Respect, Pol!

Dat Bruno Valkeniers, de nieuwe voorzitter van het VB, vlak na zijn "verkiezing" de pers meldde dat hij nooit problemen gezien heeft in de apartheid in Zuid-Afrika, was ronduit gortig, net als zijn goedpraten van de collaboratie. Dat hier nauwelijks reactie op kwam, is des te schokkender, zeker in tijden waarin een formateur die het volkslied niet in een andere taal kent meteen de media in rep en roer zet. Of is het omdat we zulke gortigheid van het VB al gewoon zijn?

Ik kan me dan ook helemaal vinden in de opinietekst van CD&V-senator Pol Van Den Driessche die vandaag in de Vlaamse kranten verscheen. Al heb ik natuurlijk geen god nodig om regimes die strijdig zijn met de menselijke waardigheid af te keuren.

Ik neem zijn tekst dan ook graag integraal over.

Over apartheid en collaboratie

'Ach, ik kan begrijpen dat andere mensen problemen hadden met apartheid, maar ik persoonlijk heb daar nooit geen probleem in gezien. (…) Wie graaft in mijn verleden, zal ontdekken dat ik als student, ten tijde van de apartheid, altijd een voorstander ben geweest van Zuid-Afrika.'

Dat verklaarde Bruno Valkeniers, de nieuwe voorzitter van Vlaams Belang in De keien van de Wetstraat vrijdagavond. Op de vraag of hij vandaag nog altijd dat regime verdedigt, antwoordt hij aan De Standaard: 'Ach, ik ben geen voorstander van Hineininterpretierung. Met de kennis van vandaag is het gemakkelijk om de gebeurtenissen uit het verleden te veroordelen. Kijk maar naar wat er hier in Vlaanderen met de collaboratie gebeurt.,

Ik dacht dat ik verkeerd had gehoord of gelezen. Niet dus. De nieuwe kopman van Vlaams Belang - die her en der als een 'verlichte geest' werd aangekondigd - blijft onomwonden voorstander van het Apartheidsregime.

Voor alle duidelijkheid en voor wie het zou vergeten zijn: dat systeem deelde de mensen op in categorieën, al naargelang hun huidskleur. Waarbij de blanke mensen meer rechten genoten dan de gekleurde of de zwarte mensen. In het Zuid-Afrikaanse openbare leven - zoals op de trein en in de bus of in parken en op de stranden - had je gescheiden zones, met de beste plekjes slegs vir blanke.

Er bestonden wetten die gemengde huwelijken verboden, die de betere banen reserveerden voor blanken en die bepaalden dat gekleurde en zwarte inwoners van Zuid-Afrika niet langs de voordeur van banken en winkels mochten binnengaan. Wie zich daar niet naar schikte, belandde vaak in de gevangenis of werd ook letterlijk uit de samenleving verwijderd.

Het apartheidssysteem werd herhaalde malen veroordeeld door de wereldgemeenschap. Ook de bevindingen van de Waarheids- en Verzoeningscommissie - die werd opgericht na de beëindiging van het Apartheidsregime in 1990 - bevestigden wat ieder zinnig en rechtschapen mens al geruime tijd wist en weet: het ging om een totalitair systeem dat de basiswetten van de menselijkheid schond.

Mogelijk vindt u het een beetje overdreven dat ik aan deze feiten herinner? Ik doe dat bewust, omdat ik verbijsterd ben over de zeer matige beroering die de verklaringen van Valkeniers opwekken. Kennelijk ervaart een groot aantal mensen het niet schokkend dat de voorzitter van een middelgrote Vlaamse partij een racistisch regeringssysteem eigenlijk oké vindt.

Helemaal ranzig is de verwijzing naar de collaboratie. De samenwerking van al te veel Vlaamsgezinden tijdens de Tweede Wereldoorlog was niet alleen een absolute stommiteit. Juridisch en historisch onderzoek wees uit dat enkele toenmalige leiders zich effectief schuldig maakten aan bijzonder grove misdaden. En dan heb ik het niet over de 'kleine collaborateurs' die naderhand door de Belgische repressie ongenadig en onrechtvaardig werden aangepakt.

Weet u, dat alles heeft niks met Hineininterpretierung te maken, wel met de geschiedkundige waarheid erkennen: sommige voormannen hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog willens en wetens en actief meegewerkt aan een verderfelijk regime dat, bijvoorbeeld, de mensen opdeelde in Ubermenschen en Untermenschen. Met gruwelijke gevolgen.

Als christen kan ik nooit sympathiseren met regimes die strijdig zijn met de menselijke waardigheid. Hoe zou dat ook kunnen, als de aanhef van het belangrijkste gebed luidt: 'Onze Vader'. Dat is dan toch de vader van àlle mensen, niet?

Als flamingant zal ik mij met deze reactie andermaal geen vrienden maken bij een welbepaald deeltje van de Vlaamse Beweging, maar vermoedelijk was ik die al langer kwijt. Het zal me hatelijke mails en persoonlijke beschimpingen opleveren. Als ik maar niet lijfelijk word belaagd.

Want het is toch niet omdat we het Afrikaans best een leuke taal vinden (die ook om cultuurhistorische redenen interesse en steun verdient) dat het regime dat zich van deze taal bediende, kan worden verheerlijkt? Dat regime ging er immers van uit dat er betere en minderwaardige mensen bestaan die bijgevolg van elkaar moeten worden gescheiden.

Ik kan niet geloven dat Valkeniers' bruggetje naar de collaboratie zich precies daar situeert?

(bron)
De tekst is ook te vinden op zijn persoonlijke blog.