Kapot...
Pfft, ik ben helemaal kapot nu. Deze namiddag heb ik verlof genomen (daar om 14u vertrokken) om een en ander in orde te brengen, maar ook om om 16u mee te doen met het CDS zaalvoetbaltornooi. Ik en voetbal, dat gaat al helemaal niet samen: ik ken de regels niet eens, vind er maar weinig aan, zap onmiddellijkj weg als er voetbal op TV is, maar toch liet ik mij overhalen. Twee uurtjes als keeper gefungeerd dan maar, niet zo zwaar, maar toch... Met de schrik in het hart telkens als de tegenstander op mij afstormde en er een knal op gaf. Het was gene vetten bij ons. Het enige punt dat we scoorden, was er eentje van Stijn, helaas in ons eigen doel. Maar toch: het was de max gewoon!
Na het voetbal direct wegspurten met de fiets van 't GUSB naar de Dampoort om naar een huisje te gaan kijken. Vandaar dan alweer een spurtje naar huis om dan 's avonds nog eens te gaan badmintonnen: training bij de gevorderden was vooral in 't begin nogal op competitie gericht. Eventjes dacht ik dat het zwart zou worden voor mijn ogen. Maar kom, alles overleefd, lang leve kumpir nadien :-)
4 reacties
Goed bezig!
't Feit dat je dat "kapot"-gevoel hebt, komt doordat je 't niet gewoon bent.
Meer training bezorgt je meer energie en minder vermoeidheid.
Maar toch, mooie prestatie!
Achttien goals binnenkrijgen in zo'n veertig minuten... Glenn Verbauwhede is er niets tegen ;-)
Mooie deelneame van Jong NVa (ondanks de tegenvallende resultaten) en ik neem Stijn op zijn woord: volgend jaar komen jullie af met een profteam én organiseren jullie in het eerste semester zo'n tornooi.
Inderdaad, meer training zou welkom zijn.
@Bart: dat profteam zal wel zonder mij zijn ;-)
De volgende stap is dat je gaat genieten van die 'pijn'. Heeft iets te maken met endorfines meen ik..
Plaats een nieuwe reactie