Living on the edge

Voor een demo van maandag moest ik op ons testbed nog een chatprogramma zetten. Ik had dat een tijdje geleden aangepast om te werken op ons platform, nadien nog wat afgewerkt, maar da's ondertussen ook weer een hele tijd geleden. De ontwikkeling gebeurde vooral op onze testpc's, om te chatten moet je nu eenmaal met twee zijn. Een vluchtige blik vandaag op mijn pc zorgde voor een beperkte vorm van paniek: ik wist immers zeker dat ik een kopie op mijn USB-stick had.

Maar dan kwam er iets grotere paniek: mijn USB-stick werd niet herkend en rammelde nogal. Blijkbaar was er een condensator losgekomen. Aiai. Gelukkig was daar held van de dag: Lieven. Ja, onze nieuwe collega. Die heeft met vaste hand dat kleine dingetje terug op het printplaatje gesoldeerd. Ik zou het alvast niet kunnen. De USB-stick ingeplugd, en woehoew: hij werkt terug en alles staat er nog op. Bingo!

Uiteindelijk bleek het toch nog een oudere versie te zijn en heb ik met wat beter speurwerk de laatste versie nog teruggevonden op mijn eigen pc. Na een kleine bijwerking heb ik die maar meteen op onze CVS gegooid. Normaal ben ik niet zo slordig, maar soit.