Het knie-verdict
Ik had het al een tijdje voor: bij het afdalen van de zeven verdiepingen met de trap (nee, er is nog steeds geen lift hoewel men 25 augustus als einddatum van de werken beloofd had) kreeg ik bij de laatste trappen een lichte pijn in mijn rechterknie. De laatste weken was dat een beetje erger geworden, maar toch niet zo erg om er veel spel van te maken. De dagen voor we naar Barcelona vertrokken, werd het echter erger en erger. De dag van ons vertrek zelf, met de zware valies naar beneden, was het ferm pijnlijk. Maar OK: een weekje minder trappen zou wel eens deugd kunnen doen.
Mooi niet dus: de eerste dagen in Barcelona had ik ongelooflijk veel pijn in die knie. Veel trappen gedaan (metro in en uit) en veel gewandendeld in oa Parc Güell en Montjuïc, waar ook wat trappen aan te pas komen. En telkens weer vooral veel pijn bij het afdalen, maar door de overdaad aan trappen ook meer en meer bij het afdalen van een helling of bij het gewone stappen. De dagen nadien had ik soms van 's ochtends al pijn, maar de laatste dagen was dat ferm verminderd.
Terug thuisgekomen heb ik natuurlijk eerst gevloekt op die mottige liften die nog steeds niet in orde zijn, maar ook een bezoekje gebracht aan de dokter. Het verdict: de meniscus. Mijn knie wordt blijkbaar te veel belast door die trappen en vooral door de wringbeweging tussen twee trappen. Mijn been werd in allerlei richtingen gewrongen om uit te maken wat precies het probleem is, maar nergens had ik een noemenswaardige pijn. Conclusie: ik heb redelijk wat geluk gehad en de meniscus zou niet gescheurd zijn maar enkel wat ontstoken. Ik mag mijn knie voorlopig niet te veel meer belasten, moet die trappen zoveel mogelijk mijden en een ontstekingsremmer gebruiken. Als het niet al te snel betert, zal een kijkoperatie nodig zijn. Hopelijk moet het zo ver niet komen...
3 reacties
Een kijkoperatie is niet erg hoor. Eén advies voor een knieprobleem: als je blijft met problemen zitten: raadpleeg een andere specialist.
Ik heb al sinds mijn 14 jaar knieproblemen. Jaar na jaar werd het erger, op den duur kon op vakantie geen trappen meer nemen, snowboarden heb ik na 2 dagen opgegeven, dat was helemaal een ramp, zelfs skien en surfen deed zeer aan de kniën. De dokter die ik zag sprak van een pees die scheef zat, en dat dat kon opgelost worden met een operatie, maar dat ik daarvoor 6 weken gips zou moeten hebben. Ik had me al min of meer verzoend met die 6 weken, maar "ik klaagde niet genoeg" om me te opereren, zei hij.
Ik was het zo beu dat ik een andere specialist heb geraadpleegd. Die liet een scan van mijn knie uitvoeren, en wat bleek: geen scheve pees, maar een vergroeiing van de "patella", een soort vlies rond het hele gewricht, waardoor mijn knieschijf scheef kwam te zitten tov de beenderen. Daar zat minder kraakbeen, gevolg pijn. Hij heeft met een kleine kijkoperatie die vergroeiing op de patella weggesneden, en mijn knieschijf wat bijgeschaafd. De operatie heeft een uurtje geduurd, s avonds mocht ik naar huis, en langer dan 3 dagen heb ik ook niet op krukken gelopen.
Veel success in ieder geval!
Bedankt voor de info!
Ik heb vroeger al eens ferm last gehad van mijn knieën, maar dat was toen ik een ferme groeischeut gekregen had en wat kalktekort had. Dat is dan vanzelf opgelost geraakt met wat natuurlijke producten (kalkproducten en levertraan, jakkie).
Het was de gewone huisdokter die me geholpen heeft. Ik ga zijn raad voorlopig opvolgen en testen met die ontstekingsremmers. Indien dat niet overgaat, zal het een kijkoperatie worden. Niet dat ik daar een heilige schrik van heb, veel kwaad kan dat niet, maar als het kan zonder, zoveel te beter hé :-) Indien de miserie blijft, zal ik voor die operatie nog wel eens iemand anders raadplegen ook.
Oei oei, dat is minder dat :-s
Hopelijk verlossen die ontstekingsremmers u van de miserie...
Plaats een nieuwe reactie