Spirit

Vandaag weer in de kijker: de links-liberalen van Spirit en hun kartel met SP.a. Ik vroeg me vorige keer al af wat de SP.a ervan weerhoudt om Spirit te dumpen, maar blijkbaar vragen ze zich dat bij Spirit nu ook al af. Gisteren in De Standaard:

'Ik zou liegen als ik zeg dat er geen spanningen zijn', zegt Spirit-voorzitter Bettina Geysen in een interview met De Morgen. (...) Ze onderstreept dat haar partij 'bekijkt of ze nog samen met de SP.A, alleen of in nog een andere formule voortdoet'. Een mogelijke samenwerking met Groen! sluit ze helemaal niet uit. (...) Voor de Vlaamse verkiezingen van 2009 eist Geysen nu garanties. 'Voor ons is het simpel, als we niet aan goeie plaatsen komen, doen we het niet.

Dat een Spirit-kopstuk in dat artikel nog eens onderstreept dat het communautaire hun corebusiness is en de SP.a daarvoor respect moet hebben als kartelpartner, is uiteraard een goede zaak.

Collega-blogger en socialist Frederik houdt er dan weer een andere mening op na:

Spirit zorgt ervoor dat alle Vlaamse partijen de facto confederalistische standpunten innemen. Spirit is in die discussies echt een blok aan het been, omdat het binnen sp.a ook verhindert dat er partijstandpunten komen die de mening van de leden (die van communautaire kwesties niet wakker liggen) weergeven.
sp.a heeft in 2005 de deal over BHV opgeblazen door het veto van Geert Lambert (blijkbaar na een telefoontje van Hugo Schiltz). Die fout moeten we geen twee keer maken, niet? Ik weet ook wel dat Spirit geen separatistische partij is, maar men moet consequent zijn: ofwel evolueer je weg van de Vlaams-nationalistische partij en word je een volwaardige progressieve partij, ofwel keer je terug.

Dat moet gewoon botsen!

Kartelpartner Domi stelt "dat ze bij SPIRIT al lang in de mot hebben dat het gedaan is met profiteren van de socialistische kartelpartner." Dat volgens Bettina de SPIRIT kopstukken er in juni overal twintig tot dertig procent op vooruit gingen terwijl de hele lijst met 20 tot 30 procent achteruit ging, klopt dan ook niet. Frederik staaft dit met cijfermateriaal en maakt in zijn post Rekenen met Bettina... jij kan het ook! zijn kartelpartner dan ook helemaal af.

Een kartel met Groen!, waarvoor Bettina aangaf open te staan, lijkt dan weer niet direct een optie. Zelf denk ik niet dat de groenen het communautair zo goed zouden kunnen vinden met Spirit, enkele mensen uit de groene achterban kennende. Mieke Vogels, die in haar verkiezingscampagne tot voorzitter nog uitpakte met het feit dat zij niet diegene was met een verleden in de VU, bevestigt: "Ik heb in elk geval geen zin om de komende maanden permanent over posten en plaatsen op lijsten te gaan praten met wie dan ook", stelt ze. Vogels denkt overigens dat het links-liberalisme zijn beste tijd heeft gehad. Een ferm goed geschreven antwoordhierop kwam er dan weer van Thomas Leys, de oud-voorzitter van Jong Spirit. Met voorbeelden uit het Nederlandse GroenLinks geeft hij aan dat groen en links-liberaal heel gelijklopende begrippen kunnen zijn. Op communautair vlak mist Groen! volgens Thomas dan weer volledig de Europese trein terwijl in Catalonië en Schotland groenen op de barricaden staan voor autonomie en in het Europees Parlement samen met de democratische nationalisten een fractie vormen. Daar kan ik mij, met mijn Vlaamse en groene sympathieën redelijk goed in vinden. En dan heeft hij het nog niet eens over hoe iemand als Bart Staes, een fijne man waarvoor ik veel sympathie heb, een Vlaams en groen profiel combineert. (terzijde: fijne quote van hem) Zeker eens lezen dus.

Een ding is echter zeker: de mailaise bij links zit redelijk diep, de verdeeldheid na de verkiezingsnederlaag is groot, zoals De Standaard het vandaag verwoordde. Ik ben alvast ferm benieuwd wat de toekomst zal brengen. Dat uit een interne ledenenquête bij Spirit heel sterk de roep naar een scherper communautair profiel weerklonk, is alvast positief, maar vergroot nog maar eens de tegenstelling met de groep belgicistisch-vastgeroeste conservatieve socialisten in SP.a.