan ook geen aparte lessen zedenleer voorzien voor de mensen die niet katholiek waren.
@Sander: ik deel je mening over de waarde van het pluralisme, vandaar ook mijn voorkeur voor het gemeenschapsonderwijs of het stedelijke net. Maar dat katholieke project, dat moet je toch ook wel wat relativeren hoor. Dat katholieke project is gebaseerd op waarden zoals respect, gelijkheid, naastenliefde,... Niet meteen zaken waar men in het openbare net afkerig tegenover staat, alleen wordt dat in het katholieke net nog eens overgoten met de Jezus-saus. In de hogere jaren van het secundair laat men zelfs in de godsdienstlessen die saus meer en meer achterwege, oa omdat men daar ook beseft dat het merendeel van de leerlingen daar niet meer gelooft.
In het kleuter- en lager onderwijs heb je natuurlijk weer de Jezusverhalen die een grote invloed kunnen hebben op dergelijk jonge kinderen en die ik liefst van al zou willen vermijden, maar het is nu ook weer niet dat die kinderen er schade van ondervinden hé ;-) Alleen wordt het wel moeilijk als ze dan thuis vragen beginnen te stellen over God en Jezus en zo. We kunnen dan toch maar moeilijk antwoorden dat wij dat allemaal niet geloven en zo het gezag van of het vertrouwen in de leerkracht ondermijnen hé?
@Anne: respect dat je je principes opzij kan zetten voor concrete en pragmatische oplossingen!
@iemand: dat van die korte broeken is terecht, en de kans dat je zulke toestanden tegenkomt, is natuurlijk groter in katholieke scholen ;-)
Bij ons waren de lessen godsdienst in het middelbaar ook geen indoctrinatie in het katholieke geloof meer hoor, eerder filosoferen over ethische aspecten, zonder dat de leerkracht oordelen velde of ons opdrong. Maar het probleem lijkt me, zoals hierboven aangegeven, eerder in het kleuter en lager onderwijs te zitten: wat met de tegenstrijdigheid in "jezusverhaaltjes" tussen onze visie en die van de leerkrachten en de school?
En op katholieke scholen worden bij mijn weten nergens aparte lessen zedenleer voorzien :-D
Plaats een nieuwe reactie