Mission accomplished!?

Anderhalf jaar geleden ben ik gestart met Jong N-VA UGent, met twee prioriteiten voor ogen: een erkenning door het Politiek en Filosofisch Konvent aan de UGent, en een beter imago voor (Jong) N-VA, en de Vlaamse zaak in het algemeen.

Na een voorlopige erkenning vorig jaar, en het succesvolle Gravensteendebat, werd donderdag de kers op de taart gezet met de definitieve erkenning, op één onthouding na unaniem, door het PFK. Tot zover de eerste prioriteit.

Wat het tweede punt betreft, kreeg ik vorige week een ferm schoon compliment: verschillende mensen wisten me (los van elkaar) te zeggen dat ze tot vorig jaar de N-VA (en de Vlaamse zaak) op één hoopje gooiden met het VB, ons zagen als een hoopje onverdraagzamen, egoïsten, racisten, gespuis, fascisten en andere minder mooie zaken waarvan mijn tenen gaan krullen, maar dat beeld ondertussen al serieus hebben moeten bijstellen: een ervan weet het aan de inzet (activiteiten, website, gedrag en communicatie) van Jong N-VA UGent, iemand anders zag het als een persoonlijke verdienste van mij. Ik was er toch eventjes niet goed van. Iets om bijzonder trots op te zijn, vind ik, en zondermeer het resultaat van het engagement van een hele ploeg mensen die elkaar tot een jaar geleden niet eens kenden, maar wel het hart op de juiste plaats hebben en ferm veel goesting hadden om voor hun idealen te gaan! Ze verdienen zeker en vast mijn groot respect en dank.

Deze tweede prioriteit is natuurlijk iets dat niet zomaar op één jaar tijd verandert, maar toch zie ik al een grote verbetering. Een waar succes, al zal het werk nooit af zijn. Respect, dat krijg je niet, maar moet je verdienen, elke dag opnieuw. Ik roep de nieuwe ploeg (die we vorige week verkozen hebben) dan ook van ganser harte op om hierin verder te gaan. Ik wens hen een fantastisch goed jaar toe en heb er alvast alle vertrouwen in.